4 en 5 Mei 2016: 2 minuten stilte, 1440 minuten feest

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

4 en 5 Mei 2016: 2 minuten stilte, 1440 minuten feest

94e8c75344b20de2fc57bd59bf23ffea_medium.

Inleiding:

Vieren van feestdagen als Kerstmis, oud bagger en nieuwe bagger, Pinksteren, Koningsdag en noem maar op is niet aan mij besteed. Ik doe er niet aan en dat is puur om eigen redenen. Er zijn per jaar maar drie momenten waar ik bij stilsta en dan herdenk/vier ik vier dagen/momenten.

4 Mei dodenherdenkingsdag met twee minuten stilte om 20.00 uur en tegelijkertijd herdenk ik dan Jom Hasjoa (Holocaust herdenkingsdag in Israel … is op 5 Mei, herdenk ik op 4 Mei), 5 Mei onze Nationale Bevrijdingsdag en uiteraard op 14 Mei Jom Ha-atsmaoet (Onafhankelijkheidsdag 1948). Neem aan dat een ieder die mij een beetje kent niet staat te kijken van dat laatste. Op 4 Juli wordt ik altijd stomdronken, want dat is de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag en die vier ik niet echt, maar ik ben van mening dat je soms een reden moet hebben om te kunnen zuipen. Anders lijkt het net of je altijd zuipt zonder reden. En op feestdagen vallen zuipende mensen minder op als ze buiten aan het zwalkwandelen zijn. Dit over de dagen die ik herdenk en/of vier. En dit was de inleiding.

781819c0dc1f4b1763436fae3a6b2a54_medium.

4 en 5 Mei 2016:

Een één en zeventigste keer

herdenken we weer

gevallenen van toen

doden die er toe doen

gesneuvelden in de strijd

naamlozen der tijd

stervend voor onze vrijheid

schenkend ons de blijheid

van niet meer bezet zijn

vijf jaren vol van pijn

treinen voerden mensen af

verraders tierden welig, flink en laf.

 

Moffenmeiden kregen de stront

sommigen zelfs een beteerde kont.

Het volk juichte bij die taferelen

kaalgeschoren werden er velen.

"Nou en? Het zijn Moffenhoeren

wier geile bekken we nu snoeren."

 

Stille, laffe mensen werden gek

trapten in menig NSB'ers hek.

Onbekende landverraders sloten aan

besloten nu deze winnaarsweg in te slaan.

Stiekeme Joden aangevers volgden de stoet

met hun hart zwarter dan moffenroet.

Fatsoensnormen vlogen massaal overboord

en menig kreunend stemmetje werd gehoord.

 

In stille en donkere kamers zaten mensen

hopend en wachtend met bijna kansloze wensen

veelal denkend aan hen die werden ontnomen

die nimmer meer terug zouden komen

die verwoest, vergast en verbrand

of voor een vuurpeloton hand in hand

in greppels en schuttersputten

doorzeefd in huizen en hutten

de dood als vrijheid kregen geschonken

en het feestvierende volk werd stomdronken.

Klein verhaaltje, waargebeurd en speelde zich af in Apeldoorn.

9f8c98d12150fb0fae3c1a859967be89_medium.

Het Apeldoornsche Bosch was destijds een Joods psychiatrische inrichting en de eerste jaren van de oorlog werd het in Apeldoordn wel eens 'de Jodenhemel' genoemd. Dit omdat de Nazi's het met rust lieten … tijdelijk. Uiteindelijk zaten er 1181 Joodse patienten en 330 Joodse medewerkers.

Op 20 Januari 1943 kreeg de inrichting ineens bezoek van de ordedienst van Kamp Westerbork en op het station van Apeldoorn werd ondertussen een goederentrein met 40 wagons gereed gemaakt. Ongeveer de helft van het personeel is nadat de ordedienst vertrok 's nachts gevlucht en in de nacht van 21 op 22 Januari 1943 werden alle patiënten, veelal naakt, verward en waarvan sommigen zittend in een dwangbuis o.l.v. aus der Fünten in vrachtwagens naar de gereedstaande treinen afgevoerd.

De volgende ochtend vertrok de trein om 7 uur richting … Auschwitz, waar ze allemaal direct naar de gaskamers werden gejaagd.

De laatst overgebleven Joodse personeelsleden werden samen met honderd Apeldoornse Joden naar Westerbork afgevoerd en daarvandaan verder gedeporteerd en vermoord.

Eigen aanvulling:

Onder de ondergedoken personeelsleden bevonden zich ook enkele kinderen. Dankzij het verzet hebben velen van hen de oorlog overleefd. In Apeldoorn had je destijds ook een Kinderhuis en daar werden ze ondergebracht en speelden met andere kinderen gewoon op straat en brachten tevens spelenderwijze verzetskrantjes rond, voetbalden op straat, maakten grapjes met passerende Duitse soldaten en dat bleef zo tot het einde van de oorlog. Ik weet dit, want dit verhaal … inclusief een heel wat rauwere versie van de ontruiming van de inrichting is mij een paar keer verteld. De eerste keer in 1970 na de dodenherdenking. Mijn vader zat in dat kinderhuis in Apeldoorn en was één van de jongens die buiten met die Joodse kinderen speelde. Zijn beste vriend was een Joods jongetje en die was dat al voor de oorlog begon. De tweede keer werd het mij verteld door een oom in 1974 die in Vaassen woonde. En de derde keer in Februari 1991 door Samuel Aaron Meijer, die woonde toen in Tel Aviv, is inmiddels overleden en was destijds de beste vriend van mijn vader.

3b529d0d03212037b68cbed0ceb2bc43_medium.

Dodenherdenking:

We herdenken op 4 Mei de ongeveer 250.000 Nederlandse slachtoffers die tijdens de 2e WO en daarna bij latere gevechten en vredesmissies om het leven zijn gekomen. Twee minuten doen we dat in stilte maar uiteraard de hele dag in zijn geheel.

Twee minuten:

120 tellen, meer niet

120 tellen, denken in stilte

120 tellen, stilstaan bij hen die vielen

120 tellen, tot dusverre 8400 tellen

120 tellen, na dit jaar 8520 tellen

120 tellen, vanaf 2017 nog 209 jaar en dan ligt het aantal tellen stilte ongeveer gelijk aan het aantal gevallenen die wij nu herdenken. Het is dan 4 Mei 2226.

1d2250910e34a9afaf982d68478eb5a1_medium.

250.000 slachtoffers:

Samen een hoogte vormend van ongeveer 437.500 meter.

Samen voor elkaar liggend een lint vormend van Doorn (mijn woonplaats) tot Troyes in Frankrijk. Of Magdenburg in Duitsland, of Reading in Engeland. Noordwaarts raad ik af … daar ligt water.

Samen goed voor een gewicht van ongeveer 437.500 kg.

Samen goed voor een hand in hand lint van ongeveer 225.000 meter.

Samen goed voor ongeveer het aantal inwoners van Eindhoven en Veldhoven samen.

Bericht aan 250.000 te herdenken slachtoffers:

Jullie zullen nooit en mogen nooit worden vergeten. Strijdend, gemarteld, gesneuveld, vermoord, vergast en brandend. Geen van jullie wilde die oorlog, geen van jullie wilde dood. Het enige wat jullie wilden was wat wij dankzij jullie al 71 jaar meemaken. Leven in vrijheid.

fe686f2a2e6b0702ed28279ef694c93d_medium.

En meer wilde jij ook niet Anne.

Onze vrijheid:

Het grootste goed dat we kennen. Vrij zijn, wij zijn het maar miljarden mensen op deze Wereld zijn het niet en hebben ook nooit geweten wat vrijheid, vrij zijn, is. Voor al die miljarden mensen is elke dag weer een dag van onderdrukking. Ik zeg niet dat democratie ideaal is, maar geen enkel politiek systeem komt in de buurt van de vrijheid en de mensenrechten die een democratie mensen geeft. Hoeveel oorlogen zijn er door democratische landen, al dan niet zonder dat er iets aan vooraf ging, begonnen? Hoeveel landen zonder een democratie respecteren de mensenrechten?

Vrijheid is Vrede … Vrede geeft Vrijheid:

346ff5a36f98df320c42803458f59b1f_medium.

En we noemen haar .....

komend uit liefde

gezocht door een ieder

aanbeden door velen

verwoest door anderen

verteerd door wat ze zag

zoekend naar het waarom

strijdlustig op haar doel af

nog klein maar in harten groeiend

groen zal weer groen zijn

bloed niet meer vloeien

dieren zullen weer kunnen leven

de lucht weer in adembaar

de lach heeft weer zin

tijd is weer welkom

puur en aanwezig

brengt ze ons haar naam

..... Vrede.

38bcd6cfac87070c77dbe0a3d0a45670_medium.

In een vredige en vrije Wereld:

Leven in een vredige en vrije Wereld, verkregen door mensen die hun leven bereid waren te geven, is leven in een Wereld waar …

– Vrijheid van meningsuiting gerespecteerd wordt en waar een sterke eigen mening daar ook onder valt en niet wordt afgedaan als de mening van een ander niet respecteren.

– Transgenders en transseksuelen wettelijk een vrouw zijn en van alles waar vrouwen gebruik van maken ook gebruik van maken. Niet mogen, want dat is toestemming krijgen, maar maken daar ze nu eenmaal vrouw zijn.

– Wetten gelden die dienen te worden nageleefd, maar wat gewone en normale wetten zijn.

– Terreurvuilnis probeert de samenleving te ontregelen, maar nooit zal winnen.

– Het niet uitmaakt of je geel, blank, bruin, zwart, rood, wit, roze, katholiek, christen, atheïst, joods, boedhist, hindo, moslim, links, rechts, gereformeerd, protestants, socialist, communist, liberaal, slet, preuts, maagd, getrouwd, ongetrouwd, single, gescheiden, weduwe, homo, lesbo, biseksueel, travo, transgender, transseksueel, hetero of neusboorkutje bent.

– Dictatoriale geitenbeffende varkensneukers geen invloed mogen krijgen.

– Ebru Umar mag typen wat ze wil.

– Jij en ik ruzie mogen maken en ook doen, zonder dat er eentje voor opgehangen wordt.

– Jij een hekel aan mij mag hebben en ook hebt en waar ik dat andersom ook kan en mag hebben.

– Referenda mogelijk zijn, maar waar ook over gedebatteerd mag worden.

– Levenslange gevangenisstraf levenslang hoort te blijven.

– Ik elk jaar als Zwarte Pieternelleke uitgedost, maffer dan maf kan en mag doen, omdat wij weten dat het een kinderfeest is wat gewoon bij ons hoort en waar een VN doos geen barst over te zeggen heeft.

– Mensen politici af mogen zeiken en na nieuwe verkiezingen eventueel door hen gekozen politici ook weer af mogen zeiken.

– Waar niemand een ander wat voor soort van onwettige beperking op mag leggen.

– Waar je je naam, zelfs je achternaam, kan veranderen zodat je verlost bent van wat familie heet.

– Waar overspel niet hoort, maar waarvoor je niet gestenigd wordt.

– Waar geen handen worden afgehakt als je iets steelt.

– Waar je terecht gevangenisstraf krijgt als je een misdrijf pleegt, maar wel een eerlijke rechtszaak krijgt.

– Waar je ongestoord in bosjes mag plassen.

– Waar veel te veel regels zijn en waar ze enkel maar nieuwe regels blijven bedenken die toch weer overtreden kunnen worden.

– Waar je gewoon vrij bent.

956c681260960dcdf67d665479fa57f6_medium.

http://plazilla.com/page/4295183266/18-mei-2003-french-hill-jerusalem

Dit jaar zijn we 71 jaar vrij en dus was het schofterige, laffe bombardement op Rotterdam 76 jaar geleden. Er zullen niet echt veel Nederlanders meer zijn die weten wat de impact van een bom is of wat het geluid van een bom … redelijk dichtbij … is. Wees blij als u dat nooit te weten zult komen. Ik weet het wel, maar heb daar even echt geen ik-weet-het-wel-en-dus-weet-ik-het-beter-dan-jullie gevoel bij. Zal wel niet geloofd worden, maar nog een voordeel van vrij zijn is dat het totaal niet van belang is of mensen je geloven of niet. Zolang jezelf maar weet hoe het zit, hoe het is en hoe jij denkt, want er is geen mens op Aarde die beter weet hoe het zit, is en wat je denkt dan jijzelf.

Een exploderende bom:

Doorgaans zie je het niet aankomen en wordt je er dus echt door verrast. Afgaande van hoe ik het beleefde.

Een oorverdovende knal … letterlijk oorverdovend, want mijn oren raakten definitief beschadigd.

Een luchtdrukgolf die je gewoon een paar meter verder doet neerkomen.

Om je heen regeert in eerste instantie de chaos.

Op dat moment realiseer je je nog niet eens wat er gebeurd is. Je zit op de grond en je hoort niets, helemaal niets. Je ziet mensen schreeuwen, iemand schreeuwt iets tegen jou, maar het is net alsof je in een stomme film speelt. Je oren hebben de klap nog niet verwerkt en jijzelf nog lang niet en toch gaan sommige dingen heel snel en duren andere dingen echt heel erg lang. Zo merkte ik pas uren en uren later dat ik nog maar één schoentje aanhad. Had klompschoentjes aan die dag. Wit/blauwe. Maar ik had al heel snel in de gaten dat ik niets mankeerde en dat zelfs mijn panty nog heel was. Maar dat ik één klompschoentje met een 6 cm hakje miste dat merkte ik dus echt niet. Ik heb het klompschoentje nooit meer teruggezien. Er mankeerde wel iets aan mijn shirtje, maar het rokje was nog heel … al zat het niet bepaald fraai meer. Maar daar let je dan totaal niet op. Al zou je naakt zijn dan nog let je daar op dat moment niet op.

Dit was maar één bom, maar in Rotterdam vielen er op 14 Mei 1940 rond 14.30 uur, in nog geen vijftien minuten tijd, 97.000 kilo Duitse brisantbommen die een spoor van verwoesting trokken door het centrum van Rotterdam. Rotterdam is gesticht in 1340 en zou dat jaar het zeshonderd jarig bestaan vieren. Er viel daarna helemaal niets meer te vieren, met dank aan de Luftwaffe.

Rond de 800 doden.

80.000 daklozen.

24.000 woningen in de as.

32 kerken.

2 synagogen.

800 doden in een oorlog waarin ongeveer 60 miljoen doden zouden vallen. 800 doden … 75.000 keer minder dan 60 miljoen. Eigenlijk stelt die 800 niks voor, maar weet u … het stelt heel erg veel voor, het zijn 800 onschuldige slachtoffers van oorlogsterreur.

34a598a518ba5f9ade1d886016d3b7f4_medium.

Voor “Joden” Verboden: (Tussen aanhalingstekens en met een reden.)

http://plazilla.com/page/4295096623/en-mijn-hartje-sloeg-een-slag-over

Joden, zigeuners, homoseksuelen, politiek anders denkenden, communisten, psychisch zieken als je tot één van die groepen behoorde (met name tot de Joden) verkeerde je doorlopend in levensgevaar. Zonder pardon werden zes miljoen Joden en honderdduizenden 'anderen' door de Nazi's afgeslacht. Enkel en alleen omdat ze 'anders' of Jood waren.

Nederland was nog maar net gewend aan de bezetting toen de Jodenvervolging in ons land begon. Direct kwamen de eerste maatregelen om de Joden uit te bannen uit de samenleving. Al duurde het nog wel tot ongeveer September 1941 voor de bordjes 'Voor Joden Verboden' het straatbeeld vervuilden. Verboden? Joden mochten bijvoorbeeld niet meer op bankjes zitten, naar openbare toiletten gaan zoals het transgenders in Noord-Carolina op dit moment verboden is om naar damestoiletten te kunnen gaan en zoals het destijds de Zwarte bevolking van Zuid-Afrika bijna verboden werd om te leven. Honderden artiesten besloten om niet meer in het vermaarde Sun City in Zuid-Afrika op te treden om op die manier te protesteren tegen Apartheid. Little Steven van Zandt, gitarist bij Springsteen, schreef de song Sun City en onder de naam Artists against Apartheid werd de song uitgebracht. Onder de artiesten die meededen aan die song bevonden zich Bono van U2, Bruce Springsteen, Lou Reed, Hall & Oats, Bob Dylan, Ringo Starr, Jackson Browne en nog vele andere top zangers/zangeressen. Nee, dit zal echt niet een einde aan Apartheid hebben gemaakt, maar het hielp mee en dus helpt het afzeggen van concerten in Noord-Carolina door Pearl Jam, Bruce Springsteen en andere artiesten mee aan het verwijderen van die anti transgenderswet. Mensen als een David Bowie. Prince en Michael Jackson zouden ook stuk voor stuk optredens in die staat hebben afgezegd. Geschiedenis herhaalt zich even te vaak. Wat destijds voor Joden was verboden was daarna voor zwarten in Zuid-Afrika verboden en wordt nu transgenders verboden in de staat Noord-Carolina. Nee ik zeg niet dat het hetzelfde is, en ik neem aan dat iedereen wel weet dat ik dat zo niet zie, maar het is wel weer een wet waardoor mensen worden onderdrukt, waardoor transgenders geen gebruik meer mogen maken van het damestoilet. En ik heb het uit proberen te leggen, maar het lukte niet, maar probeer jezelf gewoon eens één keer voor te stellen hoe het moet zijn om leuk aangekleed in een restaurant te zitten en dan doorlopend te worden aangestaard, dan moet je naar het toilet … nagestaard, want naar welke zal je gaan …. en dan wordt je bij het toilet door een ober verteld dat je naar dat andere toilet moet gaan. Terwijl velen dat zien gebeuren en in de lach schieten, je gewoon uitlachen. En dan ben je er nog niet, dan moet je naar het toilet van de mannen. Goh, hoe leuk moet dat zijn zeg. Als vrouw in een mannentoilet en geen kant op kunnen. Dit was het laatste wat ik daarover heb geschreven en alhoewel het niet bij 4/5 Mei hoort is het wel iets dat nu speelt en wat nu gestopt dient te doen worden en nee niet door eigen toiletten, want toen hadden de Joden en later de Zwarten ook eigen plekken waar ze mochten komen. Gewoon vrouwen horen naar een vrouwentoilet te kunnen gaan en transgenders zijn vrouwen dus zodoende.

Februaristaking:

Er wordt nog steeds regelmatig beweerd dat de Nederlandse bevolking zich slapjes verzette tegen de Nazi's, maar wat weet u over de Februaristaking van 25 en 26 Februari 1941? Begonnen in, hoe kan het ook anders, Amsterdam en overslaand naar de Zaanstreek, Haarlem, Velsen, Hilversum en stad Utrecht en omgeving. In heel bezet Europa was dit het enige massale, openlijke protest tegen de Jodenvervolging.

82fcc37a2edfa879bb26a990af0c42c1_medium.

De jaren 40-45 waren voor de hele Wereld en dus ook voor Nederland donkere jaren, maar ik woon en ben een Nederlandse en in mijn land is er ook op een barbaarse wijze huisgehouden door Nazi's en ik heb eerlijk gezegd geen idee of er familie van familie van mij de oorlog niet heeft overleefd. Zou zomaar kunnen en ik hoef dat ook niet te weten, want ik wil niks van die 'mensen' weten, maar er is door de Nazi's barbaars huisgehouden en tot de laatste dag van de bezetting bleven ze wreed en moordend. Zo werd Hannie schaft op 17 April 1945 door de Nazi's geëxecuteerd. Nog geen drie weken voor de bevrijding. In Maart '45 zijn er nog minstens 50 mensen in Rotterdam geëxecuteerd.

Nederland heeft heel erg geleden tijdens de 2e Wereldoorlog, andere landen ook en sommigen veel meer dan Nederland, maar het is aan die landen om dat zelf op gepaste wijze te herdenken. Dit is Nederland, dit zijn onze slachtoffers en dit is wat wij op 4 Mei herdenken en op 5 Mei vieren.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaal_Comit%C3%A9_4_en_5_mei

http://www.wo2slachtoffers.nl/default.asp

23b6733a2064add923b28e435d45ab05_medium.

De Grebbeberg:

Nederland gaf zich al na slechts vier dagen over en daar mogen sommigen graag schamper over doen. Dat het alternatief was een plat gebombardeerd Utrecht en daarna Amsterdam of Den Haag, wordt even vergeten. Daar is mee gedreigd en de Nazi's hadden die dreigementen ook uitgevoerd als Nederland niet zou capituleren. Maar ondanks een desastreus defensiebeleid in de jaren voor de oorlog en ondanks het feit dat ons leger tegen een geweldige overmacht stond is er uitstekend strijd geleverd en hebben met name de mannen bij de Grebbeberg en de Mariniers bij Rotterdam laten zien wat vechten is.

ca23ed9eae249ab88bd2d2d158e94517_medium.

2,5 x zoveel divisies, 2x zoveel geschut, 759 tanks tegen 1 van ons, ruim 9x zoveel vliegtuigen, bijna 3x zoveel troepen. En als ik dan zie dat aan onze kant 300 doden meer zijn gevallen, maar evenveel gewonden dan hebben onze mannen gevochten voor wat ze waard waren en het verslag over hoe er bij de Maasbruggen en bij de Grebbeberg gevochten is, behoord eigenlijk standaard lesmateriaal te zijn.

http://www.grebbeberg.nl/index.php?page=de-slag-om-de-grebbeberg

https://nl.wikipedia.org/wiki/Strijd_om_de_Maasbruggen_in_Rotterdam

Mocht u ooit in de buurt komen of zijn van Rhenen/Wageningen, ga dan eens een wandeling maken. Loop daar en vorm een beeld voor je ogen van een zeer ongelijke strijd, een strijd die onze mannen nooit konden winnen maar wel alles gaven … tot hun leven aan toe.

176c277bc612d89d22560a143d5092a2_medium.

Ik heb het al zo vaak gezegd en zeg het nog een keer. 4 Mei is voor ons, voor onze slachtoffers, voor onze mannen, vrouwen, kinderen die tijdens die vijf vreselijke jaren het leven lieten. Op het moment dat wij het samen gaan doen, met de Duitsers … dan herdenken we feitelijk samen met hun iedereen die door toedoen van hun voorouders herdacht dienen te worden. Ik zal het heel erg cru zeggen en het boeit me totaal niet of me dat in dank wordt afgenomen. We herdenken onze gevallenen, omdat ze vermoord, verwoest, vergast, gemarteld en ons land ontnomen zijn door voorouders van Duitsers die dan samen met ons twee minuten stil zouden zijn. Zou Indonesië de door ons vermoorde mensen samen met ons wensen te herdenken? Waarom wel de Duitsers erbij betrekken, maar waarom niet de Japanners? Die hebben er ook zat van ons vermoord.

efb8097df2f7d5faf2e258b031c3db7e_medium.

Samen herdenken verstevigd onze banden:

Dat noem ik je reinste bullshit. Verbroedering/verzustering is het als de Duitsers niet samen met ons wensen te herdenken, omdat ze (terecht) vinden dat het onze slachtoffers zijn die wij echt aan hen te danken hebben. En waarom moet het eigenlijk van Nederland uitgaan?

De periode na de 2e Wereldoorlog heeft ons land en Duitsland al meer dan genoeg samen gebracht en dat samen herdenken is totaal niet noodzakelijk.

Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik niet dol op Duitsers ben, maar nu zullen er sommigen wel weer denken te weten waarom dat zo is en dan kan ik ze direct weer teleurstellen door te zeggen dat dat niet de reden is. Ik kan Duitsers niet haten of het ze kwalijk nemen wat er in de jaren 40-45 is gebeurd. Ik leefde niet, dat wat mijn ouders zijn wel … maar hebben het overleefd (dat is wel iets wat ik de Duitsers aan kan rekenen), er leven nog maar heel erg weinig Duitsers die destijds fout zijn geweest en degenen die nog leven … daar wordt nog altijd en terecht jacht op gemaakt. Ik kan het Duitsers van nu niet kwalijk nemen, ik kan het Duitsers van toen niet kwalijk nemen, want mij hebben ze niets aangedaan. Mijn hart klopt voor Israël en voor het Joodse volk, maar wat hen ook is aangedaan in de 2e Wereldoorlog … ik kan het de Duitsers van nu en van toen niet aanrekenen en ze er dus ook niet om haten, simpel omdat het ver voor mijn tijd was. Ik ben van 25-12-1959 en dat is toch echt 19 jaar, 7 maanden en 15 dagen nadat de Nazi's Nederland binnen vielen. Had ik er op de één of andere manier iets van mee willen maken, oud genoeg om het te begrijpen, dan had ik op 25-12-1932 of nog eerder geboren moeten zijn. Dan zou ik dus 7 en een half zijn geweest toen het begon en indien ik het zou hebben overleefd … wel zo handig als ik er later over had willen kunnen praten, dan zou ik op 5-5-1945 12 en een half jaar zijn geweest. En dat ben ik dus echt niet, al zie ik er soms oud genoeg uit. Maar Wereldoorlog 2 is voor mij dus geen reden om niet dol op Duitsers te zijn en de verloren WK finale van 1974 dat was een voetbalwedstrijd en die kun je winnen en je kan die verliezen en wij verloren en of dat nu terecht en door een schwalbe kwam of niet doet er verder niet toe. We hebben ook wel eens wedstrijden onterecht gewonnen. Hey, that's the game en dat zal voor mij nooit een reden zijn om minder dol op een land te zijn. Dus sorry voor wie weer eens dacht mij te kennen, maar het wederom compleet fout had, die twee zaken spelen totaal geen rol in hoe ik sta tegenover dat land. Ik vind ze gewoon zeikerige arrogante jankerds en meer niet. Maar ik heb ook bewondering voor ze. Zij hebben doorgaans dat wat wij en nog veel meer landen niet hebben. De wil om door te zetten, niet op te geven en nooit genoegen nemen met minder dan winst. Duitsland kent de Olympische gedachte van 'Meedoen is belangrijker dan winnen' niet. Zij hebben mogelijk de slogan:

'Meedoen is weggelegd voor de rest, winnen enkel voor ons.'

Na de oorlog:

f9754a2369ef9b0125aa56d1ee87efa9_medium.

Talloze monumenten zagen al vrij kort na de oorlog het licht en vele zijn groots en indrukwekkend en je hebt ook kleine, bijzondere met een eigen verhaal monumenten en elk monument dient gewoon goed bij te worden gehouden, dat is onze morele plicht aan hen die vielen. En het is daarnaast onze morele plicht aan hen die vielen om te zorgen dat ze niet voor niets hun leven gaven. Dat waar vandaan dan ook ze misschien toekijken, ze een land zien dat waard was het leven voor te geven. Een land waar ze het weer voor zouden doen. Een land dat haar vrijheid niet verkwanseld en fier staat om het te verdedigen en dat niet wegrent om elders op Aarde zich in te zetten voor vrijheid en vrede.

a658031b8a89f8bd3cca0db0ea1e054b_medium.

*Candice*

 

 

30/04/2016 21:59

Reacties (4) 

1
04/05/2016 22:40
Mooi artikel, Candice, mijn complimenten.

Zelf ben ik echter van mening dat we eens moeten ophouden met dat tot in lengte van dagen herdenken van die Tweede Wereld Oorlog ellende even als dat vereren van die zogenaamde bevrijding middels bevrijdingsdag. Laten we onze aandacht nu maar wat meer richten op wat thans om ons heen gebeurd in plaats van steeds elk jaar onze blik terug werpen. Uiteindelijk kunnen we dan ook nog wel de Tachtig Jarige Oorlog erbij nemen om te blijven herdenken..
1
05/05/2016 06:10
Dank je.

Nee niet mee eens. Het hoeft geen eeuwen meer, maar tot 2045 wel.
Er is in de 2e WO gewoon veel meer gebeurd dan daarvoor. Zes miljoen mensen letterlijk verwoest en miljoenen vermoord.
En dat herdenken/vieren kan ook met aandacht voor nu en dat kwam gisteren bij het herdenken ook aan bod, Het verleden kan ons leren hoe we het niet moeten doen en dat is heel belangrijk.

Ik voel me niet zogenaamd vrij, ik voel me 100 % vrij in alles.
1
01/05/2016 10:38
Whow Candice,

Ik vind dit je beste werk/artikel wat ik gelezen heb van je. Ben er nu al stil van. Prachtig en leerzaam! X
1
01/05/2016 10:46
Merci. xx
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert