Boismont en de hand die wijst, deel 108, the people's bank in Kanton

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                          images?q=tbn:ANd9GcRpiF8BMmYFnnlk6PI-1-y

Het kleine gebied in Kanton was agrarisch van aard dat al eeuwen op de zelfde wijze in haar levensonderhoud voor zag. De velden lagen als een uitgespreide waaier om het dorp en wezen riching de  bergen van waar een lichtblauw lint naar beneden kabbelde. Het was sinds mensen heugenis de levensader van de boeren gebieden. De Sji Khan bevloeide de velden door een ingewikkeld systeem van irrigatie kanalen, kinderen baderden in haar stroom aan de uiterwaarden als het te warm werd in het dorp, en iets voorbij de laatste huizen, stroom opwaarts, wasten de vrouwen de kleding uit die zij daarna uitgewrongen in grote manden en terug droegen naar het dorp. Sji Bidi was het hoofddorp en bezat een ijzeren brug die in de regentijd de sterke stroom kon weerstaan en niet zou wegspoelen zoals de vorige stenen brug, die 25 jaar ervoor weggeslagen was toen het weken aaneengesloten had geregend, de Sji Khan kon binnen uren aanzwellen tot een bulderende stroom die alles wegspoelde wat lager gelegen was. Het was de hoofdader waar zijriviertjes op loosden in de regentijd.

                                            images?q=tbn:ANd9GcRnWec4bTkSQbVK0ARlWI_

De partij had bijgedrage aan de ijzeren brug die naar de velden leidde van de meest vruchtbare gebieden en naar de 32 buurt gehuchten. Maar het echte offer was van de boeren families gekomen, die hun bijdrage uit eigen mond bijeen gespaard hadden. het was geen luxe geweest maar een meerjaren doel, want als je de vruchtbare velden niet kon bereiken in de regentijd, verrotten de gewassen.  Zoals alles wat nieuw was aan ideeëngoed in Sji Bidi, waren de woorden van de roerganger van de partij met wantrouwen ontvangen. De man was van de grote stad neergestreken in hun dorp en had geen wortels gehad. Hij was de spreekbuis van de partij en was geen boer, dan werd je automatisch anders bejegend. Vreemdelingen hadden altijd tot complicaties geleid, zij waren anders en zouden nooit één van hen worden. 

De boeren bepaalden de koers van het dorp en waren al nurks tegen elkaar en vol afgunst als een buurboer een betere oogst vergaarde, laat staan dat zij zaten te wachten op iemand die namens een partij kwam en ongevaagd advies gaf. Maar de mannen in het dorp wisten wel hoe de wind waaide, hoe ver weg de partijtop ook zat, zij hadden het heft in handen en je moest je wantrouwen niet al te openlijk laten blijken want dan kon er 'savonds wel eens op je deur geklopt worden en dan werd je daarna niet mee gezien. Zo werken machten van buiten af in afgelegen gebieden, behulpzaam en raadgevend als iedereen in het gareel liep, maar meedogenloos met  ijzeren hand toeslaand bij tegenstand, vermeend of echt van aard.

                                       images?q=tbn:ANd9GcTG_pfzGj3uqlapsp4YdgF

Met de roerganger was een bank filiaal meegekomen en de families moesten 10% van hun inkomen afstaan om te sparen voor boerderij overstijgende doelen. Gwan die de meest invloedrijke boer was in de regio, sprak voor de bijeenkomsten met de roerganger over de noden van het dorp en haar buiten gebieden en de roerganger was verstandig geworden in zijn handelen, hij raadpleegde niet alleen de mannen van invloed maar nam vrijwel onmiddelijk hun aanbevelingen over. Hij had geleerd dat je een bootje niet te erg moest laten schommelen want dan zou het omslaan en hij zou als buitenstander altijd aan het kortste eind trekken. Dat zijn zaken die je pas na jaren doorgrond en dan nog loop je op spitsroeden in een gebied dat ronduit wantrouwig is tegen over alles wat van 'buiten' komt en niet 'eigen' is. Iets wat de bankdirecteur die eigenlijk maar filiaalhouder was, nog moest leren, maar ja hij was dan ook wel op zéér jonge leeftijd geoogst door de partij. Hij was gecultiveerd en sprak het hoog dialect, met nagels die gemanicuurd waren en zonder eelt op zijn handen, kijk dat ziet een boer direct. Hij reed ook in een auto en de knoestige hardwerkende mannen bezagen dat met argus ogen, 'dat zou toch niet van hun centen zijn?'

Het was de dag van de inlossing van de doelen, er was voor het jaarlijkse zaaigoed gespaard en dit was de dag dat na 5 jaar sparen een collectieve tractor zou kunnen worden aangeschaft. De roerganger had een groepje van de meest invloedrijke boeren meegenomen en had laten zien in een buurtregio, hoe een hectare land omgewerkt werd binnen een half uur, iets waar een boer met zijn zonen en knechten, met os en handploeg weken mee bezig zou zijn geweest. Zien is geloven en vol verbazing hadden de boeren gade geslagen hoe het glimmende monster over het land gleed en grote voren achter zich opensloeg. Daarna werd een trechter achter de machine gemonteerd met zaaigoed en een wieltje dat ronddraaide op de bodem van de trechter liet dan wel en dan weer niet een opening toe, waardoor zaad onder uit de trechter viel in de voren met de snelheid van de kruipversnelling van de tractor. Een half uur later was de hectare ingezaaid en de voren waren weer toegedekt.  

Er werd vandaag niet gewerkt, Gwan zou met de roerganger naar de bank gaan en het geld tellen en opnemen voor de tractor en het zaaigoed, en de boeren konden niet geloven dat aan het einde van de week alle hectaren winter klaar zouden zijn. Maar ze geloofden wat de anderen hadden gezien en konden niet wachten tot zij het zelfde zouden gadeslaan op hun land. 

                                      images?q=tbn:ANd9GcTTdL2LghLxJUYZyqIEKIm

'Goedemorgen Gwan,' begroette de roerganger de knoestige boer die een indrukwekkend verschijning was. 'Kameraad roerganger,' luidde de tegengroet.' Jaah' schreeuwde, de roerganger nu naar de menigte van boeren die een feestdag hadden en in een grote cirkel om hen heen stonden met rijstewijn in hun hand.  'Dit kameraden, is de dag van de inlossing, van uw offers voor ons dorp, wij' en hij wees naar Gwan en tikte zichzelf ook op de borst gaan het geld tellen en opnemen.' Een gejuich steeg op. Gwan liep plechtig naar de deur en duwde er tegen, maar die zat nog dicht en week geen centimeter. Verrast keek hij op en klopte op de deur, er gebeurde niets, daarna bonsde hij op de deur, er was iets héél verkeerd, dat voelde hij tot in zijn tenen.

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 109

 

05/06/2016 06:27

Reacties (1) 

05/06/2016 11:01
De eerste dramatische gevolgen worden zichtbaar ...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert