Sprookje: Het meisje met de mooie ogen.

Door Arinka gepubliceerd.

Er was eens in een land hier niet eens zo heel ver vandaan een geweldig mooi meisje met de mooiste ogen van de wereld. Uit de hele wereld kwamen mensen naar het meisje en haar mooie oogjes kijken. En ze waren het er allemaal over eens; Dit meisje moest wel de mooiste ogen van de wereld hebben.

c2fd73001f14cfc44c5d2b10fde25cfb.jpg

~Het Meisje met de mooie Ogen~

Het meisje kreeg stapels huwelijksaanzoeken, ook al was ze nog maar net 10. Ze gruwelde van al die mannen die haar bezochten, maar haar vader zei Je gaat me nog rijk maken meisje, dus groei even door alsjeblieft! Het meisje wilde echter helemaal niet trouwen en ze begon te denken dat het beter zou zijn om weg te lopen.

Haar moeder was al jong overleden, want die had dit allemaal nooit toegestaan. Haar vader had haar toen ze een baby was al op een kussen neergelegd, zodat iedereen haar kon bekijken. Omdat ze, toen ze ouder werd, nogal eens wegliep had hij haar voetjes afgebonden en omdat het alleen om haar mooie ogen ging, zat ze verder ingepakt in een Boerka.

Het meisje was diep ongelukkig. Ze voelde zich niet meer dan een paar ogen en ze huilde vaak en dacht dan aan haar moeder. Niemand kon haar helpen en het meisje werd met de dag verdrietiger. Haar mooie ogen verloren hun glans, maar omdat ze zo waanzinnig mooi waren bleef het meisje hoe dan ook het meisje met de mooiste ogen van de wereld.

2e9ca27c4417ffd7c58aeda01a5170a4Mjc0MTAy

Op een dag zei haar vader Ik kan niet langer voor je zorgen, je bent nu al een vrouw, dus ik ga je uithuwelijken en dan ben ik van je af. Het meisje huilde hartverscheurendNee papa, doe me dat niet aan, maar haar vader was onverbiddelijk. Hij liet door de hele stad aanplakbiljetten hangen en hij zette het zelfs op internet: Bruidegom gezocht met veel geld.

Het meisje met de mooie ogen voelde dat ze een groot probleem had en haar ogen werden al roder en roder van dat gehuil, maar nog altijd bleef ze de mooiste. Ze dacht er over om ze dan maar uit te steken, maar dat ging haar net iets te ver. Er moest toch een andere manier zijn, zo dacht ze.

Toen kwam haar redding in de vorm van de Heks. Deze heks was eigenlijk al jaren jaloers op de mooie Fátima, dus nu greep ze haar kans. Liefje, zei ze met een zachte stem, ik kan je helpen. Ik kan er voor zorgen dat je van alle ellende af bent. Het meisje keek de heks hoopvol aan en zei Alstublieft, helpt u me dan!

632cea9f993f1b2da5b95cf646fe9b69dGhlLWJl

De heks zei Graag, mijn kind en ze gaf het meisje een klein potje met druppeltjes.Druppel dit vanavond in je ogen en morgen zijn je problemen voorbij! Wat krijgt u van mij?, vroeg het meisje. Niets, meisje, dit is helemaal gratis, ik doe het puur om je te helpen. Het meisje was zo wanhopig dat ze het flesje aan nam van de heks.

De volgende dag schreeuwde haar vader moord en brand. De mensen in de straat zagen zijn potten en pannen naar buiten vliegen (hij was eigenlijk een beetje armoedige pottenbakker) en hij vloekte er behoorlijk op los. Ze vroegen zich af wat er gebeurd was, maar kregen al snel antwoord toen hij zijn dochter er achteraan de straat op gooide. Opgerot jij!, schreeuwde haar vader.

Maar papa, alsjeblieft... huilde het meisje, help me dan toch. Nee!, brulde haar vader,ik wil je nooit meer zien, vertrek en blijf weg, jij bent mijn dochter niet meer! Het meisje krabbelde moeizaam overeind en stond met haar armen gespreid. Ze riep huilend uit Maar papa, ik zie niks meer! Dat is jouw probleem zei haar vader en hij gooide de deur van zijn huis dicht.

c3eb7f839d18821536555f0122e6f83dQmVhdXRp

Huilende strompelde het meisje door de straten, roepend om hulp, maar niemand hielp haar. Alle mensen die bewonderend aan haar wiegje hadden gestaan, alle mannen die haar wilden huwen, ze lieten haar allemaal staan. Ze was haar glans verloren, haar ogen waren de mooiste ogen niet meer.

De heks, die ook weer niet zo slecht was, nam haar uiteindelijk mee en liet haar in een klein kamertje van haar huisje wonen. De heks zorgde goed voor haar, het enige wat ze wilde was dat het meisje nooit meer gezien zou worden, zodat ze misschien zelf eens een kans zou maken bij de mannen.

Het meisje werd ouder en werd al een echte vrouw.

Nog altijd zag ze geen steek en daar was ze inmiddels aan gewend. Ze was niet dol op de heks, maar deze zorgde altijd nog beter voor haar dan haar vader vroeger, dus als ze daarvoor blind moest blijven, dan accepteerde ze dat maar. Wat moest ze anders?

5bc646fb48a00f3a2d7f91dcd9a1bb8fYmVhdXRp

Samen met de heks leefde ze een rustig leventje. Niemand wist dat het meisje hier woonde, ze kwam eigenlijk nooit buiten. Ze zou misschien wel verdwalen of zelfs een ongeluk krijgen nu ze niks zag, dus het liefst bleef ze maar binnen. Toch begon ze het de laatste tijd wel jammer te vinden dat er nooit meer een man kwam voor haar.

Ze was nu natuurlijk echt al een vrouw en kreeg daardoor ook de behoefte aan een levensgezel. Dat trouwen leek haar nu ineens zo erg niet meer. De heks, die daar lucht van kreeg, zei streng Mannen willen alleen maar het mooiste, ze vernietigen alles wat niet aan hun ideaalbeeld voldoet, dus blijf binnen als ik weg ben!

De heks ging namelijk vaak naar de markt om daar inkopen te doen en dan liet ze haar alleen in het huisje. Vaak was ze dan wat aan het spinnen, iets waar je je ogen echt niet voor nodig had. Vandaag had ze echter andere plannen en ze wachtte in spanning tot de heks eindelijk zou zeggen Ik ga.

2db98050512e97e89426a960840b1809MjU1NmJl

Toen het zover was, opende het meisje voorzichtig de deur naar buiten en zette haar eerste stapje sinds jaren in de vrije buitenlucht. Ze was witter dan wit geworden door het gebrek aan zonlicht en haar blinde ogen leken nu extra op te vallen. Er lag een soort rode waas over die haar zicht vertroebelde.

Ineens hoorde het meisje een diepe stem Dag schone dame, waar ga je heen? Ze schrok zich rot en zei Wie bent u, ik kan u niet zien, want ik ben blind. De warme stem zei weer Ik ben een vriend en ik wil je helpen. Ik heb gewacht tot de dag kwam dat je naar buiten kwam. Ik ben je nooit vergeten. Iedereen is je vergeten, maar ik niet.

Het meisje dacht na en haar hart maakte een sprongetje Ben jij dan? Nee, dat kan niet... Ja, dat kan wel, dat ben ik… Ja echt? Ja, echt. Heel heel vroeger had ze een hartsvriendje gehad, een jongen die vlakbij haar vader woonde en die vaak met haar praatte als ze weer eens tentoongesteld zat op het kussen.

7a47f5505e86038c11466257072ab922NzE0ZWIu

De enige die ooit echt met haar praatte, maar haar vader had hem steeds weggejaagd. Hij is alleen maar op je geld uit had haar vader dan gezegd, hij is een arme sloeber en ik wil niet dat je nog een woord tegen hem zegt! En nu zat ze hier met deze arme sloeber, die haar dus niet vergeten was, terwijl de rest van de wereld die haar aanbad niet eens meer aan haar dacht.

Het meisje voelde zich gelukkig, maar toen begon ze zich ineens te schamen. Ik ben zo lelijk nu en ik zie niks meer. De man zei dat het allemaal niet uitmaakte. Hij had altijd al van haar gehouden en dat deed hij nog steeds. Al bleef ze zo blind als een kip en werd ze zo lelijk als de nacht. Hij zei Ik weet hoe je vanbinnen bent en dáár hou ik van.

Het meisje zei toen We moeten weg hier, want straks komt de heks terug en dan zal ze je betoveren en kom je hier nooit meer weg. Hij tilde haar op en droeg haar weg. Ik neem je mee naar mijn huis zei hij nu vastbesloten. Het meisje had haar armen stevig om zijn nek geslagen en ze voelde zich voor het eerst in haar leven veilig.

c475aa21856d5890a9d2971c337db8b3YmVhdXRp

Ze reden een stuk te paard en het meisje merkte dat het bos steeds dikker werd. Rijden we het bos in vroeg ze. Ja, ik heb jaren gewerkt aan ons huis en ik hoop dat je het mooi vindt. Ja, maar ik kan het toch niet zien... zei het meisje maar weer eens om het duidelijk te maken dat ze echt blind was.

Ja, dat weet ik wel, maar ik heb overal aan gedacht. Ze stopten en hij hielp haar van het paard. Kom maar eens mee en hij pakte haar hand en leidde haar rond. Ze wandelden rustig het huis binnen en ze voelde meteen dat het goed was. Ze hoorde de open haard knapperen en het rook er heerlijk naar eten en leven.

Hij liet haar de meubels ‘zien’, haar handen gleden over de zachte stoffen. Alles was precies zoals ze het graag wilde en ze was perplex hoe goed hij haar kende. Hij liet haar de keuken zien, die was groot en ze zou er ondanks haar gebrek aan zicht prima in kunnen kokkerellen. De slaapkamer was prachtig zacht, het toilet rook naar dennenbos.

Alles was gewoonweg perfect.

2e10b4f770bad8efca67f1d30641911f_medium.

Het meisje begon te huilen. Wat is er?, vroeg hij, is het niet goed? Jawel, snikte ze, het is… sniksnik, prachtig!

Maar waarom moet je dan huilen?, vroeg hij nu. Omdat ik zo gelukkig ben, maar ook heel verdrietig om hoe het allemaal ging met mij. Iedereen hield van me vroeger en iedereen wilde met me trouwen, maar sinds ik blind ben praten ze niet eens meer tegen me.

Mijn vader, de mannen, de heks, iedereen wilde me voor zichzelf om er geld aan te verdienen. Ik ben een beetje bang. Ik kan bijna niet geloven dat je echt van me houdt.

Ik heb altijd van je gehouden, zei hij nu, ik kon je alleen niet vinden. En toen ik je eenmaal gevonden had, hield de heks me weg. Maar nu laat ik je nooit meer gaan.

ec54c21d887b5bea7c3f2ea85f1381d9MzEyNDM1

Hij nam haar in zijn armen en knuffelde haar. Ook zijn tranen begonnen nu te stromen en een paar druppels vielen op haar gezicht. Ze wreef ze weg en zo kwam er een druppel in haar ogen en plotseling begon de rode waas weg te trekken. Weggewassen door een vloed van ware liefde.

Ze keek hem aan, haar ogen waren nu nog mooier dan vroeger. Hij keek haar aan en ze lachten naar elkaar. Ik kan weer zien, zei ze lachend. Liefje, zei hij, je kon altijd al zien, alleen niet met je ogen! Ik heb altijd gezien hoe mooi je was, niet alleen je ogen, maar alles wat je bent. Alle anderen, die je zoveel pijn gedaan hebben… Die zijn blind!

De moraal van dit verhaal? 

Jaag een arme sloeber nooit weg, hij kan je dochter nog wel eens redden!

ffe127e2b0a6cd54458831f3601dce2ad2VzdGVy

 

We zien met onze ogen

niet altijd wat we zien

dat zou vast heel anders zijn

als we beter zouden kijken misschien.

 

Uit de bundel Korte verhalen met een Twist van Arinka Linders, 2010.

03/05/2016 20:27

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert