Boismont en de hand die wijst, deel 106, San Francisco

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                images?q=tbn:ANd9GcSw75rA4q3Zb_EVG2r546_

De grote Boeing kliefde door de lucht, op tien kilometer hoogte was de schuine stijgende hoek veranderd naar een afzwakkende lijn en even later leek de de stalen vogel rechtstandig in de lucht  te hangen. De motoren lieten een andere frequentie horen en de veiligheids riemen mochten ontkoppeld worden. De Quantas vlucht was op weg naar San Francisco. Meisje Lee schoof het kleine gordijntje opzij, maar er was niets te zien uit het ronde raampje, dat nu zelfs steenkoud voelde aan de binnenkant.  De mechanische klinkende stem van de gezagvoerder rondde de informatiestroom af. Er werd gevlogen met een snelheid van 900 kilometer per uur en zij hadden vrijwel maximale hoogte bereikt.  De motoren dreunde nu in een regelmatig ritme en haar hartslag keerde weer terug naar normaal. Achter haar schoof de stewardess het gordijn toe dat de passagiers, die 9 stoelen wijd zaten, scheidde van de Ambassador's class waar twee aan twee de brede fauteuilles stonden met meer dan voldoende beenruimte.

'Mag ik u een glasje champagne aanbieden met de complimenten van de Captain,' vroeg het meisje met de stralende glimlach aan meisje Lee, die verlegen even knikte ten teken dat zij dat wel fijn zou vinden. Behending schonk het meisje in het nette mantelpakje nu een glas champagne in. 'U ook mijnheer,' wende het meisje zich nu tot grote Long die minzaam knikte.

'Ik ben Wendy,' vervolgde het meisje, 'ik ben uw persoonlijke stewardess.' Achter het gordijn hoorde meisje Lee hoe karretjes ratelend werden weggereden voor de ongelukkigen die krap gezeten zouden moeten  wachten tot  kopjes thee of koffie over hun medepassagiers zouden worden aangereikt. 'Twee werelden,' dacht zij, 'alleen gescheiden door een gordijn.'

                           images?q=tbn:ANd9GcSw75rA4q3Zb_EVG2r546_

'Ik laat het menu achter bij u,' de kok maakt á la carte klaar wat u maar wilt,' sprak zij weer haar stralend witte tanden ontblotend tot een vriendelijke glimlach.  'Waar ik u ook maar behulpzaam bij kan zijn, drukt u maar op het belletje. Prettige reis' en ze stapte uit het zicht. Meisje Lee was nog aan het bekomen van alle aandacht en begon met volle teugen te genieten van haar nieuw verworven status als vriendin van de grote Long. 'Hmm,' gromde de grote Long, hij worstelde met levensvragen, ' hij wist niet of hij een kreeft wilde verorberen of een steak.  Beiden leken hem aantrekkelijk. 'Salud,' zei hij tegen meisje Lee en tikte even met de kristallen kelk tegen het glas van zijn vriendinnetje aan, die meteen hevig bloosde.

Ver weg in andere delen van de wereld trokken de 'mannen' van prins Marduq, ondertussen gigantische bedragen uit de people's bank of China een handelen dat pas tot uiting zou komen aan het einde van de dag bij de dag sluiting van de kantoren en pas weer daarna zou reflecteren in de opening koersen op de beursen. Als de watchdog functie, de handel zou stil leggen, zou het kwaad al geschied zijn en onafwendare gevolgen hebben.

'Ik heb graag een 'T'bone steak,' sprak grote Lee, gedecideerd, 'well done.' Wendy knikte hem vriendelijk toe. 'Ik heb graag een worstebroodje,' sprak meisje Lee. 'Niets daarvan,' viel Grote Lee haar in de rede, 'maakt u daar maar een 'fruit de mer' van. Meisje Lee knikte bedeesd.   'Oh,' vervolgde  Lee, 'en een kreeft voor twee met een goed glas 'blanquette de Limoux' en hij wendde zich af en verdiepte zich weer in de financial Times.

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 107

 

31/05/2016 06:18

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert