De haat van een gebroken ziel die met liefde omarmt wordt

Door Spiritlady gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De kinderen zijn in diepe slaap, zachtjes loop ik naar boven om de flessen tussen de dekens weg te plukken. Even zacht als ik weggeslopen ben kom ik de kamer weer binnenlopen. Met een ijskoude blik en een ijzeren zelfbeheersing zet ik de flessen voor hem op tafel. Krachtig kijk ik hem recht in de ogen, en vuur mijn brandende vraag op hem af. Wil je nu nog steeds ontkennen dat jij een drankprobleem hebt? En zoals altijd komen de verhalen los waarmee hij mij  telkens in twijfel heeft weten te brengen. Gezinspeeld op mijn gevoel, die mijn eigenwaarde en emotioneel welzijn stukje bij beetje afgebroken heeft. Maar met de dood die ik in de ogen heb gekeken  trap ik er niet meer in. Ik heb gekozen voor het leven en zal er te staan voor het welzijn van mijn kinderen.

Daar sta ik dan in keiharde confrontatie met mijn man, die alle zeilen lijkt bij te zetten om zijn ego staande te houden. Maar de rek is eruit, er is geen ontkomen meer aan, de keuze die ik hem voor de voeten werp is duidelijk. Dit is je laatste kans om je huwelijk te redden, je erkent dat je een probleem hebt en werkt er aan, of daar is het gat van de deur. Maar zoals altijd heeft hij zijn verkooppraatje klaar. Even staat ik te wankelen, maar dan voel ik een hand op mijn schouder en word ik herinnerd aan de engel die van de week bij mij voor de deur stond.

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Ik voelt de woede in me naar boven borrelen als ik een lach om zijn mond zie verschijnen. Neemt hij me nu werkelijk weer niet serieus? Zijn woorden weten mijn gevoel volledig te bevestigen , opnieuw wijst hij mij op de spoken in mijn hoofd. Hoe ver wil hij gaan in het rechtvaardigen van zijn  gedrag om zijn ego staande te houden. Mijn tenen staan krom in mijn schoenen, een gevoel van afgrijzen drijft alle jaren van liefdearrow-10x10.png naar de achtergrond. Met de hand van mijn engel op mijn schouder zet ik alle zeilen bij om met mijn laatste restje zelfbeheersing hem vriendelijk te vragen of hij wil gaan. Maar hij laat me weten dat hij niet van plan is om te vertrekken. Dan slaan de stoppen bij me door, in een opwelling met vernietigende kracht schiet mijn voet uit en trap ik een van de salontafels tegen de kast omhoog. Alle opgekropte EMOTIES komen in een gevaarlijke, niet tegen te houden woedende   explosie naar buiten.

Ik  gris een asbak van de andere salontafel  en gooi hem met vernijnige kracht op de tafel terug waar hij in gruzelementen uiteen spat. Met een blik in mijn ogen die kan doden kijk ik hem doordringend aan, om mijn woorden kracht bij te zetten, hem te laten inzien dat hij beter kan gaan. Maar hij geeft geen krimp en blijft ijzig stilzwijgend staan. Nu  is er geen houden meer aan, het alles vernietigende gevoel  neemt het van me over.  Een kortsluiting die alles wat ik liefhad omzet in haat, die een heftige orkaan in beweging zet, met maar een enkele gedachte op de voorgrond hij gaat eruit dood of levend. Alsof ik wordt gedragen vlieg ik  naar de keuken, mijn hand reikt uit naar het aanrecht, mijn blik op het messenblok gericht. Maar god zij dank, schuilt in mij geen moordzuchtig mens, al spreekt mijn hele lijf op dit moment wel degelijk die taal. Bij het bord voor het messenblok blijft mijn hand hangen , en als vanzelf grijpt mijn hand hem vast en laat hem richting zijn gezicht verdwijnen. Hij bukt en het bord spat tegen de muur uiteen. Even lijkt hij ietwat aangeslagen, zijn lippen trillen. Hij  gaat wat zeggen, eindelijk doorbreekt hij zijn ijzige stilte. Maar als ik hem hoor zeggen, dat ik hem niet verantwoordelijk hoeft te stellen voor wat ik hier allemaal kapot gooi, dan slaan de stoppen pas goed door. Ik mag dan lichamelijk een wrak zijn, en veel niet meer kunnen, vandaag komen er ineens vernietigende oerkrachten vrij. Een overlevingsdrang die mij met vereende krachten de box van mijn dochter boven mijn hoofd laat tillen, in de volle overtuiging dat deze op zijn hoofd kapot zal knallen als hij besluit om daar te blijven staan. Ergens begint hij de ernst van de situatie in te zien, en zonder een woord te zeggen verlaat hij de kamer.

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Langzaam kom ik een beetje bij zinnen, de box wordt op zijn plek terug gezet, en volledig buiten adem zakt ik op de overgebleven salontafel neer. Mijn handen grijpen naar mijn hart, die een scherpe pijn teweegbrengt. Alsof er met een mes diep ingestoken is, en nu iemand een flinke poging doet om hem er in een keer uit te rukken. De adrenaline giert nog misselijkmakend door me heen, kokhalzend probeer ze mijn ademhaling weer in een rustig tempo te krijgen . Mijn hersenen bonzen onder mijn schedeldak. Alle ENERGIE is uit me gezogen in het korte moment van heftige explosie. De volle emmer die uiteindelijk is overgelopen en met de zwaartekracht van een krachtig stromende waterval meebewoog.

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Terwijl ik langzaam tot het besef komt wat er is gebeurd , gaat de deur naar de kamer voorzichtig weer open. Ik heb niet de kracht om op te kijken, en blijf ineengedoken zitten, in totale uitputting met mijn hand op mijn hart. Een stil schietgebedje gaat door me heen, ga alsjeblieft ga, ik sta niet meer voor mezelf in. Zachtjes hoor ik hem aan me vragen, gaat het of moet ik een dokter voor je bellen. Meteen ben ik weer alert en in alle paraatheid. Ik draai me naar hem toe en wijs met mijn vinger, jij ……. Jij kan nu echt beter gaan. In een opwelling tikt hij mij over de vingers en wijst me terecht dat ik niet naar hem mag wijzen. Geen idee waar de kracht nog vandaan komt, maar opnieuw springt ik op en vlieg ik hem aan. Ik sla en schop hem alsof mijn leven ervan afhangt, in blinde woede. Ik raak hem waar ik hem maar raken kan, om hem het zwijgen op te leggen. Hij zal gaan vandaag, dood of levend, het maakt mij allemaal niet meer uit. Als hij niet zelf vertrekt dan gooi ik hem wel van vijf hoog naar beneden, gaan zal hij, dat staat vast. Als we al vechtend tot de gang zijn doorgedrongen geeft hij de strijd gewonnen. Hij draait zich om en vertrekt, met een zucht van verlichting hoor ik de voordeur in het slot vallen.

Uitgeput val ik ineen op de grond, een stortvloed van tranen lopen over mijn wangen, bij het besef wat er is gebeurd. Dapper en trots op mezelf in de strijd die ik heb geleverd, het doel wat ik heb behaald. Een schuldbesef van de chaos die ik in mijn huis heb aangericht. Schaamte voor de emmer die overgelopen is en de explosie die het heeft teweeggebracht. Onmacht voor het feit dat de remmen losgingen en ik niet meer was te stoppen. Angst voor het feit dat hij terug kan keren, niet wetende wat er dan gebeurd. Misselijk van het allesvernietigende gevoel die  naar de voorgrond is gekomen en niet meer weg wil gaan.

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Teleurgesteld en verbitterd, tot diep in mijn ziel gekwetst, lijdt mijn haat een eigen leven. Klinken de noten van Marco  Borsato wekenlang uit mijn stereoboxen om dat nieuwe gevoel in mij niet zelf te hoeven te hoeven uitspreken.

 

Ik leef niet meer voor jou

Voorbij zijn alle jaren

Waarin ik heb geloofd

 Dat wij gelukkig waren

 

Ik leef niet meer voor jou
Je hoeft niet te proberen
Om hier te blijven staan
En mij te domineren

Je hebt me keihard voorgelogen
Besodemieterd en bedrogen
Dus droog de tranen in je ogen
Ik leef niet meer voor jou 

Met een sarcasme van de bovenste plank wilde ik hem dezelfde pijn laten voelen die mijn hele zijn heeft gevuld. Op de dag dat hij de laatste spullen uit huis kwam halen , begon hij een praatje te maken. Ik zag er zo goed  ik uit , was 20 kilo afgevallen en had mooie krullend lang haar ineens.  Ja allemaal mooi , maar ik voelde me echt niet goed, Dus zei ik dan ook terug , nou dan wordt het tijd dat ik me ook zo ga voelen. Hij kwam me tegemoet en vroeg me wat hij kon doen om er voor te zorgen dat ik me beter ging voelen. Het was een inkopper van alle haat  die zich in me genesteld had. Tussen zes planken deze wereld verlaten , dat geeft me rust.  Het voelde goed om hem ineen te zien krampen, hij liep lijkbleek naar boven om zijn spullen te pakken. Toen hij beneden kwam vroeg ik hem of hij nu boos was. Nee boos niet , maar het voelde wel  hardarrow-10x10.png voor hem dat ik dat had gezegd. En BAm … daar ging er nog  kopstootje overheen . Ja de waarheid is altijd hard om te horen. 

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Ik telde mijn zegeningen voor die dag , maar de euforie bleef uit.  De korte momenten  van extase konden het rotgevoel wat mijn leven beheerste niet verdringen. Ik moest een heel nieuw leven opbouwen, maar met deze gevoelens zal het geen gelukkig leven worden. Tijd om te bezinnen welke weg ik wilde gaan.

Ik neem pen en papier en neem afscheid van het oude om mijn nieuwe leven te kunnen beginnen. Het oude leven is kapot, wat heeft het nog voor een zin om naar de bewijzen te zoeken.  Waarom zal ik met de wijzende vinger blijven rondzwaaien als niemand wil luisteren.  Ik leg me neer bij het oude gezegde :”al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaald hem wel”.  Ooit komt de waarheid boven tafel, daarvoor hoef ik niet de rechter te zijn . Alle leugens zullen zich vanzelf tegen hem keren, het zal slechts enkel een kwestie van tijd zijn. Voor nu

 Is het genoeg om te erkennen dat de basis van een goede relatiearrow-10x10.png vernietigd is. Zonder vertrouwen is er geen mogelijkheid tot samenkomen meer.

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

Ik pak mijn leven  weer op en ga verder , verhuis terug naar mijn geboorte plaats, om daar opnieuw te beginnen. Schakel maatschapellijk werk in om over mijn schouder mee te kijken, of ik me niet langer laat leidenarrow-10x10.png door dit allesvernietigende gevoel, maar doe wat het beste is voor mijn kinderen. Regelmatig heb ik in sarcasme mijn tong afgebeten. Duizenden malen heb ik tot tien geteld om mijn gevoel en emoties te kunnen beheersen om realistisch en met feiten terug te komen. Wat heb ik in die tijd waanzinnig veel over mezelf geleerd.

Zodat ik nu in dankbaarheid kan zeggen, dat ik blij ben dat ik dit heb mogen meemaken. Dat ik totaal in verwondering kan zeggen dat ik mijn karma achter me heb kunnen laten .

http://plazilla.com/page/4295024740/een-zwaar-karma-ingelost

4b79e75f1e6120abde98c59592a5f2ec_medium.

En het meest heugelijke nieuws  is toch  wel dat ik met mijn kinderen een nieuwe fase in mag gaan. Mijn zoon heeft sinds kort contact met zijn vader via facebook. Hij had me al eerder aangegeven dat hij zijn vader wil gaan opzoeken zodra hij voelt dat hij er klaar voor is. Ik voel aan mijn water dat het dit jaar nog gaat gebeuren. Mijn zoon zal naar hem toe gaan, mijn dochter geeft aan dat hij hier heen mag komen voor haar. In ieder geval krijgen zij nu de kans om hun vader te gaan ontmoeten en hun stukken met hem te gaan uitwerken. En ik … ik mag laten zien  dat ik de allesvernietigende haatgevoelens achter me heb kunnen laten. Dat ik met een open visie een nieuwe kennismaking aan kan gaan . Dat ik mijn kinderen niet belast met mijn pijn uit het verleden. Dat ik heb geleerd van mijn verleden en daadwerkelijk een nieuw leven ben aangegaan. Een geweldige mooie  uitdaging die ik met liefdearrow-10x10.png zal omarmen. 

05a225fe33ef5744a35a04bae4474da9_medium. ©spiritlady

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
16/04/2016 15:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert