Waarom musicals toch zo goed zijn. (1)

Door Margareth Trix gepubliceerd.

Musicals, ... Ik weet dat veel mensen er niet zo zot van zijn, maar ik vind het toch echt een prachtig genre. Toegegeven niet alle musical zijn aan mij besteed. De typisch Amerikaanse Broadway musicals laat ik over het algemeen liever aan mij voorbij gaan. Het is mij niet helemaal duidelijk waarom die mij minder interesseren, misschien is het door altijd dezelfde genre van muziek, of de soms heel melige zeemzoeterige liefdesverhalen of soms het gebrek aan diepte. In ieder geval, ze liggen mij niet helemaal, hoewel ik voor Westside Story toch een uitzondering maak, maar in feite is dit een moderne remake van Romeo en Juliet.

File1.jpg

Wat ligt er mij dan wel? Vaak zijn dit musicals die enige historisch context hebben. Ik denk dat deze insteek het voor de makers enerzijds gemakkelijker maakt om een interessante musical te maken. Je kan gemakkelijk je verhaal een setting geven in een bepaalde politieke, economische, sociale of filosofische stroming en daarvan elementen in je verhaal verweven. Als de schrijvers een beetje hun onderzoek serieus nemen kan gemakkelijk een heel gelaagde context bekomen worden.  Ik denk nu aan de musical 1789 Les amants de la Bastille, hierin zit enerzijds de politiek, nl. de laatste dagen van het Franse koningshuis met Louis XVI en Marie-Antoinette, maar ook de economische zijde met de verhongerende bevolking aan de ene kant en Colbert, minister van economie, aan de andere zijde die daar verandering in wil brengen maar tegen gewerkt wordt door de Koning. Al deze elementen spelen geen hoofdrol in het verhaal, maar zitten er wel in verwerkt en vormen zo een heel gelaagde context die het verhaal een diepte heeft.

De context is niet het enige die volgens mij gelaagd moet zijn, een personage met een statisch, oppervlakkig of mierenzoet  gevoelsleven doet ook afbreuk aan het geheel. Er moet evolutie zitten in het personage en zijn emoties. Een goed voorbeeld volgens mij is de Duitse musical Elisabeth. Voor zij die geen Duits spreken, geen probleem, er is ook een Nederlandstalige variant.  In de musical bekijken we het volledige leven van Keizerin Elisabeth met enerzijds haar haat-liefde relatie met de Dood die ze meeneemt doorheen haar hele leven lang. Ze smacht naar de dood maar anderzijds wil ze ook leven en het is die tweestrijd doorheen haar leven die duidelijk haar gemoedstoestand duidelijk maakt. Anderzijds is er de liefde voor haar man Keizer Franz-Joseph. Een liefde die heel pittoresk begint, maar door de tegenslagen in het leven verandert in een meer mature liefde die probeert alle hindernissen te overkomen totdat er op het einde van haar leven niet veel meer van over blijft. Naast deze twee liefdes komt daarbovenop nog de liefde voor haar kind die ook met tijd evolueert. In  de musical Elisabeth is het heel goed mogelijk om een dynamisch en gelaagd gevoelsleven van een personage weer te geven doordat zij ook het centraal figuur is, zodra er meerdere personages een hoofdrol spelen is dit binnen het korte tijdsbestek een stuk moeilijker. Graag wil ik ook nog vermelden dat ook hier weer de context heel gelaagd is, het verval van de Dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije gaat hand in hand met het opkomend nationalisme en bijbehorend antisemitisme.

Een ander belangrijk aspect van een musical is dat het verhaal een hedendaagse twist krijgt. Daarmee bedoel ik niet letterlijk zoals Westside Story een bestaand verhaal herschrijven in een hedendaagse context, dit kan ook op een subtielere manier. Het kan door hedendaagse muziek te integreren in de muziek die typerend is voor de periode waarin de musical zich afspeelt. Een duidelijk voorbeeld is de Roi Soleil waar barokmuziek gecombineerd wordt met hedendaagse muziek, maar muziek is daar niet de enige hedendaagse twist. Moderne dansen op barokmuziek door dansers die gekleed zijn in de toenmalige kledij maar die toch enigszins modern oogt.  Een andere mogelijkheid die Le Roi soleil ook gebruikt is een hedendaags decor bij een historisch verhaal. Toegegeven, het hedendaagse decor bij deze musical is wel doorspekt met historische elementen, vb.  een typisch oud vloerpatroon weergeven op de grond. Een beter voorbeeld is de muscial Notre Dame de Paris, het verhaal speelt zich af in de middeleeuwen en heeft als achtergrond enkel een sobere multifunctionele muur die de kathedraal voorstelt gecombineerd met een aantal bewegende objecten. De muur is ruw van textuur en heeft geen enkele verwijzing naar de gotische architectuur, maar toch ontstaat  op bepaalde momenten het gevoel dat de toeschouwer in de aanwezigheid is van een impressionant bouwwerk dat respect afdwingt. Op andere momenten daarentegen heb je het gevoel dat je in een parijs bordeel bevind of in een vuil achtersteegje. Het decor in Notre Dame de Paris is heel eenvoudig, maar zodanig veelzijdig  dat ik mijn hoedje er voor af neem.

634c122861eaefb514d8083cb0ca99b4_medium.fe98229eda597f721ecfdb8857cd046f_medium.7dabec46db78ac5e24f27bb48e51ed2b_medium.

18/04/2016 22:00

Reacties (6) 

1
19/04/2016 13:16
Een musical op TV is niets aan, ik beleef zoiets liever live. Meer sfeer en de muziek komt ook beter over.
20/04/2016 17:27
Live komt het altijd impressionanter over, daarover is er geen discussie. Maar als je echt door een musical geïntrigeerd ben, wil je alle facetten en details bekijken. Dan is het wel interessant om hem digitaal te hebben, 50 maal een uitstapje naar dezelfde musical zou op den duur nogal kostelijk kunnen worden.
19/04/2016 10:47
nee , zingend zeggen wat je bedoeld ... Niet mijn ding
19/04/2016 08:15
MUSICALS ZIJN OOK MOOI
19/04/2016 08:04
Het beste kun je het live meemaken , Londen staat erom bekend.
1
19/04/2016 00:17
De enige musical die ik ooit kon waarderen was West Site Story. Verder heb ik het niet zo met musicals, noch met operette of opera...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert