Even was ik bang dat ik het plazillafeest niet zou halen …

Door Spiritlady gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Met die grote bek die ik altijd heb .. lijkt het allemaal zo vanzelfsprekend .. maar niets is minder waar. Voordat ik het wist had ik al uitgesproken dat ik er zeker bij aanwezig zou zijn .. dat ik het absoluut niet wilde missen .. woorden recht uit mijn hart .. maar in werkelijkheid kwam ik heel wat beren tegen onderweg …

De afgelopen zomer waren de werkuren bar slecht , ja ik heb gepakt wat ik kon pakken, maar het was bij lange niet genoeg om alle kosten te kunnen dekken .. Wij hebben  dan welliswaar eindelijk  afscheid mogen nemen van die kutschool … maar die nieuwe school brengt een mooi kostenplaatje met zich mee … kosten die je toch maar weer mag zien te dragen ..  de reserves zijn er hier in een hoog tempo weer doorheen gegaan .. wat overblijft is simpelweg weer keihard werken om eten op de tafel te hebben ..

Dus je zal begrijpen daar ging het eerste schietgebedje naar boven …  om al mijn hulptroepen aan te roepen ..  om te helpen om in ieder geval de financiën voor me te regelen.. en het heeft geholpen .. ik heb me de afgelopen drie weken de  klere gewerkt …  mijn bijdrage geleverd aan duizenden taarten … om vervolgens als beloning een geweldige verrassing op mijn bankrekening te zien … Nee het was niet de beloning voor al het harde werken .. want zoveel extra’s levert dat niet op … ik ben echt geholpen door mijn engelen van boven .. net op het juiste moment komt er zomaar uit het niets een paar centen allimentatie los … wat ben ik mijn ex-man toch dankbaar .. daar waar hij eerder een bijdrage leverde om mijn borsten te laten dragen… red hij nu mijn heerlijke avondje uit..

Maar de test was nog niet voorbij .. er kwam nog meer roet in het eten wat mij even aan het twijfelen bracht.. dinsdagochtend wordt ik opgeschrikt door de  telefoon , waar een vriendelijke rustige stem mij mededeelde dat mijn dochter een aanrijding heeft gehad .. de plaats van bestemming en de mededeling dat ze wachten op de ambulance om haar naar het ziekenhuis te brengen .. Na volledige check up … mocht ze enigszins gekneusd mee naar huis om langzaam weer wat op adem te komen …. Gelukkig het is redelijk goed afgelopen ..

Maar ja dat zegt niets over je gevoel als moeder .. hoe vervelend is het als je aan het werk moet terwijl dochterlief gekneusd is huis zit te wachten totdat je eindelijk weer thuis bent.. het gevoel  van schuld wat je bekruipt dat je niet gewoon bij haar aanwezig kan zijn .. En dat gevoel van schuld zat me behoorlijk dwars.. het bracht me aan het twijfelen of ik er wel goed aan zou doen om naar dat feest te gaan .. 

Toch heb ik uiteindelijk besloten om toch door te zetten … want laten we eerlijk wezen ook als moeder heb je af en toe een verzetje nodig .. als je er voor 100% voor de kids wil kunnen blijven staan .. dus na goed overleg met de kids of het echt oke is … ben ik toch maar na mijn werkafspraak in Kampen doorgereden naar utrecht..

Bijna ben ik in de buurt van mijn bestemming , de druk op mijn overvolle blaas begint danig op te lopen . Ik krijg de neiging om voor het stoplicht uit mijn auto te springen en mijn broek te laten zakken .. maar iets van normen en waarden … en wetsbepalingen dat je niet wild mag plassen houden me nog even in de broek.. Echter bij het zien van de eerste sporen van het treinstation bedenk ik me geen enkel moment .. Ik zie een parkeergarage en zoef pardoes naar binnen .. stap mijn auto uit .. en loop ietwat spastisch met mijn benen aaneengeknepen zo snel mogelijk de trappen omhoog waarop met een bordje wordt aangegeven dat zich daar winkels bevinden.. en daar waar winkels zijn is ook een wc.. pffftttttt wat een rij bij de mac donalds… huppens en springend van het ene been op het andere sluit ik aan .. totdat de rij langzaam slinkt en de verlossende deur voor mij opengaat ..  Wat een opluchting .. ook dat heb ik weer  gered .. net op het nippertje droog aangekomen ..

Zo nu eerst maar eens op mijn foon gaan checken waar ik nou eigenlijk precies moet zijn ..  Met het adres in mijn geheugen loop ik zomaar een richting op .. loerend naar de bordjes die ik tegenkom die me wellicht kunnen vertellen dat ik op de goede weg ben ..  om uiteindelijk uit te komen op het centraal station .. hier moet het in de buurt zijn werd  gezegd .. dus apetrots op mezelf vraag ik aan de beveiliging aldaar naar een aanwijzing naar de precieze bestemming..

Die sturen me  een stukje terug en daar moet ik weer op de bordjes gaan letten .. dus vol goede moed starend naar de bordjes die boven het looppad hangen , waad ik mij een weg door de menigte heen .. totdat ik opeens op de brug over de sporen heen loop en iets mij begint te bekruipen dat ik steeds verder uit de richting ga.. opnieuw vraag ik naar de weg en mijn gevoel was juist . ik wordt weer terug gestuurd tot ergens halverwege de weg die ik net heb afgelegd en vind uiteindelijk de juiste bestemming..

Best wel even spannend om zo binnen te lopen in een groep waar je velen niet van kent.. maar gelukkig zitten er een paar oude bekenden … Ruud mijn maatje van NederlandBeter .. oooo en San … die inmiddels al meer is dan zomaar iemand van plazilla.. hoe heerlijk was om te haar gezicht te zien .. totaal in shock over mijn verschijning … heel wat kilo’s lichter wat zij nog niet had gezien … hoe ik dat heb gedaan .. daarover later meer .. je moet niet alle geheimen in een keer prijs geven ..  en ooo wat heerlijk .. wat verrassend … weltevree komt later ook nog binnen lopen .. haar had ik hier geenszins verwacht… -

Maar wat heerlijk ze pakt het podium zoals voorheen .. geen spat veranderd… hou je buik maar vast laat je tranen rollen ,, zoals zij er is geen een .. al moet ik eerlijk zeggen dat moz@rt aardig aan haar kan tippen .. ook zo’n heerlijk mens waar maf op het voorhoofd staat geschreven .. goed gezelschap voor een lach en een traan.  Beiden hebben dan ook volop mogen rollen ..

Maar was is die wasbeer nou toch .. nee dat is suzefred…  een heel ander type … is dat hem dan? nee die stelt zich voor als motorfiets gerrit ….. mmmmm daar gaan we ons nog maar even over buigen .. want ik  kom immers voor de knuffelclub… die knuffel moet en zal ik dus ook hebben vanavond.. die bruine ogen ... ergens komen ze me bekend voor .. maar ik kan ze niet direct plaatsen .. totdat het kwartje valt.. natuurlijk dat is gildor .. hoe kon  ik hem niet direct herkennen …

Waanzinnig lieve zachte karina .. nu zie ik haar in het echt .. wat superleuk om haar te leren kennen .. Dat is mijler .. ja die kende ik ook al reeds ..  dan kan het niet anders dan .. ja dat moet wasbeer zijn .. of is dat iemand anders die ik nog niet ken en is wasbeer de grote afwezige .. dat gaan we nog wel ff nachecken .. ik wil immers geen flater slaan … yrsa je blijft lachen met die meid… nee ze noemde me dit keer geen ingrid.. maar wie ik wel was wist ze ook niet meer … maar ik kan het haar niet kwalijk nemen .. mijn haar had de vorige keer een andere kleur en was kort.. er zaten nog wat kilootjes meer aan .. dus ja ik ben wel weer een beetje veranderd.. ,maar na vanavond vergeet ze me geloof ik niet weer …  Rose love … daar had ik een heel ander beeld van in mijn hoofd .. maar bij deze is hij bijgesteld zonder over leeftijd te gaan zeuren

Veel te snel .. na uren vol ongecompliceerd plezier… gewoon ff losgaan in gulle lach .. na een stressvolle week heerlijk ontspannen .. komt helaas een einde aan deze avond .. de groep splitst zich na veel gezoen en gehug uiteen …. Ik begeef me met de bescherming van gildor en suzefred in een zoektocht naar mijn auto …  en dat had heel wat meer voeten in aarde dan ik had kunnen voorspellen .. als de heren zelfstandig waren gegaan waren ze waarschijnlijk uit thuis geweest voordat ik utrecht zou  hebben verlaten ..

Ook Amersfoort is niet meer wat het vroeger was .. hahahaha ook daar wist ik nog met gildor te verdwalen in het donker … maar uiteindelijk kwamen we toch weer op het juiste pad..  Nadat ik de heren netjes heb afgezet op hun bestemming .. begon voor mij de lange weg terug naar huis .. anderhalf uur heb ik nagenoten van een heerlijke avond … Zag ik de beelden die ik heb opgeslagen in mijn memoires nogmaals voorbij komen .. en had ik in mijn eentje onderweg de slappe lach .. het heeft mijn pret niet mogen drukken dat ik geen beelden heb vastgelegd op mijn telefoon… ze staan voorlopig vers in mijn  geheugen … om half twee arriveerde ik bij mijn huis … en ben ik moe maar zeer voldaan mijn bedje in gekropen ..

Nee ik zal jullie de impressie van de avond in beeldmateriaal niet ontzeggen .. kijk en geniet 

 

88db6b94b382e76cdaffa6dc8cdba9ac_medium.

bba003586a0cfd2055bae4353d5b8bde_medium.

 

 

 

 

 

a0f3f40602c37276d52a6aab97011dfa_medium.

9fe8c2b480a7a11830a859245841c651_medium.

 

 

 

 

 

 

3e52842d585f55f2bcc39c3918a8118f_medium.

e126027f942b5288c3582865b629e18e_medium.

 

 

Het volgende feestje in Emmen jongens?  Zorgen we gewoon voor slaapplaatsen erbij .

Pyamaparty hihihi

  

©spiritlady

 

 

10/04/2016 22:41

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert