De ogen van mijn zoon

Door Wimpie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Hij was altijd al een klein mannetje, toen hij geboren werd al. Zo'n mager scharminkeltje waarvan je denkt de beentjes te breken als je zijn luier verschoont en je hem aan zijn beentjes een stukje optilt om zijn luier onder zijn kontje te krijgen. Een klein ondeugend manneke, die iedereen om zijn vingertjes windt..of je nu wilt of niet.

.8083057bc562a0f08f9f3513e98f7911_medium.

Zo ook die dag. Hij scharrelt wat rond op de kinderboerderij en is, zoals altijd, niet weg te slaan bij de tractor die daar op het weitje staat. Dus even op de stoel zitten. "NU mogen de andere kinderen even..." en dus manneke eraf. Maar in plaats van iets anders te gaan doen, sluit ons wijsneusje weer netjes aan, achter aan de rij. Gelukkig schijnt het zonnetje erbij, dus ik vind het allemaal prima.... Maar dan komt er opeens een groter meisje op mijn ventje af.

"Ik mag voor jou!" zegt ze kattig. Nou mag mijn manneke misschien niet groot zijn, maar hij weet echt zijn mannetje wel te staan. Moet ook wel met diverse grote broers boven hem. Dus hij schudt nee en blijft parmantig staan. 

"Ga weg, jij bent al geweest!" probeert ze nog een keer en geeft mijn kereltje een duw! Hé, dat wordt me te gortig. Dus met grote stappen loop ik naar de kinderrij toe en denk me er even mee te bemoeien. Maar dat pakt anders uit. Manneke kijkt boos naar het wicht, perst zich weer in de rij (voor haar dus) en gaat demonstratief met zijn armen in zijn zijtje voor haar staan.

"Ik mag eerst!" bromt hij boos. Hij draait zich om, maar voordat ik naast hem kan gaan staan om de boel in de gaten te houden, beent er een grote vent op ons af. Ai, vaders van het meisje blijkbaar. Hij komt akelig dichtbij. Even vraag ik me af wat ik moet doen. Ordinair ruzie gaan staan maken (wat ik nou niet echt het goede voorbeeld vind) of opkomen voor de rechten van mijn kind....want híj stond er het eerst én ook dit meisje heb ik al meer op de tractor zien zitten. Ik besluit de wijste te zijn en eventueel zoon later uit te leggen dat met sommige mensen niet te praten valt (oké, daarvoor is hij nog te klein, maar goed). De man, type bouwvakker, schettert hard over de speelweide: "Zo, wat is hier aan de hand?" Het wicht begint te jammeren en de vader begrijpt uit haar verhaal dat mijn mannke voor piept. De man draait zich woedend om, kijkt eerst naar mij en valt meteen uit:

"Is dat jouw kind?" Ja, snotneus, wil ik bijna zeggen, maar ik knik en voor ik kan zeggen dat hij echt eerder was en zij juist voordringt....(tja, dat lag toch echt op het puntje van mijn tong) jammert het kind alweer iets. Iets in de trant van oneerlijk en stout en hij doet me pijn! Ik denk dat de stoom onderhand uit mijn oren komt want ik krijg niet eens de kans het op te nemen voor mijn manneke door het gekerm van mevrouw. Vaders zie ik even zijn wenkbrouwen fronsen. Hij richt zijn boze blik op mijn kind. Ik sta al in de houding om mijn kind met heel mijn leven te beschermen...als zoonlief de man aankijkt. Met zijn felblauwe oogjes kijkt hij de man vriendelijk aan. En zegt niets. De man lijkt betoverd. Betoverd door de ogen van mijn manneke. Hij sleurt het meisje (jammerend) mee, knikt nog even naar mij en boos hoor ik hem tegen haar zeggen: "Ken je wel, kleine jongetjes plagen!" Verbaasd kijk ik van de man naar mijn kind. Hoe flikt hij dat? Zonder ook maar enigszins iets te doen?

58187cadf7a3c91a11970ac58ad71f0b_medium.

Wauw, geef mij ook zulke ogen! Dan kan ik ongegeneerd overal voordringen ;-)

 

(Uit mijn verhaal: jongensmoeder, foto's van morguefile.com)

14/03/2016 14:32

Reacties (10) 

1
20/03/2016 09:10
Prachtige ogen heeft dit kind
Ogen zijn de doorgang naar de ziel zeg ik altijd
1
15/03/2016 23:21
Wat een leuk verhaal! Maar met je laatste zin breng je me (ook met knipoog) aan het twijfelen. Hij drong toch zeker niet voor?!
1
16/03/2016 10:43
Hihi, het was ook maar een conclusie wat mooie blauwe ogen kunnen doen...misschien....
2
15/03/2016 14:52
Hij heeft prachtige ogen, maar ik denk ook, dat de vader van dit meisje misschien anders heeft gedacht dan wat je graag zou willen. De vader was zijn dochter aan het opvoeden! Ook grote stoere kerels, type bouwvakker, voeden kinderen op en hij heeft wel degelijk gelijk, dat je kleine kinderen niet mag terroriseren als ouder kind en al helemaal niet mag voordringen. Een goede vader, zou ik in dit geval ook zeggen! Ondanks die schitterende blauwe ogen.
16/03/2016 10:44
Een schrijverspen wil graag fantaseren.....toch?! ;-)
1
15/03/2016 10:30
Een knul naar mijn hart!
1
15/03/2016 10:01
Prachtig kind en leuk geschreven!
15/03/2016 10:01
1
14/03/2016 19:38
Prachtverhaal en wat een mooie ogen heeft hij. Daar kan hij het ver mee schoppen:)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert