Mythische wezens – Cryptiden (7) van de zee

Door ZiaRia gepubliceerd in Mythen sagen en legenden

437c11fc4dc69e065791199c5904f062_medium.Wellicht speelt fantasie en bijgeloof de mens nergens zo parten als op zee. Dobberend op de uitgestrekte zee of oceaan konden de (vroeger) soms jarenlang durende reizen, de grilligheid van weer en water en het isolement op het schip de zeelieden tot het uiterste drijven. Van onbekende waarnemingen, vreemde verschijnselen tot regelrechte hallucinaties in elk der wereldzeeën, vrijwel alles bleef bewaard in oude zeemansverhalen, sagen en legenden. Gaat het hier om echte ontmoetingen? Zijn het serieuze waarnemingen? Of moeten we de oude legenden over griezelige zeemonsters misschien zien als fantasievolle beschrijvingen van onbekende zeedieren door in vroeger tijden vaak bijgelovige en ongeletterde zeelieden? Feit is dat tot dusverre weinig of geen stoffelijk bewijs voor het bestaan van de zeemonsters is gevonden. De oceanen zijn echter groot en diep; nog lang niet alles is er van verkend. Aan de andere kant vind je al eeuwenlang en over de gehele wereld gelijksoortige verhalen over ontmoetingen met en waarnemingen van zeecryptiden.

Aspidochelone

fef16b4779b5d3c4ea5e978dc9a79416_medium.Een fabelachtig zeemonster werd ooit al beschreven in de Physiologus, een collectie van vroegchristelijke gemoraliseerde dierenverhalen, die waarschijnlijk in de 2e eeuw zijn geschreven. De oorspronkelijke versie was in het Grieks. Rond 700 werden de teksten in het Latijn vertaald.

De Aspidochelone wordt soms beschreven als een grote walvis, maar meestal als een enorme zeeschildpad, met enorme stekels op zijn rug. In alle verhalen is het wezen echter zo enorm groot, dat het vaak voor een eiland wordt aangezien, met stranden, rotsen, bomen en begroeiing. De naam stamt uit het Grieks; aspis betekent hierbij 'reptiel' of 'schild' en chelone staat voor 'schildpad'.

De Aspidochelone zou van de diepten van de zee opduiken en zich voordoen als een prachtig tropisch eiland. Onwetende zeelieden zouden op deze wijze worden verleidt op het eiland aan te meren. Daarna duikt het zeemonster echter weer onder water, waarbij het het schip en de voltallige bemanning meesleurt  naar de bodem van de oceaan.

Duivelswalvis

1ff23b0d0a3df5960637307410888892_medium.De Duivelswalvis is een soortgelijk zeemonster als de Aspidochelone. Het bestaan ervan werd voor het eerst gerapporteerd door de Ierse abt en heilige St. Brandaan (bijgenaamd 'de Zeevaarder') op één van zijn reizen in de 5e of 6e eeuw. Volgens de legende zou het een enorme grote en kwaadaardige walvis betreffen, die in staat zou zijn gehele schepen in één keer op te slokken. Verder kon het zeemonster (net als de Aspidochelone) de vorm aannemen van een eiland, in de hoop zeelieden te laten aanmeren om dan met hen onder water te duiken en hen op die manier te laten verdrinken. Waarschijnlijk zijn de verhalen over de Duivelswalvis de inspiratie geweest voor het klassieke werk "Moby Dick" (1851) van Herman Melville.

Tegenwoordig weten we, dat een dergelijk zeemonster nooit een gewone walvis kan zijn geweest, omdat deze geen rijen tanden heeft, maar baleinen, en zich alleen voedt met plankton. Een orka zou eerder in het signalement hebben gepast, maar tot op heden zijn er geen verhalen over een dermate reusachtige orka bekend.

Kraken

23b5f3bfb9361217c61de22583a8712e_medium.De Kraken is een legendarisch zeemonster, dat zich zou ophouden tussen de kusten van Noorwegen en van Groenland. De naam stamt uit het Noors en betekent zowel iets in de richting van 'ongezond dier' als 'verwrongen' of 'verdraaid'. Meestal wordt de Kraken in moderne fictie beschreven als een gigantische octopus, maar in de oorspronkelijke verhalen had het wezen geen tentakels. In vroegere verhalen en beschrijvingen lijkt de Kraken meer op een enorme walvis of een reusachtige krab. Desalniettemin was het zeemonster bijzonder gevaarlijk en werd door alle Noordse zeelieden gevreesd.

Door de eeuwen heen hebben vele zeelieden het bestaan van een wezen als de Kraken bevestigd met allerlei waarnemingen in het koude noorden van de Atlantische Oceaan. Nu wordt gedacht, dat wat men zag als de Kraken, waarschijnlijk een exemplaar is geweest van een reuzenoctopus(Enteroctopus), die zich in de koudere gebieden van de wereldoceanen ophoudt, of een grote pijlinktvis (Architeuthis), die langs de kust in de gematigde zone kan worden gevonden.

Lusca

Lusca is de naam, die is gegeven aan een zeemonster, dat naar verluid diverse keren is gesignaleerd in het  Caribisch gebied. Cryptozoölogen denken dat het hier, aan de hand van de vele verhalen, waarschijnlijk gaat om een tot nu toe onbekende enorme octopus. Zo zou het wezen volgens verslagen bijvoorbeeld veel groter zijn dan de reuzenoctopus, de grote pijlinktvis of zelfs de kolossale inktvis (Mesonychoteuthis hamiltoni), die zich ophoudt in de zeeën rond Antarctica. Van deze laatste zijn exemplaren ontdekt, die ongeveer 12-14 meter groot waren en naar schatting 750 kilogram wogen.

49921205697403af5fee9ca95215735e_medium.

Boven: aangespoeld karkas bij St. Augustine in 1896.

Op 18 januari 2011 spoelde een deel van het lichaam van – naar ooggetuigen verklaarden – een gigantische octopus aan op het strand van het Grand Bahama eiland in de Bahama's. De restanten van het kadaver leken alleen een deel van de kop en van de bek te zijn. Aan de hand hiervan probeerde men te schatten hoe groot het dier in zijn geheel moest zijn geweest. Locale vissers, die regelmatig met gewone octopussen in aanraking kwamen en dus wel kennis van zaken hadden, berekenden dat de grootte van de enorme octopus ongeveer25-30 meter moest zijn geweest. Was het echter een volwassen exemplaar of een jong? Men had en heeft geen idee. Was het de legendarische Lusca? Ook deze vraag bleef onbeantwoord.

Zeemonnik 71178cd0f05a9272bdc9c768b2cc84fa_medium.

De zeemonnik werd voor het eerst gevonden langs de oostelijke kust van Denemarken in 1546. Het wezen werd beschreven als een vis, die een oppervlakkige gelijkenis vertoonde met een monnik, en die - desondanks of misschien juist daardoor - de zeelieden de stuipen op het lijf wist te jagen. In het vierde deel van de befaamde Historia Animalium (1551-1558) van Conrad Gesner werd een beschrijving en een tekening van het zeewezen opgenomen. Jarenlang werd de verschijning van de zeemonnik voor de boeg van het schip of langszij gezien als een slecht voorteken voor het verloop van de reis.

3f298d0170244472ca229b59c97f7c84_medium.Tegenwoordig denkt men, dat het dier naar alle waarschijnlijkheid een zee-engel is geweest, een haaiensoort, die ongeveer 2-2,5 meter lang kan worden.

De zee-engel is alleen in de Europese zeeën is te vinden, van de Oostzee tot en met de Middellandse Zee.

 

Verteld door:

© ZiaRia.

(2016) Foto's: Office.microsoft.com, Pixabay.com, Wikimedia Commons.

 

59e8b8ba9d2d350e84816277acd6b1cc_medium.Kijk voor andere artikelen, verhalen en sprookjes eventueel ook eens naar:

Mythische-wezens-cryptiden-1 mens of dier?

Mythische-wezens-cryptiden-2 feit of fictie? 

Mythische-wezens-cryptiden-3 levende Dino's?

Mythische-wezens-cryptiden-4 dierlijke reuzen

Mythische-wezens-cryptiden-5 soms ontmaskerd!

Of lees verder op:

https://tallsay.com/ziaria of

https://ziariasblog.wordpress.com/

 

28/05/2016 17:06

Reacties (9) 

1
13/06/2016 19:48
boeiende reeks
2
29/05/2016 11:44
Als ik jou was, zou ik die foto bij Lusca vervangen door een andere. Deze foto is namelijk al jaren een ontzettend bekende fake. Genoeg sites die de oorsprong van deze leuke composietfoto uit de doeken doen.
Het zou - volgens de oorspronkelijke paniekberichten - iets te maken hebben met Fukushima.
29/05/2016 13:52
Dank voor de tip, ik zal proberen wat anders op te duikelen.
1
29/05/2016 10:32
mooie beschrijving, apart dat dier met een eiland op zijn rug.
1
28/05/2016 22:53
Weer zo'n leuk verhaal.
Als kind had ik een boek waarin zo'n reusachtige octopus voorkwam: dat heeft mij de nodige nachtmerries opgeleverd. Vooral toen één of andere grapjas mij vertelde dat die beesten ook in de riolering zaten en je vanuit een wc-pot konden grijpen. ;))
1
29/05/2016 00:35
Oef! Dat laatste is wel heel erg! Moet ik ook niet aan denken.
1
29/05/2016 00:55
Ik was dat inmiddels helemaal vergeten. De herinnering kwam heel toevallig terug toen ik gisteren aan het eind van het Nieuws dat filmpje uit Thailand zag: daar was een ca. 3 m lange python uit de WC-afvoer omhoog gekropen en had de heer des huizes, die net op de pot zat, in zijn kruis gebeten. Een afschuwelijke belevenis natuurlijk, maar ik moest er toch wel om lachen.
Ik geloof het direct: meestal is er namelijk geen echte riolering daar. De afvoeren van de WC's komen uit in buizen die direct in de klongs (de kanalen) eindigen. Die slang was kennelijk in zo'n afvoer gekropen en vond h...
1
29/05/2016 11:59
Als ik het zelf niet hoef te ondergaan, kan ik er met gepast leedvermaak om lachen. ☻☻
1
28/05/2016 17:32
Boeiend, deze reeks artikelen. Al die verhalen over mysterieuze en fabelachtige zeemonsters komen toch in een ander licht te staan, als je naar die foto kijkt van het aangespoelde stuk van een enorme octopus. Onvoorstelbaar!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert