Narcistisch en terroristisch schapmanagement

Door Edwin Bruinooge gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Opeens weet je het: je wordt vakkenvuller! Zoveel mogelijkheden om je helemaal uit te leven. Zeker voor een man met een missie.

*ooit geschreven als schrijfopdracht, in een melige, ziekelijke en vooral menslievende bui*

 

8fbd4b54137c3861e6141762ad7f2f46_medium.

Employé van het jaar

   "Verbazingwekkend hoe snel jij het door hebt!", zegt hij met een soort trots. "Dat is inderdaad de essentie van schapmanagement: die producten die het hardst lopen, díe zetten we op ooghoogte." 
   "Of die producten waarvan u wilt dat ze harder gaan lopen, omdat ze meer rendement opleveren", vul ik aan met een glimlachje. Een bemoedigend schouderklopje is mijn beloning. 
   "En de turn-over per product hou ik elke dag bij." Ik zeg hem dat ik dat machtig interessant vind. Hij trakteert me op een blik alsof ik een kleuter ben die zijn eerste kleiwerkje showt aan de beste vrienden van zijn ouders. Zodat juist zij in de schijnwerpers staan, zij die dit grote talent zo schitterend hebben begeleid.
   "Kom morgenavond maar eens meekijken als ik het doe", fluistert hij me samenzweerderig toe. En dan met een overdreven luide stem, zodat alle klanten in mijn omgeving het kunnen horen: "Ik ben blij dat ik je heb aangenomen. Jij bent een goede kracht. Jouw toekomst bij Van Broekhuyzen en zonen, dat zit wel snor!" Nog twee schouderklopjes, stropdasje recht trekken en haast koninklijk schrijdt hij weg. Het is niet de eerste keer vandaag dat hij me complimenteert. Deze ochtend was hij ook al vol lof dat ik de vroege ochtenddiensten van "magazijn-Sjoerd" had overgenomen. Dat ik zo voorbeeldig collegiaal was. Dat er tóch nog iemand van mijn leeftijd bestond die het geen punt vond om zo extreem vroeg te beginnen. Ik had gemaakt verlegen mijn bedankje gemompeld. Dat de ziekte van Sjoerd gepland was, dat weet alleen ik.

0e590b62254af4b015dda4760564ecf7_medium.

Vanuit mijn ooghoeken hou ik de spruitjes en de witlof in de gaten, terwijl ik de voorverpakte kaas bijvul. Een schaduw valt over me, ik kijk op en zie Jeanette, onze assistent-filiaalmanager, kattig en hoofdschuddend op me neerkijken. Handjes in de zij, tikkende naaldhakjes en de haren in een strenge knot opgebonden. Haar soort herken ik op een kilometer afstand.
   "Hoe vaak moet ik jullie nou nog zeggen dat je de producten met een latere verloopdatum achteraan zet? Weet je wel hoeveel geld dat kost als je verlopen etenswaren weg moet gooien? Nou?"
   "Ze hebben allemaal dezelfde datum. Had ik al gecheckt", zeg ik zo vriendelijk mogelijk. Ze kijkt me indringend aan, haalt nuffig haar neusje op en mompelt een minzaam "Ok, dan." Ze draait zich om en trippelt weg. 
   "Wat een heerlijke meid ben je toch!", zeg ik in mijn gedachten. "Zo'n lekker trutje dat haar managementskills heeft opgepikt bij Van der Valk, waar het voetvolk zijn plaats moet weten en waar jij als Übermuts je helemaal kon uitleven in je achterlijke veronderstelling dat een vrouw pas professioneel overkomt als ze kortaf en chagrijnig reageert. Net zoals die standaard dertien-in-een-dozijn P&O-mutsen. Ik snap je wel. Even de complimenten van onze Grote Baas in het juiste daglicht plaatsen. Opdat ik mijn nederige plaats weet." Voor haar heb ik iets heel speciaals gepland. Jammer dat ik het niet kan zien, als ze huilend met een brandende aars de diarree vol bloedspatten uit haar pleepot weg zal boenen. En dat keer op keer.

f162609c6d06388887454ebb8ddf4254_medium.

Een stomvervelend echtpaartje staat te kibbelen bij mijn witlof. Zij is zo'n typische voedingscontrolfreak die van elk product het aantal calorieën weet en overal loopt te etaleren hoe bewust zij omgaat met haar voeding en hoe gezond zij wel niet leeft. Dat ze er grauw, fantasieloos en verlopen uitziet heeft ze zelf niet eens door. Te weinig E-nummers gesnoept, schatje? Ik griezel even bij het woord 'schatje'. Die saaie grijze muis van een vent van haar weet niet beter, die is er al aan gewend en heeft de lat elk jaar lager moeten leggen. Hij snapt niet hoezeer hij langzaam wegkwijnt. Ik zou nog niet dood gevonden willen worden op dat wijf. Dat laat ik mooi aan hem over en dat zal sneller gebeuren dan ze ooit konden denken, zeker nu ik zie hoeveel witlof ze meenemen. De bitterheid zal de smaak van de strychnine denk ik wel maskeren. 

037db99d1b5b469014af99cdbacd5cba_medium.

Ik fluit een vrolijk wijsje als ik de tumtummetjes, dropjes en gummiberen aanvul. "Helter Skelter" van de Beatles. Dat was een aardige klus deze ochtend, toen ik in Sjoerds magazijn de Engelse drop mijn speciale behandeling gaf. Ik ben blij dat ik nu al drie ochtenden ongestoord mijn Plan heb kunnen voorbereiden. Het injecteren van bessensap in de dropzakjes en daarna zo goed mogelijk dichtsealen. Maar wel van de wolfskers, de aloude Belladonna. Uiteraard heb ik het zoete sap van tevoren ontkleurd. Volgende week zullen heel wat schoolbankjes akelig leeg zijn. Het kleine meiske dat net twee zakjes in haar mama's boodschappenwagentje deed, lijkt sprekend op die trutjes van de kleuterschool die nooit met me wilden spelen. Ik zou te eng zijn. Prima zo, aan haar is niks verloren. 

88f4f10d632be2c343c8ae485df4f784_medium.

Ik loop nog steeds fluitend langs de Sinterklaasartikelen naar onze uitgelezen collectie culinaire soepen in die handige plastic verpakkingen. Voor mij inderdaad handig. Het geconcentreerde kookvocht van de groene knolamaniet injecteren in een blik champignonsoep, dát was me denk ik niet gelukt. 
Het is maar goed dat ik zoveel kracht in mijn handen heb. De deksels van de blikken appelmoes, nu met mijn chefwaardige toevoeging van rattengif, heb ik echt zo strak mogelijk dichtgedraaid. Mijn plan met de Pepsi cola-flessen lukte niet. Er staat te veel druk op de flessen. De Salmonellaculturen heb ik dus maar toegevoegd aan de hopjesvla. 

a6ff0aa7b913b2b38a0671c7322f1af1_medium.

Ik spreek Jeanette even aan, als ze op weg is om te lunchen. Ze neemt altijd een maaltijdsalade. Ik heb een verrassing voor haar.
   "Heb je deze al geprobeerd? Afrikaanse kip met mango en pepertjes. Hij is deze ochtend binnengekomen, nieuw in het assortiment. Ik heb net geluncht en écht, hij is ontzettend lekker. Ik moest meteen aan jou denken, als saladekenner." Ze kijkt me verbaasd aan. Het lijkt zelfs alsof haar oogjes wat vochtig worden. Gelukkig kan ik mijn gezicht goed in de plooi houden. 
   "Oh!", zegt ze aarzelend. "Wat lief dat je daaraan denkt. Dankjewel!" Ze geeft me zelfs een glimlach, de eerste in twee weken tijd. Mooi te laat dus. Ik hoop dat ze geniet van de overdosis laxeermiddel dat ik door de dressing heb gedaan.

7ce01ca8c6a010bf43addb8e1a8c9741_medium.

Tijdens de lunch stond de radio aan. Ik was de enige van mijn collega's die aandachtig luisterde. De rest zat gezellig te cocoonen met de eigen muziek uit het eigen mobieltje. Er was weer iets aan de hand in Amerika. Een scherpschutter, zo'n klassieke 'sniper', had drie mensen op een parkeerplaats omgelegd. Zomaar. Omdat hij het kon. Mijn soort mens. Ik wou dat ík zijn skills had en een goede sniper rifle. Mijn methode is ook prima, maar de resultaten zie ik niet. Die moet ik indirect gaan ervaren. Ik ben benieuwd of het op tv gaat komen. Of de Landelijk Coördinator Terrorisme maatregelen gaat nemen. Ik zou het een goede grap vinden als je straks ook al geen snoep meer mee mag nemen in een vliegtuig.

Christien van de verse vleeswaren geeft vanavond haar verjaardagsfeestje. Bijna alle collega's komen. Ook meneer Broekhuyzen zelf. Uiteraard ben ik niet uitgenodigd. Toch iets te vaak naar de inhoud van haar bloesje gekeken, vrees ik. Dat gedrag zal ik moeten leren onderdrukken. De speciale chocoladetaart met braakmiddel zal de feestvreugde zeker verhogen. Ik hoop dat mijn collega's het met hun mobieltjes opnemen en online zetten. Dan is het toch een beetje alsof ik er bij ben.

9cc12b76c432721d17420d6f5408ac78_medium.

Als ik in de buurt van de Sinterklaasartikelen kom zie ik een Surinaamse man zingen. "Ook al ben ik zwart als roet, ik meen het wel goed!" Er valt een ongemakkelijke stilte en ik zie een stuk of tien mensen die gegeneerd wegkijken. Zeker als hij er achteraan roept, in dat lekkere Paramaribo-accent: "Want, jongah, ik ga jou helemaal niet stekah!" Hij giert van het lachen en roept luidkeels: "Ja beste mensen, deze niknok houdt gewoon van Soewarte Piet!" Ik kan hier zo van genieten, die verbijstering op de smoeltjes van de brave gegoede burgertrutjes en burgermannetjes. Deze aanslag op de dagelijkse grauwe routine van hun zielige leventjes. Ik walg van hun onechtheid. Het is de hoogste tijd voor een grote schoonmaak.
Een snelle blik in het winkelwagentje van de Surinamer vertelt me dat hij geen producten uit mijn speciale schappen heeft gehaald. Ik ben opgelucht. Ik mag hem wel. Hij verdient het om te leven. Ik ben er nu helemaal van overtuigd: er is gerechtigheid. Morgen en overmorgen hou ik internet, radio en tv goed in de gaten. Morgen bepaal ik de wereldgeschiedenis. In ieder geval in Nederland. In ieder geval in mijn dorp, rondom mijn supermarkt. Een mens moet immers klein beginnen.

05/06/2016 12:07

Reacties (23) 

1
07/06/2016 07:59
Leuk verhaal! Ik beunde in mijn jeugd bij in de keuken van een Chinees restaurant. Daar hoefde je niet te rommelen met het eten van de koks, dat deden ze zelf al.
07/06/2016 09:27
Ik las pas geleden een artikeltje over de toestand in de iets mindere Chinese keukens in NL. Er schijnen nog wel eens wat minder authentieke ingrediënten te worden gebruikt. Appelmoes bijvoorbeeld, omdat het zoet en zuur is en een saus lekker lobbig maakt.
Ik zie daar de humor wel van in.
1
05/06/2016 21:42
Ik schoot echt in de lach van dat: en waar jij als Übermuts....
Weergaloos leuk weer dit van jou te lezen. Je weet je wel in te leven, dat is zeker...en deze plot te beschrijven kan helemaal geen kwaad, hihi... Humor ook met hier een daar een lekker steek... Soewarte Piet groet je...
1
06/06/2016 17:50
Dit soort verhalen schud ik uit mijn mouw als ik een beetje in een misantropische pestbui ben. Achteraf kan ik er om lachen. :P
1
07/06/2016 05:46
Ben aan de ene kant blij dat je die buien niet te vaak hebt .... niet goed voor mijn lachspieren ... raken dan oververhit en slaan op hol, plus bijkomende in-deuk-lig schade.
Aan de andere kant kan ik wel een dag lang genieten van zulke verhalen.
1
07/06/2016 09:28
Als ik vandaag of morgen weer zo'n bui krijg, ga ik mooi geen rekening houden met jouw gevoelens. :P
1
07/06/2016 10:37
Zou het je ook kwalijk nemen als je dat wel deed. -))
2
05/06/2016 19:18
Ik koop nooit tumtummetjes, Engelse drop, kant- en klare soepen, appelmoes of hopjesvla. Groente alleen op de markt van de boer zelf.
Van mij mag je dus je gang gaan.
;))
2
06/06/2016 17:52
Je hebt misschien wel hetzelfde eetpatroon als de Surinaamse man uit het verhaal. In dit geval bijzonder slim.

Je? Oh ja, natuurlijk! Alles wat we hier en op Plazilla schrijven hoort autobiografisch te zijn! Was ik even vergeten.
1
05/06/2016 13:45
Heerlijk geschreven :)
1
05/06/2016 13:53
Ik kan me die van jou ook nog herinneren. Met een hele brede smile! ☺
1
05/06/2016 13:44
Bij de volgende brandende aars zal ik ongetwijfeld aan dit verhaal terugdenken... (dit is de meest persoonlijke reactie die ik ooit schreef - graag gedaan!:)
1
05/06/2016 13:50
Ik ben geschokt tot diep in mijn gevoelige zieltje. Twee duimen omhoog voor je openhartigheid die me tegelijkertijd nederig maakt en luid laat proesten.
1
05/06/2016 13:30
Jemig, een terroristen kwekerij door toedoen van narcistische schapmannager?
Dat zijn volkomen verkeerde inpakpraktijken, dat kan niet!
1
05/06/2016 13:48
Het is gewoon bangmakerij zodat iedereen voortaan supermarkten mijdt en al zijn voedsel weer thuis gaat telen.
Ik word gesponsord door Big Organic. We moeten met zijn allen terug naar de tijden van vroeger, waar je met een gezin van vier voedsel produceerde voor drie personen. ☻☻
1
05/06/2016 14:15
Wat ik net schreef was meer cynisch bedoeld.
Ja, ja, voor 3 personen. Leuker kunnen we (jij) het niet maken.
1
05/06/2016 14:20
Dus gooide ik er nog een schepje bovenop. :P
05/06/2016 14:20
Dat is je gelukt!
1
05/06/2016 12:40
Oh deze herinner ik me. Wat ben jij een gemeen ettertje. -))
1
05/06/2016 12:50
Als een menslievend Gutmensch en bleeding heart liberal als ik dit soort geintjes in 15 minuten kan verzinnen, waartoe is een Echte Terrorist dan wel niet in staat?
1
05/06/2016 12:59
Dat is helemaal waar.

Ben blij dat ik helemaal geen één enkel klein beetje narcistisch trekje heb.
Oh net even mijn bijdrage van toen maar weer eens gelezen. Is niet geschikt voor Tallsay. -))
1
05/06/2016 13:50
Mag jij over oordelen. Ik kan me jouw bijdrage niet zo goed meer herinneren. :P
05/06/2016 14:29
http://plazilla.com/page/4295155462/canny-in-ah
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert