De schoonheid van duisternis:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De schoonheid van duisternis:

adb54dcb957896dd0e154040840dfa9b_medium.

Als mens geniet ik van duisternis, ben ook blij geestelijk grotendeels in duisternis te leven. Het geeft me een vrij en … licht gevoel. Het is niet uit angst en niet uit lafheid, maar gewoon genieten van de optimale vrijheid. Een vrijheid die leven in daglicht gewoon niet kan bieden.

Geloof dat ik wel bewezen heb niet laf te zijn. Iets wat niet iedereen zal kunnen zeggen en dat hoeft ook niet, want er is niks mis aan laf zijn. Voor mij staat duisternis dus synoniem aan vrijheid en aan leven in mijn licht en niet in het licht dat anderen zien en/of beleven.

Mijn duistere leven

zonder zon te geven

geen angst te beleven

in duisternis verweven.

Noem me hoe je wilt, zeg over mij wat je wilt, noem me iemand die teert op woede, haat en wraak. Zeg van mij dat ik doe aan graai gedrag en zelf verheerlijking. Dat graai gedrag … dat heb ik niet en ken ik niet, slaat ook nergens op om mij van te betichten. En toch zeggen sommigen dat van mij, maar die personen kennen mij gelukkig niet en dat is dan ook wederzijds. En zelfverheerlijking … ach als mens kun je jezelf afbranden je kan jezelf op de achtergrond posteren en je kan jezelf ophemelen. Ik vind de laatste optie verreweg de beste om te doen, omdat het een manier is om jezelf staande te houden en overal doorheen te slaan. En het is daarnaast leuk om te zien hoe anderen zich daaraan ergeren. -))

Maar de duisternis in mij teert niet op woede, haat en wraak en wie dat beweerd heeft me nooit of te nimmer begrepen.

Mijn duisternis is een oase van rust en schoonheid

waar leven warm aanvoelt en ik me veilig voel.

Waar ik niet bang hoef te zijn voor mensen

waar ik kan floreren zonder angsten.

Leven in daglicht is leven in de volgens sommigen niet bestaande angst van dat er altijd iets met je kan gebeuren en zo wel dat je dat dan dus over jezelf zou hebben afgeroepen. Yeah right, alsof ik dus over mezelf afgeroepen heb om tot gort geslagen te worden. Ik ben 's nachts ook nog nooit mishandeld, maar overdag maar als te vaak. Heb 's nachts nooit weg hoeven te rennen, overdag heel erg vaak. Heb me nog nooit bang gevoeld in het donker, overdag maar als te vaak. Maar dat zal dan wel komen doordat ik een slecht mens ben die aan zelfverheerlijking doet. Gelukkig ben ik een mens die zich thuis voelt in de duisternis, daar vind ik wel mijn rust en daar adem ik veiligheid. Daar kan ik in leven zonder te hoeven vrezen voor het leven. Mijn leven zegt me niks en ik vind het totaal onbelangrijk, maar is toch mijn leven en zolang ik nog wil leven zou ik dat graag veilig en in rust willen doen en dat kan ik enkel als het duister is, want overdag …. leeft leven en dat leven wil ik niet beleven.

c31f92d540b2516fedfa7fec6f34df87_medium.

*Candice*

19/03/2016 20:08

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert