Boismont en de hand die wijst, deel 120 de pech van de bank directeuren (4)

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       images?q=tbn:ANd9GcR9cFthfBO_BFxdK1dKFWd

Dingbang gaf een enter en zuchtte diep. 'Dat was de laatste overboeking,' zei hij, 'er is niet meer. Dit kwam van de reserve buffer, de andere rekeningen zijn bevroren, tot Beijng ze vrij geeft als dat al gebeurt.' De Maleise man in het smetteloze witte pak wenkte naar twee ongure stukken tuig. Doe de deur even open naar het balkon,' bevool hij, 'het is hier nogal warm.'

Dingbang was moe, het was pas een uur geleden dat Limei dood gestoken was in haar nieuwe apartement en hij mee gesleurd was door het geboefte van Ah Kong. Zomaar ineens was zijn leven 360 graden veranderd, waar hij gisteren nog de rijke geliefde was die zich almachtig voelde, was hij nu iemand die op geleende tijd leefde, afhankelijk van de grillen van een handvol primaten met messen. Het busje was door het verkeer geraced en voor de people's bank of China tot stilstand gekomen. De zijdeur was opengeschoven en hij werd ruw naar buiten getrokken, door de kleine kijkgaten zag hij hoe ze recht op de bank afstevende, niemand liep hen in de weg, mensen stonden stil met afgewend hoofd, de tijd leek bevroren als een tableaux vivant.

'Ha ,' dacht, Dingbang toen ze de deur naderde, 'Chan de portier en de bewakingsdienst zullen ingrijpen dat kan niet anders.' Zijn hoop vervloog toen hij de portierspet op een ongeschoren tronie  zag in de loge, een tronie met een tatoeage in de nek. Hij had wel een idee wat er met Chan gebeurd zou zijn, 'die komt niet meer thuis,' schatte hij zo in en hij spiegelde dat aan zijn eigen thuiskomen.  De lift zoefde omhoog naar zijn kantoor en de man in het witte pak zette zich neer in zijn fauteuille.

'Zet hem maar achter de computer,' sprak hij en Dingbang voelde zich als een pak suiker dat in de winkel in een rek gezet, of er juist uitgehaald kon worden. De man die er als een keurige gentleman uitzag diepte uit zijn binnenzak een agenda op 'er zijn wat rekeningen waar nu wat geld heen moet, dus start je systeem maar op. Hij pakte uit zijn andere zak een mobieltje en drukte op een knop, 'houdt hen maar even voor de camera,' sprak hij in zijn mobieltje  en hield toen het mobieltje met uitgestrekte arm naar Dingbang, die in elkaar kromp toen hij besefte wat hij zag. Zijn salon, met drie stoelen en daarop vastgebonden met grote schrikogen, zijn vrouw en zoontje en dochter.

                                              images?q=tbn:ANd9GcSTT4L3e0HynNR55foIYLM

De smetteloos geklede man, zocht nu even op zijn mobieltje en terwijl de gedachten van Dingbang als een verwarde draaikolk met zijn emoties speelde, vond de man kennelijk wat hij zocht, hij vergrootte de foto met zijn vingers en zei tegen de schurk,' toon dit even aan onze familie minnende vriend.' Dingbang zag de  foto die eerder die dag in de bay van san Francisco was gemaakt. 'vertel me wat je ziet, gebood de man in zijn fauteuille.  Dingbang wilde niet spreken en hij zocht naar woorden. 'Ik zal je helpen,' zei de nette heer met de koude stem.'Dat was een collega van je, uit Hongkong geloof ik, hij blaast zijn adem uit onderwater, heel onverstandig. 'Hij is bijgezet in een onderwater tuin, zeg maar een beeldentuin van mensen die ons bedroefd gemaakt hebben.'

Dingbang knikte om aan te geven dat hij begrepen had wat de man gezegd had. 'Het heeft wel wat, zo'n verzameling, toch,' vervolgde de man? Dingbang wist niet wat hij moest antwoorden en hij luisterde met zijn hart kloppend in zijn keel. Wij gaan óók zo'n tuin aanleggen, weer eens wat anders, lijkt mij,' lachte de man en stak nu een dunne sigaar tussen zijn lippen. HIj lachte, maar de versteende man achter zijn computerscherm zag dat de ogen hem observeerden, een harde berekenende blik. De ogen liepen niet synchroon met de lippen.  'Ja wat zal ik zeggen,' glimlachte de man,' je gezin hoeft niet in zo'n tuin mee te deinen met het wisselen van de getijden, dat ligt in een beetje in jouw handen, ik zou zeggen laten wij maar eens wat gaan overboeken.'

Dingbang sloot het systeem af en staarde voor zich uit, hij besefte dat hij zijn nut had gehad. De gangster het dichtst bij de terras deur maakte die open. 'Juist,' sprak de man met de sigaar, 'hier gaan onze wegen scheiden' en hij blies een wolkje rook voor zich uit.  Hij richtte zich nu op een indringende manier tot Dingbang, die het idee had dat zij de enige twee mensen in dit vertrek waren. 

                                           images?q=tbn:ANd9GcR9cFthfBO_BFxdK1dKFWd

'We gaan je bevrijden van dit aardse bestaan, sprak hij met zachte stem' en hij knipte even met zijn vingers en twee klerekasten grepen hem elk bij een arm. 'Jij had gewoon de verkeerde baan op het verkeerde tijdstip, okay mannen laat hem maar de grote stap maken.'

Als een onwillig kind dat door zijn ouders meegesleurd wordt, werd Dingbang mee gesleept. Hij probeerde tegen te spartelen, maar het had geen zin. Buiten voelde hij de vochtige lucht van Singapore. Zij spreiden zijn armen uit en de klerekast aan zijn rechterhand vroeg, 'bij drie toch?' 'Ja,' antwoordde de andere primaat. De paniek gierde door Dingbang, het uitzicht waar hij atijd zo van genoten had, was veranderd in een tomeloze diepte met auto's die ver beneden zich bewogen als mieren door het verkeer.

'Ik tel wel', grinnikte de eerste gangster, 'en van je één, twee en drie!' Bij drie verdween Dingbang met een sierlijke koprol en een ijselijke kreet van het terras. Zijn kreet bereikte de grond, voor hij te pletter sloeg. De lift kwam tot stilstand en de heer in het witte pak stapte als eerste uit. Hij werd gevolgd door wat ruw uitziende mannen en de man in de portiersloge sloot zich aan en gooide zijn pet terug het kantoortje in. Ze liepen regelrecht naar het busje  dat geduldig stond te wachten en zoefden even later weg. 

 

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 121https://tallsay.com/page/4294979228/boismont-en-de-hand-die-wijst-deel-121-longetivity

 

20/06/2016 16:05

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert