Afscheid ( deel drie)

Door Mendels6815 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Erg afhankelijk van de lichte transport rolstoel (opklapbaar en zonder voetensteunen, want die heb ik er meteen af gehaald zodat ik me met mijn voeten kan verplaatsen) race ik al snel door mijn huisje zonder drempels. De buurman zal zo spoedig mogelijk mijn oerdegelijke en onverwoestbare sleutelkleusje bij de deur monteren. De triplestoel plus pappagaai boven mijn bed zal in de loop van die eerste week worden bezorgd. Of ik nooit anders heb gedaan ben ik bijna meteen vertrouwd met mijn rollende hulpmiddel. Wendbaar en snel is het zelfs veel makkelijker om spullen uit de diepvries te halen; ik hoef niet te lang gebukt te staan Ook het in- en uitpakken van de afwasmachine is ineens een makkie waarbij ik mijn rug veel minder vermoei. Ik plof met het grootste gemak van de rolstoel op de bank en in bed, alleen ben ik bang dat ik er bij EmjE niets aan zal hebben, met de smalle deuren en drempels, die vorig jaar pas zijn geverfd. Zal ik dan niet bij haar kunnen logeren in het weekend, schrik ik en voel een brok in mijn keel. Ook dat nog? 

Die maandagavond gaat de telefoon en ik val flabbergasted bijna van bank. Mijn dochter aan de lijn, nog voordat de maatschappelijkwerkster uit het ziekenhuis me heeft laten weten dat ze haar te pakken heeft gehad. 

Ze klinkt alsof ik haar gisteren nog sprak en ze informeert hoe het nu met me gaat. Nog bijna sprakeloos probeer ik ook maar net te doen alsof ze mij niet totaal verwaarloosd heeft gedurende en na de borstamputatie. Het gaat ons beide wonderlijk goed af.

"Vind je het leuk als ik eens bij je langs kom?"

"Natuurlijk meis, dat stel ik altijd op prijs."

"Wat dacht je van zondag?" wil ze weten en ik hoop niet al te happig te klinken als ik voorstel dat we dan samen wellicht gezellig iets kunnen koken van groente met vis, want uit de laatste keer dat ik haar sprak heb ik begrepen dat ze aan een dieet doet waarbij meel en aardappels uit den boze zijn.

"Afgesproken, dan ben ik rond drie uur bij je," zegt ze doodgemoedereerd en ik volg, geheel ontspannen ineens, als vanzelf diezelfde strategie ook maar.

" Fijn joh, daar ben ik heel blij mee, kletsen we dan wel verder, goed?" We hangen op en van de weeromstuit heb ik ineens zin in een sherrytje, maar daarvoor is het nog veel te vroeg. Volkomen overrompeld volg ik het volgende uur niets meer van wat de TV mijn kamer inslingert. Het is toch wel echt gebeurd? Zou de morfine me stoned maken?

Natuurlijk moet er ondanks deze ontwikkeling in familiar terrein een oplossing komen voor Missy, want ik kan niet met een gerust hart doodgaan als ze plotseling weer bij iemand anders moet worden ondergebracht. EmjE geeft niet aan dat ze haar over wil nemen, maar ik moet wel achter de computer aan het werk om een leuk pamfletje te maken, met een bloedmooie foto van mijn lieveling, om bij diverse openbare gelegenheden op te hangen. Natuurlijk heb ik al meteen gedacht aan de leuke jonge man die ik in Zypendaal regelmatig heb ontmoet met de negen jaar oude Golden retriever. Hij is niet speels meer, maar laat zich door Missy nog wel eens verleiden in beweging te komen. Ik ben ( vast een resultaat van mijn toen nog niet gediagnosteerde ziekte) de naam van de vlotte jongeman vergeten. Aangezien ik mijn levenslustige hondje achter de rolstoel uitlaat (niet erin want dat is moeilijk in het bos) kom ik de nieuwe baas in spe de eerste tijd niet meer tegen, dus aan hem voorleggen dat ik therminaal ben en een nieuw baasje zoek kan ik niet.

Na wat experimenteren komt er een toonbare flyer uit de printer die ik op diverse plaatsen op ga hangen

Missy

Wil zo graag weer lekker met de andere honden door Zypendaal ravotten.

Twee jaar oud heeft ze nog veel energie en ze is makkelijk te trainen via de Cesar Milan methode, die de hond voorop stelt en de baas de juiste aanpak aanleert om een hond optimaal hond te laten zijn/worden...

f7a51aa589f2cbd5c94ab92c88f26aaa_medium.In verband met de voortschrijdende ziekte van haar bazin moeten we helaas nu al op zoek naar een leuke, consequente familie,

waar zij

(Roemeense afstammelinge van de Faraohond)

met haar vrolijke sociale karakter zeker een aanwinst zal wezen voor iedereen.

tel: 026-*

of

06-*

15/06/2016 12:40

Reacties (27) 

1
07/01/2017 21:11
Kan nu alleen maar even een virtuele knuffel geven ...
1
18/06/2016 20:45
Ik hoop dat je kunt afspreken dat Missy bij jou mag blijven, zolang je nog vreugde aan haar kunt beleven.

Hopelijk werd het een fijn bezoek van je dochter.
1
20/06/2016 13:34
Ja hoor, fijn dat je zo meeleeft.
We hebben inmiddels een uitzonderlijk goede oplossing gevonden. We gaan duo-bazinnen worden zodat we de eerste tijd de week in twee verdelen. Later, als het nodig is zal Missy's"co-ouder' haar dan van lieverlee iedere keer een dagje meer meenemen, zodat de overgang als vanzelf gaat.
Dat is natuurlijk als ik niet ineens het loodje leg, maar meis, we zijn inmiddels al zo'n tijd verder, Het gaat verbazend goed met mij en ik zal je in dit verhaal iedere keer een beetje meer bijpraten. Ik leef tenslotte nu al in maanden extra tijd, die ik ervaar als ee...
1
20/06/2016 20:40
Klinkt goed! En ik hoop dat jouw 'goddelijk kado' extreem duurzaam blijkt!
20/06/2016 14:03
Zie ook mijn reactie een end naar beneden
1
15/06/2016 17:34
Wat fijn van je te lezen. En dat met je dochter, ik had een brok in mijn keel. Jaren geleden ben ik begonnen midden in het verdrietige verhaal en nu komt ze langs. Wat een mijlpaal!
Ja, in wonderen mogen we blijven geloven!
1
15/06/2016 18:27
Wat een mooi commentaar, dank je wel
2
15/06/2016 17:03
Weer graag gelezen :-)
Zo zie je maar hoe soms zo maar alles ten goede kan keren.

Xxxx
2
15/06/2016 18:27
Ja, waar zo'n ziekte al niet goed voor is....
2
15/06/2016 18:52
xxx
Klinkt raar maar is wel heel erg waar...
2
15/06/2016 15:28
Begin me een beetje dom te voelen. Ik lees over een hondje en een telefoontje van je dochter en schijnbaar weten anderen al waar het beestje naartoe gaat en hoe het met alles gaat.

Zal wel komen doordat ik nooit op FB kijk. Of ik ben dom en lees erover heen. -))

Maar ik blijf gewoon volgen en dan lees ik het allemaal vanzelf wel.
1
15/06/2016 16:57
Klopt, het is de bedoeling dat jullie vanzelf de afgelopen acht maanden meekrijgen via deze serie
15/06/2016 16:59
Oh dan heb ik niks gezegd.... zei ik ook niet, Ik typte het. -))
1
18/06/2016 20:48
Heb ik ook. Ik zit ook niet op FB.
18/06/2016 20:52
Oh heb er wel een account, voor de 7e of 8ste keer, maar kijk er nooit op, voeg nooit iemand toe en kijk sowieso al nooit op accounts van iemand anders. Reageer er nooit. delen doe ik niet aan maar heb er weer eentje omdat me eens gevraagd was om te stemmen op de dochter van een vriendin.
3
15/06/2016 14:21
Gelukkig weet ik waar ze terecht kom, en ook gelukkig blijft ze in je buurt. Toch volg ik het ook gespannen op de voet.
15/06/2016 15:20
Ben ik blij mee en, als het zo blijft, komt ze gezellig mee naar jullie, straks, joepie
tegen Mendels6815
18/06/2016 07:38
Zij is ook welkom zoals je weet. Kan ik meteen zien hoe onze Sophie op honden reageert. Missy mag dus proefkonijn spelen. Over onze Maura maak ik me geen zorgen. Die heeft Finn nog meegemaakt.
1
15/06/2016 13:31
Ook ik weet een beetje waar dit naar toe gaat. Maar blijf het gespannen volgen.
2
15/06/2016 15:21
Hoop het voor de anderen inderdaad spannend te beschrijven
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert