De betoverende Frasassi grotten

Door Fries77 gepubliceerd in Dieren en natuur

Een netwerk van kronkelende gangen en glinsterende zalen vol indrukwekkende kalksteenformaties vormen samen een ondergronds wonderland.

 

De betoverende Frasassi grotten

In 1971 onderzocht een team van speleologen het gebied rond de Frasassi kloof in Ancona in Italië. Hun werk leverde één van de meest opzienbarende ontdekkingen van deze eeuw op. Ze stuitten op een enorm labyrint van onderaardse grotten en gangen dat zich over een lengte van 13 kilometer onder de Apennijnen uitstrekte.

Slechts bijgelicht door zaklantaarns zocht het team zich een weg door het ingewikkelde gangencomplex, waarbij ze tot de knieën door poelen met stilstaand, helder water en modderbanken waadden en omringd werden door een woud van kristalachtige stalagmieten. Toen ze dieper doordrongen in het kille, vochtige netwerk van grotten, zagen ze schitterende decors van marmerachtige zuilen en feeërieke druipsteengordijnen - het werk van miljoenen jaren erosie.

d6a145d52f56ad1f785d77bf6bc54629_medium.

De Frasassi kloof, die zich over een lengte van ruim drie kilometer tussen steile rotswanden door slingert, is uitgeslepen door de snel stromende Sentino, een zijrivier van de Esino, die vanuit de Apennijnen in noordoostelijke richting de Adriatische Zee instroomt. De steile kalksteenwanden zitten vol grotten en één daarvan, Il Sanctuaria della Grotta, 'De Kerkgrot', herbergt een 11de eeuws kapelletje dat aan Santa Maria del Frasassi gewijd is en een achthoekige kerk die paus Leo XII in 1828 heeft laten bouwen.Door de ontdekking van dit onderaardse sprookjesland, de Frasassi grotten, werd dit rustige uithoekje van Ancona in één klap wereldberoemd.

De heuvels rond de kloof zijn typerend voor een karstlandschap. Karst is de benaming die geologen gebruiken voor reliëfvormen in kalksteen die ontstaan door de oplossende werking van zuur water. Kenmerkende verschijnselen zijn grottenstelsels, holten in de grond, 'verdwijnende'rivieren en kronkelende ondergrondse waterlopen.

Het Frasassi-complex omvat verschillende grotten, waarvan La Grotta Grande del Vento, 'De Grote Grot van de Wind', de grootste is en waarvan inmiddels 13 kilometer is onderzocht. Deze grot bestaat uit verschillende grote ruimten die achter elkaar liggen. Via een pad door de kalkstenen heuvels en een korte, kunstmatige tunnel komt men in een overweldigend grote zaal terecht. Midden in deze ruimte bevindt zich de 'Ancona-afgrond', een duistere peilloze diepte.

Vlak bij deze afgrond staat Il Gigante, 'De Reus', een enorme kalksteenpilaar met een diep geribbeld oppervlak. Daar tegenover bevindt zich La Cascata del Niagara, 'De Niagara', een 'waterval' van druipsteen, die sterk doet denken aan de echte. Nog dieper in het onderaardse doolhof bevindt zich La Sala delle Candeline, de spectaculaire 'Kaarsenzaal'. Overal ziet men glanzende, witte stalagmieten als brandende kaarsen uit een ondiepe poel oprijzen. Ze staan met hun voet in witte 'bakjes' en hun schoonheid wordt nog verhoogd door de subtiele belichting.

De grotten zijn het meest bekend vanwege hun geologische en archeologische betekenis en onaardse schoonheid, maar zij vormen ook een leefomgeving voor specifieke diersoorten. Tegenover de voordelen van een constante temperatuur en een hoge vochtigheidsgraad staan de nadelen van duisternis en voedselschaarste, maar voor platwormen en duizendpoten is dit een ideaal milieu, evenals voor blinde grotsalamanders en grotkreeftjes. Het talrijkst zijn de vleermuizen, die overdag rusten in La Grotta del Nottole, 'De Vleermuisgrot', en 's nachts in grote zwermen naar buiten gaan om voedsel te zoeken.

18/04/2016 18:22

Reacties (1) 

20/04/2016 10:18
mooie grotten
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert