Een te vroeg geboren baby, door liefde weer tot leven gewekt

Door Chrisrik gepubliceerd in Liefde

De baby die door Liefde weer tot leven werd gewekt.

De artsen konden het niet geloven – de ouders zagen het met eigen ogen!

Het gebeurde in Wollongong, in Australië.

Kate Ogg en haar man, David, hadden een grote kinderwens en na jarenlange pogingen om zwanger te geraken is het uiteindelijk gelukt via een IVF-behandeling.
Ze is zwanger van een tweeling en zal over 14 weken bevallen.

Kate krijgt opeens hevige weeën. David en zij begeven zich naar de verloskundige.
Die onderzoekt haar en ziet de ernst van de situatie in. Kate heeft 2 cm ontsluiting en moet meteen naar het ziekenhuis.

Wat een angst! Wat staat haar te wachten?
Er wordt geprobeerd de weeën tegen te houden, maar dat lukt niet. Integendeel, ze worden sterker en er is al een ontsluiting tot 6cm.
Kate en David hebben zo”n schrik! De baby’s zijn 'ZO' welkom, maar NU nog niet? Zullen ze het halen?

Alles wordt in gereedheid gebracht en een medisch team staat klaar om de bevalling in goede banen te laten verlopen. Artsen, vroedvrouwen, verpleegkundigen, neonatologen .. iedereen is klaar om de baby’s en de mama bij te staan.

Eventjes dachten de dokters een keizersnede toe te passen, maar het wordt toch een natuurlijke bevalling. De eerste baby, een jongentje, komt als eerste de ‘buitenwereld’ verkennen! Hij ziet er heel bleek uit en geef geen enkele krimp.
Kate maakt zich geen zorgen, ja een eerste bevalling! Hoe reageert een pasgeboren baby? Kate maakt zich nog geen zorgen en … de tweede baby kondigt zich aan.

Kate bevalt van een gezonde dochter, “Emily”. Het is een ferme meid die meteen haar keeltje openzet. Ondertussen ontfermd het medisch team zich over de roerloze baby, het jongentje “Jamie".

Ze weten dat de longen nog niet volgroeid zijn en brengen een buisje aan in zijn longen.  Maar Jamie  wil niet ademen, beweegt bijna niet en reageert niet op prikkels.
De artsen geven Jamie op.

Nee, dat kan niet! Blijf proberen! Misschien reageert hij wel nog!  Kate is radeloos, David krijgt geen woord uit zijn keel.

Een paar uren geleden was alle zó mooi. Ze maakten plannen en opeens ….
Opeens zijn ze ouders van een gezonde dochter en een overleden zoontje.

Vreugde en verdriet … het ligt “zo” dicht bij elkaar.

Op vraag van Kate wordt het  kleine jongentje naar haar bed gebracht. Ze wil afscheid nemen, samen met haar man – zij twee, alleen met hun pasgeboren lieveling. Geschokt en vol ongeloof omhelzen ze hun kleine zoon. Ze strelen de kleine handjes, fluisteren lieve woordjes, vragen aan Jamie om ‘te blijven’, ze huilen zachtjes. Opeens beweegt het kleine bundeltje heel lichtjes, net alsof hij naar adem snakt. Kate en David schrikken op.

David loopt de gang op – de dokter komt erbij. “Dat is alleen maar een reflex van de hersenstam”, zegt hij en gaat weer weg. Hij laat de ouders alleen om afscheid te nemen. Kate houdt het kindje nog vast. Zij wil zijn broze, naakte lichaampje op haar huid voelen. Ze maakt het doek waarin hij gewikkeld is los en legt Jamie op haar naakte borst. David omhelst zijn vrouw en zoontje … ze huilen …
Ze willen het kindje terug. Ze hebben hem een mooie toekomst te bieden, samen met zijn zusje. Ze willen hem gewoon bjj zich houden, hem koesteren.
Kate wil een band krijgen met hem, haar warmte geven, zodat hij niet kil en koud kan worden.

Zonder het te beseffen voert ze een krachtig oud ritueel uit – huid-op-huid contact.
Maar het wordt nu ook heel vaak gebruikt. Pasgeboren baby’s worden op de moeder gelegd vooral als ze te vroeg geboren zijn. Dit wordt de “kangoeroezorg” genoemd. Volgens medische gegevens zou blijken dat te vroeg geboren baby’s meer overlevingskans hebben als ze uren lang op hun moeders borst hebben gelegen.
Nu wordt kangoeroezorg gebruikt als een manier om baby’s tot rust te brengen of om mama’s te helpen een goede band op te bouwen.

Kate koestert de baby en praat tegen hem alsof hij stilletjes luistert. Hij ligt roerloos en bleek, geen teken van leven. Kate vertelt over zijn zusje die met hem zal opgroeien en spelen - die op hem wacht om naar huis te gaan - over de thuis waarin hij welkom zal zijn!

Opeens! Wat was dit?

Neen, het is niet mogelijk … heeft Jamie nu bewogen?
Of nee? Toch niet? Droomde Kate?
Waren dit laatste stuiptrekkingen?
Het moment waarop hij sterft?

De tranen rollen over haar wangen … nee, dit kan niet, dit mag niet!
Maar wat was dat?
Tussen haar tranen en snikken door, beseft Kate dat Jamies borst héél lichtjes op en neer gaat!

"David, snel … Jamie!
Hij haalt het!
Hij ademt!
Hij leeft!"

Wanhoop verandert in hoop! David loopt opnieuw de gang op en roept: “Snel, kom .. Jamie .. hij redt het, hij haalt het!”
Het verplegend personeel komt erbij en legt uit dat de bewegingen een soort reflex zijn. Straks wordt de baby weggehaald. Weer een mokerslag: Kate en David worden opnieuw naar de realiteit gebracht. Ze blijven nog eventjes alleen, tijd om te rouwen. Ze leggen er zich bij neer dat hun frele zoontje aan het sterven is. Ze praten nog wat tegen hem, strelen hem, maar Kate houdt hem vooral dicht tegen zich aan.
Tranen, vreugde, vertwijfeling, onmacht ... het overspoelt hen.

Kate sluit haar ogen, kust de kleine Jamie heel teder, kijkt naar zijn kleine voetjes en telt de teentjes.


Wat er toen gebeurt is niet te beschrijven.
“Jamie opent zijn ogen!”
Het lijkt alsof hij wil zeggen : “ik hoor je wel hoor”

David rent de gang op en roept : “Dokter, dokter … Jamie … hij leeft!”

De dokter, die met een verpleegkundige binnenkomt kijkt afstandelijk en weet dat zoiets een zoveelste valse hoop zal zijn. Hij wil de gebroken ouders niet kwetsen, maar ze moeten de waarheid onder ogen zien. Hij gaat bij Kate zitten en legt zijn arm op haar schouder. Ondertussen zegt de radeloze Kate: “maar dokter, KIJK DAN!”
Ze heeft haar vinger bevochtigd met voormelk uit haar borst – “HIJ ZUIGT AAN MIJN VINGER!”

De dokter tilt Jamie van Kate’s borst, het jongentje schrikt en probeert te huilen. De dokter legt hem op bed, luistert naar zijn borst en vraagt vol ongeloof aan de verpleegkundige om ook te luisteren. De longen van Jamie vullen zich met lucht, hij ademt zelfstandig en hij krijgt een lichte blos op de wangen.

Dan gaat het héél snel. Jamie wordt naar intensive care gebracht, naar zijn zusje. Kate en David vallen in elkaars armen en laten hun tranen de vrije loop. Ze zijn een beetje opgelucht maar tegelijk ZO bang.


Zolang Emily en Jamie op de intensive care liggen geven beide ouders zo vaak mogelijk “kangoeroezorg”

Emily, die in de couveuse ligt, had de eerste 6 dagen van haar leventje wat last van temperatuurschommelingen en verschillen in ademhalingsvolume. Sinds Kate de kleine meid af en toe dicht tegen zich aan houdt, stabiliseert alles.
Het wordt een heen-en-weer geloop naar het ziekenhuis, maar Kate en David zouden “bergen verzetten” voor hun twee lieverds. Ze laten ze niet graag achter . Ze hebben nog steeds die angst. Het moest eens verkeerd gaan.


We zijn ondertussen 11 weken later. Ondanks hun moeilijke geboorte groeit de tweeling snel. Ze morgen mee naar huis. Het geluk van Kate en David is onbeschrijfelijk.

De tweeling is bijna 2 jaar oud nu. Ze ontwikkelen zich normaal, hun gehoor en ogen zijn prima. En Jamie doet alles wat Emily doet.

 

 

 

 

 

 

En voor Kate en David is er een volgend wonder gebeurd. Na jarenlang vergeefs wachten en proberen zwanger geraken op natuurlijke wijze, is Kate opnieuw zwanger geraakt. Charlie is een gezonde jongen en Kate en David hebben hem meteen in de kangoeroegreep genomen!

 

“Het is wetenschappelijk bewezen dat aanraking een positief effect heeft op onze fysiologie, het immuunsysteem, de manier waarop we met stress omgaan en zelfs op onze hersenen.

Die menselijke aanraking is vooral belangrijk voor pasgeboren baby’s.
Dat komt omdat baby’s lichamelijk in harmonie zijn met hun moeder.
Wanneer een baby tegen de borsten wordt gehouden, veranderen die van temperatuur om hem warm te houden of af te koelen, naargelang zijn behoefte.
Meestal valt de baby dan in slaap en kan daardoor energie sparen en gebruiken om te groeien en aan te komen.
Ook de hersenontwikkeling profiteert van huid-op-huidcontact."


Kangoeroezorg is dus heel nuttig voor te vroeg geboren baby’s. Het wordt dan ook vaker toegepast, vooral op de technisch geavanceerde couveuse-afdelingen.

 

Dit verhaal is dus waar gebeurd!

06/03/2016 23:13

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert