Vuur, waarschijnlijk de eerste grote ontdekking van de mens

Door Sutikno gepubliceerd in Technologie

Inleiding:

Waarschijnlijk is het beheersen en maken van vuur de eerste grote ontdekking van de mens geweest. Stel eens voor: Waar zouden wij zijn als we geen vuur, dus warmte hadden om ons te warmen of te koken. Hoe zou ons leven zijn zonder de energie en electriciteit waar wij nu zo afhankelijk van zijn.

Primitieve manieren om vuur te maken:

Op overlevingscursussen, scouting camps leren wij hoe op eenvoudige, doch voor ons zeer omslachtige wijze, vuur kan worden gemaakt

Het wrijven van droge stokjes tegen elkaar of het snel rond draaien van een rond stokje in een plankje, waarin een holletje is gemaakt, waardoor voldoende warmte ontstaat om wat droge mos in brand te kunnen steken of het tegen elkaar slaan van vuurstenen om een vonk te maken die het mos in brand zet. Met het gloeiend mos kan men dan kleine droge takjes in brand zetten om hiermee een groter vuur te maken.

De primitieve mens nog levend in holen, gekleed in dierenvellen uit de tijd van de Cro-Magnon en Neanderthalers had deze kennis en vaardigheid nog niet.

Vraag is, hoe zijn deze mensen dan aan het vuur gekomen?

Men kan aannemen dat in deze periode op aarde een extreem rauw klimaat heerste. Heftige stormen, onweer en bliksem die bossen en steppe in brand staken, afgewisseld door hevige regens die deze branden weer doofden. In enkele streken, ook in Europa was er nog vulkanische activiteit, waardoor uit de aarde komend methaangas spontaan kon ontbranden.

Voor de mensen die in deze tijd leefden waren het raadselachtige fenomenen, die men heel goed in het oog moest houden, omdat ze een gevaar voor het eigen leven vormden. Ook in Afrika, waar naar men aanneemt de eerste mensen vandaan komen. was het niet anders. Waarschijnlijk waren er toen al jagers die deze natuurverschijnselen observeerden, maar niet wisten wat ze hiervan moesten denken. 

In ieder geval moeten er in die tijd al mensen zijn geweest die door het observeren van deze fenomenen, leerden hiermee om te gaan. Misschien hadden enkelen van hun, gedreven door de honger wel een stuk half verbrand wild gegeten en had de smaak hen goed bevallen.

Vast staat dat enkelen van hen zo moedig waren om een stukje vuur te vangen en mee te nemen, naar de grotten of dorpen waar ze leefden. Door hun observaties wisten ze het vuur brandend te houden en werd dit kostbaar goed van kamp naar kamp meegevoerd. Men stelde zelfs mensen aan die het vuur brandend moesten houden. Deze man of vrouw genoot in hun gemeenschap groot aanzien.

Grote veranderingen binnen de gemeenschap:

De komst van het vuur bracht grote veranderingen binnen deze gemeenschappen. Met het vuur kon men nu de wilde dieren op afstand houden. Het vuur gebruiken om te jagen. Het vuur gebruiken om te koken en het vuur gebruiken om zich in koude nachten te warmen. Bovendien konden ze elkaar nu rondom het vuur gehokt, beter zien en door het samen koken en eten ontwikkelde zich binnen de gemeenschap een sociaal gevoel en een bepaalde verbondenheid met de andere leden van de stam.

Doordat het eten nu gekookt werd, was het smakelijker, beter verteerbaar en kwam er meer energie vrij. Ongetwijfeld werd hierdoor ook het denkvermogen van deze mensen positief beinvloedt. Men had veel meer vrije tijd om zich met andere zaken dan de jacht, het zoeken naar eetbare dingen, het verteren van het eten bezig te houden. Men werd creatiever en socialer.

Met de komst van het vuur veranderde ook de rol van de vrouw binnen de gemeenschap. Naast het verzamelen van voedsel voor de familie en stam, het verzorgen van de kinderen, moest nu worden gekookt en brandbaar materiaal worden verzameld om het vuur gaande te houden. Gekookt werd waarschijnlijk collectief, op een open kampvuur midden in het kamp of dorp door de verschillende vrouwen uit verschillend gezinnen. Dit heeft waarschijnlijk ook het saamhorigheidsgevoel van de stam verbeterd.

Het gebruik van vuur bij de jacht:

Daar de jagers wisten dat ook dieren bang voor het vuur waren,werd het vuur ook bij de jacht op ingezet. Met brandende toortsen werden dieren opgejaagd en over een klif of een gegraven valkuil gedreven. In paniek braken ze dan hun poten of nek en konden zo op een-voudige wijze worden gedood en verzameld.

Dat het vuur door een bepaalde stam is ontdekt is niet waarschijnlijk. De mensen in die tijd leefden op grote afstand en zeer geisoleerd van elkaar. Frapant is wel dat de ontdekte resten van antieke kampvuren op de wereld min of meer uit dezelfde tijd stammen.

Sutikno

 

 

 

 

 

  

 

 

13/04/2016 12:57

Reacties (3) 

23/10/2016 12:00
Het was Prometheus die het vuur aan de mensen gaf! ;-)

Zonder gekheid: Heb dit artikel graag gelezen.
23/10/2016 16:17
Bedankt voor je mening
25/05/2016 22:10
Goed artikel. De mens is altijd al creatief geweest en men had in de oudheid veel meer dan nu; oog voor veranderingen in de natuur. Het spontaan ontstaan van vuur door blikseminslagen, vulkanische effecten en het spontaan met stenen tegen elkaar ketsen. Het zijn allemaal misschien basis effecten geweest die de primitieve mens deed nadenken om uit te vinden of ze op die wijze vuur konden maken. Totdat er misschien ooit een is geweest die dat met vuurstenen is droog gras deed.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert