Gezondheid van hond en kat: problemen met de oren

Door Oxalis gepubliceerd in Dieren en natuur

e51523ca9c522c77d495a7b974afeec1_medium.Oorproblemen komen veel voor bij zowel de hond als de kat. Vooral honden met hangoren hebben vaak te lijden van oorontstekingen, omdat de vaak zware en dichtbehaarde oorschelpen de gehoorgang afsluiten, waardoor er maar weinig zuurstof en frisse lucht in de oren kan komen. Daarnaast kan heftig kopschudden de hangoren verwonden, doordat ze ergens tegen aan kunnen slaan. Een andere veel voorkomende oorzaak van oorproblemen is vechten; de oren staan hierbij vaak bloot aan verwondingen, waarbij soms hechtingen nodig zijn. Vooral bij buiten lopende/levende katten (met name katers) komt dit nogal eens voor.

Bloedblaar

Een bloedblaar (othematoom) is een dikke onregelmatige zwelling, meestal aan de binnenkant van het oor. Het voelt wat steviger aan dan een abces en is over het algemeen pijnloos.

6039c878d28718640cbfd3b4f61bc75c_medium. Een bloedblaar kan door een aantal oorzaken ontstaan, zoals een beet in het oor, een oormijtinfectie, veelvuldig krabben aan het oor of door heftig kopschudden waarbij  het oor tegen een hard voorwerp is geklapt. Dit laatste komt vooral voor bij honden met hangoren.

Een kleine bloedblaar zal vanzelf wegtrekken en behoeft geen verdere behandeling. Als de bloedbaar echter na 3-4 dagen niet is verdwenen, dan is een ingreep noodzakelijk. De bloedblaar wordt dan door de dierenarts opengesneden. Deze laat de blaar leeglopen (nooit leegdrukken!) om de bloedvaten in het oor niet verder te beschadigen, waarna de wond wordt gehecht. In de meeste gevallen zal het een (kleine) misvorming van het oor opleveren.

Oormijt

86b08314141bd3e6f502e7acfa1aeb6f_medium.Een oor waarin een beetje oorsmeer te zien is, is geheel normaal. Wanneer het echter een roodachtige tot rode kleur heeft, onfris ruikt of als er een etterachtige afscheiding te zien is, dan is er duidelijk sprake van een probleem. Het oor dient dan door de dierenarts goed te worden onderzocht met een otoscoop. Dit is een speciaal instrument, dat is voorzien van een lampje en een vergrootglas, om zo goed mogelijk in het oor te kunnen kijken.

Met een otoscoop is bijvoorbeeld goed vast te stellen of er sprake is van oormijt. Dit zijn een soort van kleine witte spinachtige mijten in de gehoorgang. Symptomen van oormijt zijn: er is veel roodzwart oorsmeer te zien, de oorschelp bevat schilfers of soms zelfs korsten, het oor ruikt onaangenaam. De hond of kat zal veel met de kop schudden en aan de geïrriteerde oren krabben. De dierenarts zal meestal een oorspray of oordruppels voorschrijven, waarmee het probleem redelijk snel onder de knie te krijgen is.

Vreemd voorwerp in het oor

60799253774b39bd73a46c2830c8a421_medium.Wanneer er een vreemd voorwerp in het oor blijft zitten, zoals bijvoorbeeld een grasaartje, dan lijken de symptomen al snel op die van een uitwendige oorontsteking; wanneer de klacht overigens niet wordt behandeld, dan zal deze ontsteking - met alle nare gevolgen van dien - een feit worden.

Dat er iets aan de hand is, is te zien aan: het schuin houden van de kop met het aangedane oor naar de grond, het voortdurend krabben aan/in het oor. Als het vreemde voorwerp zichtbaar is in de opening van het gehoorkanaal, kun je het wellicht verwijderen met duim en wijsvinger of met een pincet. Is het voorwerp te diep in het oorkanaal gezakt, dan moet het door een dierenarts worden verwijderd. Parasieten (zoals teken) kunnen zich ook in de gehoorgang nestelen en ook deze kunnen het beste door de dierenarts worden verwijderd.

Uitwendige oorontsteking

De symptomen van een acute uitwendige oorontsteking (otitis externa) lijken veel op die van een infectie met oormijt, maar er zijn daarbij ook nog ernstige ontstekingsverschijnselen te zien. Meestal is de binnenkant van de oorschelp helemaal rood en soms ook gezwollen. Er is vaak een grote hoeveelheid wasachtige substantie te zien en in ernstige gevallen zelfs pus.

ed763794a0a03991769eb698c6a9e919_medium.De behandeling bestaat over het algemeen uit antibiotica, schimmeldodende middelen (fungicida) en/of steroïden. Een uitwendige oorontsteking, die niet met behulp van medicijnen kan worden genezen, kan vaak door middel van een operatie worden behandeld. Hierbij wordt dan meestal de structuur van de uitwendige gehoorgang veranderd (zogenaamde 'operatie volgens Zepp') om toekomstige narigheid door infectie te voorkomen. Hondenrassen, die bekend staan om hun aanleg voor otitis externa zijn onder meer de Duitse herder, de poedel en verschillende spaniëlrassen.

Wordt deze aandoening niet op tijd behandeld, dan kan deze nare infectie ontaarden in een nog ernstiger vorm, namelijk middenoorontsteking.

Middenoorontsteking

Een middenoorsteking (otitis media) kan zowel een acute als een chronische vorm hebben. De acute vorm is meestal het gevolg van een virus, griep of achtergebleven water in het oor. Chronische middenoorontsteking ontstaat veelal door een niet of niet goed behandelde uitwendige oorontsteking. De al aanwezige ziektekiemen reizen dan via de buis van Eustachius naar het middenoor, waar zij zich nestelen en vermenigvuldigen. Andere oorzaken kunnen nog zijn: een chronische luchtwegaandoening of een chronische amandelontsteking van de hond of kat.

Symptomen van een middenoorontsteking zijn: pijn van het dier aan de oren/kop, een verminderd gehoor, optreden van evenwichtsverlies, onzeker in rondjes lopen en overhellen van de kop naar één kant. Meestal is er ook sprake van koorts.

f3e50a4757ff5ac604a4b9cd8eaf21a8_medium.In ernstige gevallen kan zich etter ophopen achter het trommelvlies. Wanneer dit niet doorbreekt naar buiten toe, kunnen de ziektekiemen uiteindelijk terechtkomen in de hersenen met alle fatale gevolgen. De dierenarts zal het trommelvlies moeten doorprikken om de pus naar buiten te kunnen laten afvloeien. Ook hierbij zullen over het algemeen antibiotica, schimmeldodende middelen en/of steroïden worden voorgeschreven.

Om het dier niet aan het aangetaste oor of de wond te laten krabben, wordt vaak een tijd gebruik gemaakt van een kap.

Doofheid

e097616b4f450f0ddc0d3c89bd8337e5_medium.Het staat buiten kijf, dat het niet (laten) behandelen van oorproblemen in het uiterste geval kan leiden tot gehoorverlies tot en met doofheid van het getroffen oor van het dier.

Doofheid kan echter ook optreden na een ongeval. Het kan dan gaan om een tijdelijk fenomeen of een blijvende gehoorbeschadiging.

Doofheid als een genetische mutatie komt veel voor bij katten met een geheel witte vacht en blauwe ogen. Omdat dit een aangeboren conditie is, kan hier niets aan worden gedaan. Een aanwijzing voor doofheid bij deze katten kan zijn, dat zij voortdurend blijven miauwen.

De diagnose doofheid aan één oor of zelfs algehele doofheid kan soms overigens moeilijk worden gesteld, omdat een dier het gehoorverlies al snel compenseert met de andere zintuigen.

 

Oxalis.

© 2016, foto's: Office.microsoft.com, Pixabay.com, Wikimedia Commons.

 

9d683f6b8067a4635238f40e11b71f44_medium.Voor meer artikelen van deze schrijfster, zie bijvoorbeeld:

Gezondheid-van-hond-en-kat-de-oren

Gezondheid-van-hond-en-kat-problemen-met-de-ogen

Gezondheid-van-hond-en-kat-problemen-met-de-neus

Dieren-en-fytotherapie-kruidenleer

Dieren-en-homeopathie

Of lees verder op:

https://tallsay.com/oxalis of via

https://oxalisnatuurlijkewegen.wordpress.com/

 

17/05/2016 11:32

Reacties (3) 

1
17/05/2016 23:04
heel duidelijk uitleg Oxalis
Onze hond had veel jaren geleden ook een ontstoken oor.
Ik herinner me nog dat de het dier de kop steeds scheef hield. Gelukkig wist de dierenarts snel wat er aan de hand was!
1
17/05/2016 13:36
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Goede en volledige informatie.
1
17/05/2016 12:05
Informatief artikel. Goed om te weten als dierenliefhebber.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert