Mythische wezens – Cryptiden (5) soms ontmaskerd!

Door ZiaRia gepubliceerd in Mythen sagen en legenden

a4d6ae299398c1a7997c15141bd7df88_medium.Waar mensen leefden, is door de tijd heen vaak melding gemaakt van onverklaarbare wezens of verschijnselen, die hen deden huiveren en griezelen. Wat men niet kende of niet begreep, werd gerangschikt onder boze geesten en monsters, duivels en demonen, en belandde in het hokje mythische wezens of cryptiden. Maar wat waren het nu echt? Tot nu toe onbekende diersoorten, verkeerd begrepen verschijnselen of louter producten van een rijk gekleurde fantasie? Van een aantal vroegere cryptiden weten we het inmiddels met zekerheid.

Canvey Island-monster

7e734aceb3e58cbe39cfc1fe4ed7d7e7_medium.In 1953 werd in het ondiepe water van het Canvey Island in de monding van de Theems (in Essex, Groot-Brittannië) een eigenaardig kadaver van ongeveer 76 centimeter lang gevonden. Het leek op het lichaam van een zeedier, maar het leek twee armen en twee benen te hebben, uitpuilende ogen en een zacht, half vergaan hoofd. De dikke huis was bruinrood. Na vergeefse pogingen van een aantal zoölogen om het wezen te identificeren, werd het kadaver als ongevaarlijk betiteld en daarna op het strand verbrand, waarschijnlijk uit angst voor een paniekuitbraak onder de plaatselijke bevolking. Het jaar erop spoelde echter eenzelfde kadaver aan, zij het met 1,20 meter lengte aanzienlijk groter. Het had opvallende neusgaten, scherpe tanden en prominente kieuwen. Volgens onderzoekers van de getuigenverklaringen en de gemaakte foto zou het monster tot een zeldzaam type zeesalamander kunnen behoren, hoewel de twee 'benen'  raadselachtig bleven.

a92924e394b53dd1a5d9730ebd399e7a_medium.

Pas in 1999, toen een journalist opnieuw onderzoek deed naar dit bijzondere wezen en enkele experts van het Britse Natuurhistorisch Museum om advies vroeg, werd het Canvey Island-monster geïdentificeerd. Het was een vis en wel een zeeduivel. Zeeduivels kunnen langs de gehele West-Europese kust – van de Barentszzee tot in de westelijke Middellandse Zee – en zelfs in de Ierse Zee worden gevonden. Sindsdien telt de Britse kust dus officieel een monster minder.

Duivelsvogel

62581140ee59e1da06969c982cd17b1f_medium.De duivelsvogel (Ulama) heeft een lange staart en een lichaam, dat lijkt op een koekoek. Het wezen heeft zijn thuisbasis in de bergjungle van Sri Lanka en dankt zijn naam aan zijn roep: een afschrikwekkend krijsen, als een mens in nood.

Hoewel de plaatselijke bevolking het bloedstollende krijsen van de duivelsvogel al lange tijd kende, hadden maar weinigen het wezen ooit gezien. Meestal werden de verhalen daarom afgedaan als pure verzinsels en bijgeloof. Daar kwam echter verandering in, toen in juli 2001 een schuwe, in de diepe jungle levende uilensoort werd ontdekt, die perfect voldeed aan de beschrijving van de duivelsvogel. Ornithologen weten inmiddels, dat de uil nauw verwant is aan de bosoehoe. De Duivelsvogel bleek dus echt te bestaan en geen monster te zijn, maar een tot dan toe onbekende uilensoort.

Okapi

Eén van de laatste zoogdieren, die in de 20e eeuw werd ontdekt, was de okapi.

In de 19e eeuw was het dier al door de pygmeeën in Afrika beschreven aan de blanke kolonisten. Zij noemden het dier 'o'api' en wisten het wel eens tijdens de jacht te vangen. Volgens hun beschrijvingen leefde het schuwe dier in de jungle. Het had het uiterlijk van een antiloop zonder hoorns, maar met een giraffennek, grotere oren dan een ezel, een tong van een miereneter en de gestreepte achterpoten van een zebra. Met zo'n signalement zagen blanke kolonisten het dier echter eerder als een fabelwezen, waardoor de getuigenissen lange tijd niet werden geloofd.

da76639b15d32f8ff3b7ef56e7bc2e32_medium.In 1901 wist Sir Harry Johnston (toenmalig gouverneur van Oeganda) echter een complete huid en twee schedels van het wezen te bemachtigen. Hij had het vertrouwen gewonnen van een stam Congolese pygmeeën, toen hij hen redde uit de handen van een Duitse onderzoeker, die de groep in de Franse hoofdstad wilde tentoonstellen. Johnston bracht de pygmeeën terug naar hun leefgebied. Als dank gaven zij hem, naast de huid en de schedels, nog een gedetailleerde beschrijving van het dier en toonden hem sporen van gespleten hoeven. Het overtuigde Johnston van het bestaan van het dier en hij stuurde de huid, de schedels en een tekening van zijn hand (zie tekening uit 1901 rechts) vervolgens op aan wetenschappers in Londen. Deze omschreven de onbekende diersoort als een 'levend fossiel', die – gezien de schedel – verwant moest zijn aan de giraffe. Het dier kreeg de Latijnse naam 'Okapia johnstoni' als een eerbewijs aan Johnstons inspanningen.

Het vinden van een levend exemplaar van de 'onontdekte' okapi was destijds groot nieuws; er werden zelfs avontuurlijke kinderboeken over geschreven (bijvoorbeeld "In search of the Okapi" van Ernest Glanville in 1904). In 1919 werd voor het eerst een levende okapi uit Congo naar Europa gebracht en wel naar de Antwerpse Zoo in België. Het dier was een populaire attractie, maar stierf al binnen twee maanden. In 1941 werd voor het eerst een okapi in gevangenschap geboren, in de dierentuin van Stanleyville (Verenigde Staten).

d93bdb984539b8f2f7a4bc5d24cca541_medium.Okapi's komen in het wild alleen nog voor in de weelderige regenwouden van Congo. (In buurlanden als Oeganda zijn ze door de overmatige jacht al sinds de jaren 1970 uitgestorven.) Het is een behendige roodbruin gekleurde planteneter. Net als een giraffe heeft de okapi speciale tanden om bladeren van bomen te strippen. Het dieet van de okapi bestaat uit jonge loten, gras, bladeren, zaden, schimmels en vruchten. Hoewel schuw, is de okapi toch geen stille junglebewoner. De jongen blaten om de aandacht van hun ouders te krijgen, de vrouwtjes loeien om mannetjes aan te trekken en de mannetjes kreunen luid tijdens de paartijd. De okapi is niet agressief.

De okapi wordt in gevangenschap gemiddeld 30 jaar oud. De levensverwachting in het wild is onbekend. Hoewel de okapi al sinds 1932 een beschermde diersoort is, wordt er nog steeds op hem gejaagd. Ook heeft het dier te lijden van het verlies van zijn leefomgeving door enerzijds menselijke bewoning, maar anderzijds ook door de eindeloze burgeroorlogen in het gebied. De okapi staat inmiddels op lijst van bedreigde diersoorten.

Tasmaanse tijger

6e5a1fa8d7a1062f3e5590dd6b76c15b_medium.Een wezen dat op een grote hond lijkt, maar tijgerstrepen heeft en een buidel bezit, lijkt op een fantasiedier. Toch bestond het dier ooit echt. De Thylacine of Tasmaanse tijger kwam voor in Australië op het eiland Tasmanië. Hier werd het dier steeds schaarser gezien; de komst van van honden, verkleining van het jachtgebied en actieve bejaging door de mens leidden, naar werd aangenomen, tot het uitsterven van de soort. Het laatst bekende exemplaar leefde in de dierentuin van Hobart (Tasmanië), waar het in 1936 stierf.

De Tasmaanse tijger (ook wel 'Tasmaanse wolf' genoemd) was een gedreven roofdier, dat zijn prooi (meestal kleine zoogdieren en vogels) over verre afstanden bejaagde.

Toch lijkt de schuwe Tasmaanse tijger niet helemaal te zijn verdwenen. Tot op de dag van vandaag worden er nog wel eens Tasmaanse tijgers gespot en mogelijke sporen gevonden, zodat men hoopt dat er nog enkele levende exemplaren bestaan. Misschien is de 'uitgestorven' Tasmaanse tijger dus toch nog - hier en daar - springlevend.

 

Verteld door:

© ZiaRia.

(2016) Foto's: Office.microsoft.com, Pixabay.com, Wikimedia Commons.

 

ac49b796986aa05651d0c73cdd307e3a_medium.Kijk voor andere artikelen, verhalen en sprookjes eventueel ook eens naar:

Mythische-wezens-cryptiden-1 mens of dier?

Mythische-wezens-cryptiden-2 feit of fictie?

Mythische-wezens-cryptiden-6-langs-de-kust

Mythische-wezens-cryptiden-7 van de zee

Mythische-wezens-cryptiden-8-en-de-cryptozoologie

Of lees verder op:

https://tallsay.com/ziaria of

https://ziariasblog.wordpress.com/

 

13/05/2016 02:05

Reacties (4) 

25/05/2016 19:35
Op de markt in Bergen (Noorwegen) zag ik de eerste keer een zeeduivel. Die was niet zo groot als op de foto, maar ik vond het wel akelig;
Brrrrr
1
13/05/2016 08:27
Vreemde schepsels lopen er in de natuur rond. Leuk, het verhaal van de okapi; was nieuw voor mij.
1
13/05/2016 08:26
Leuk artikel. Ik vind 'Zeeduivel' overigens een zeer toepasselijke naam voor deze vis met het topgriezelige uiterlijk.
1
13/05/2016 04:01
Zitten weer leuke beestjes tussen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert