Goede tranen of slechte tranen.

Door Knokker gepubliceerd.

                                  Wat zijn de regels van onze tranen?

                                 Wanneer mag je wel huilen, en wanneer niet.

            

                                

Lieve allemaal,

De afgelopen maand liep ik tussen windvlagen en opzwepende golven. Die mij mee namen op hun reis. Ik had mij eraan over gegeven. Had weinig keus.

Mijn allerliefste tante is op 21 Januari vredig ingeslapen, volledig zoals zij het graag wou. Het maakte mij even gelukkig, omdat zij haar einddoel pijnloos heeft bereikt. 

29 januari is ze gecremeerd. Een dag waar zij volledig de regie over had. Het was een overweldigend afscheid geweest. Zoveel liefde, zoveel warme oprechte tranen. Op de kaart stond een verzoek voor een enkele bloem... Na de defile langs uw kist, lagen daar 240 losse bloemen omheen. Ik heb gehuild toen ik bloem na bloem na bloem dit mocht aanschouwen. Er waren zoveel mensen die allemaal zoveel van u houden.  Het waren warme tranen, van een vleugje verwarring, een vleugje liefde, en een kleine dosis angst voor de grand finale. 

 

                                                   

Mijn speech kon ik niet oefenen van te voren, heb goede adviezen gehad. Maar heb het gedaan puur vanuit mijn hart. Net zoals ik het geschreven had. En voor ik moest speechen was daar Claudia De Breij. Ik brak, mijn dochter brak. En Toon keek mijn man aan, gaat dit wel goed, en mijn man knikte ja hoor, geen zorgen. Ik heb diep adem gehaald en toen zag ik de tranen van mijn kind die naast mij stond. Beide sloegen we armen om elkaar heen, ik haalde drie keer heel diep adem, nam een slok water, en ik heb het voor gelezen. Het is mij gelukt. Mijn oom gaf mij de tederste knuffel die je maar wensen kan. Trots op elkaar. 

Maar lieve lieve Tante, hoe hard ik tegen mijn tranen vecht, ze komen toch wel. Eerlijk en oprecht. Ik heb u zo lief. Dat u er nu niet meer bent is voor mij (even) een diep gat. Het besef van hoeveel je kan houden van iemand, en het besef van wat ooit was er niet meer is. Ik laat mijn tranen lekker komen. Omdat ik van je houd mijn lieve schat.

Niet iedereen begrijpt dit. Prima, niet mijn probleem. Ik moet hier mee om zien te gaan. En ik ben verre weg van alleen. Heb alleen dagelijks niet de juiste mensen om mij heen. En daar bedoel ik de buitenwereld mee, niet familie.

 

                                        

 

Ik klap weer eens dicht. Ben al weken emotioneel moe. Ik slaap al weken niet zo top. Maar er komt een einde aan, weet alleen niet wanneer.

Liefs voor iedereen. Knuffel Monique.

23/04/2016 00:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert