Zelfmedicatie en geneeskruiden : Alant

Door Fries77 gepubliceerd in Gezondheid en fitness

Er zijn heel wat geneeskruiden die u kunt gebruiken voor zelfmedicatie. Alant is er één van. In dit artikel vindt u meer informatie over dit geneeskruid.

 

Beschrijving

De Griekse alant is een overblijvende, kruidachtige plant uit de familie van de Samengesteldbloemigen (Asteraceae). De wortelstok is krachtig, sterk vertakt, van buiten bruin, van binnen wit, welriekend. In het voorjaar groeit hieruit eerst een rozet van lange, eivormig tot eliptische grondbladeren en later een forse, rechtopstaande, 50 tot 150 cm hoge stengel. De stengelbladeren zijn smal hartvormig en aan de onderzijde viltig behaard. De bloemhoofdjes zijn groot, rijk aan nectar, met gele buis- en lintbloemen. De vruchten (achenen) zijn voorzien van een lange haarkroon. De bloeitijd is juli en augustus.

De plant dankt haar naam aan de legende die vertelt hoe ze uit de aarde ontsproot op de plaats waar de tranen van de schone Helena van Troje op de grond vielen. Vanaf Discorides en Galenus roemen alle beroemde namen in de plantengeneeskunde haar werking.

 

Voorkomen

Gekweekt en verwilderd langs beken, in vochtige greppels in Europa en Azië.

 

Kweek

De alant, die ook als sierplant wordt gekweekt, houdt van een vochtige, diep geploegde en goed bemeste bodem, en een beschutte plaats. Men vermeerdert haar door middel van zaad of door deling van de wortelstok. De dichte groei van de planten voorkomt het opkomen van onkruid. Men moet in het eerste jaar toch de hak veelvuldig hanteren. De bloeiende stengels kunnen ook diep worden uitgesneden om de plant op die manier krachtige wortels te laten ontwikkelen.

 

Verzamelen

De wortels worden geoogst; soms ook de bladeren. In de herfst graaft men de wortels van de drie- of vierjarige planten voorzichtig uit, waarbij men tegelijkertijd enkele uitlopers afsnijdt en opnieuw plant.

Bij het oogsten van de bladeren, kort voor de bloei, moet men voldoende bladeren aan de plant laten zitten, zodat deze zich verder kan ontwikkelen. In culturen op grote schaal worden eerst de bladeren afgesneden, waarna dan pas de wortels worden gerooid. Het verzamelde materiaal wordt bij een temperatuur tot 35 graden Celsius gedroogd. De drogerij bewaart men in goed afsluitende bussen, beschermd tegen licht, vochtigheid en insecten. Bij langdurig bewaren gaat de kwaliteit van de worteldrogerij achteruit.

 

Drogerij

Rhizoma helenii, alantwortel; Folia inulae, alantbladeren. De drogerijen zijn sterk aromatisch en smaken bitter-kruidig.

 

Inhoudsstoffen

In de herfst zit de meeste inuline in de wortels. Verder komen voor :

  • etherische oliën
  • helenine
  • fructosiden
  • bitterstoffen

 

Toepassing

De worteldrogerij of de uit haar gewonnen inuline, is een bestanddeel van vele farmaceutische preparaten. Inuline is belangrijk als voedingsmiddel voor diabetici. De worteldrogerij wordt als thee voorgeschreven bij aandoeningen van de ademhalingsorganen, bij moeilijkheden van spijsvertering en stofwisseling. De bladeren hebben een slijmafdrijvende werking en veroorzaken braken.

 

Bijzonderheden

Soms worden ook de wortel- en bladdrogerijen van de Engelse alant (Inula Brittanica) gebruikt. Andere soorten alant worden echter niet gebruikt.

01/06/2016 12:28

Reacties (1) 

02/06/2016 09:12
Interessante plant.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert