Een zeer openhartige bui.

Door Zevenblad gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

b19cac84d3ecf98683c6780129a36317_medium. © Wikipedia.

Ik zal nu toch eindelijk eens een boekje over mijzelf open doen: voor al degenen die zich al lang afvragen wie deze giftige spin nu eigenlijk is.
Het liefst sla ik namelijk toe vanuit de dekking: voordat het slachtoffer doorheeft dat het gebeten is heb ik mij met mijn acht poten al razend snel  in mijn cocon teruggetrokken.  

Maar nu even zonder gekheid. Ik ben vandaag namelijk in een openhartige bui.

Ik kom, kort gezegd, uit een zeer zelfbewust arbeidersmilieu. De afkeer van alles wat burgerlijk is (of lijkt) is mij met de paplepel ingegoten. Het was inderdaad maar een armoedige boel bij ons thuis. Vandaar ook mijn voorkeur voor de meest linkse partij die in Nederland niet verboden is. Ik voel mij solidair met de verdrukten en verworpenen der aarde en heb een bloedhekel aan iedereen die het zichtbaar beter heeft dan ik: pooiers en drugshandelaren uitgezonderd. Die vechten ook alleen maar voor een plaatsje onder de zon.
Tegenwoordig zit ik in een gesubsidieerd woninkje in een saneringswijk, meestal achter de PC die ik van mijn uitkering gekocht heb. De maatschappij staat toch al jaren bij mij in het krijt. Waarom zou ik mij daar dus druk over maken?

Vanuit mijn raam heb ik een prachtig uitzicht op kleurrijk Nederland.
Vaak denk ik: 'hoe krijg ik zo'n stoere bink nu toch naar binnen?' Vroeger ging dat een stuk gemakkelijker. Toen kwamen ze me gewoon achterna, wanneer ik heupzwaaiend van de kruidenier richting huis liep.

Ik heb een aantal kinderen van verschillende vaders, die elkaar in een, haast natuurlijk te noemen, vloeiend verloop opgevolgd zijn. De vaders hebben één ding gemeen: het zijn buitenlanders die, ver van huis, een beetje warmte en seks zochten. Dat ze daarnaast ook nog drugs nodig hadden - wie heeft dat nu niet? De één koffie, de ander drank, sigaretten of snoep, en sommigen gebruiken weer andere geestverruimende middelen. So what?

Bovendien, ook een stuffkikker kan door een gepassioneerde kus in een prins veranderen, niet waar? Tenminste voor even.

Warmte en seks, dat kon ik in ruime mate bieden. Ik heb namelijk niet alleen een groot hart, maar ook verder ben ik nogal royaal bemeten. Daar passen zelfs de grootste handen op en de meest forse maatjes in.

Ze waren verslaafd, crimineel of allebei, en soms kreeg ik een aframmeling waar de honden geen brood van lustten, als ze hun dag niet hadden. De politie stond hier nog wel eens op de stoep natuurlijk, maar niemand in deze buurt vindt dat raar.
In tegendeel, het is de gewoonste zaak van de wereld. Wie geen bezoek van de politie krijgt kon wel eens een stiekeme verklikker zijn. In een buurt waar zelfs grootmoeders niet veilig voor de juten zijn hoort het tegenwoordig tot de algemeen aanvaarde etiquette als je zo'n arrogante rus op een manier de mantel uitveegt waar zelfs een Schevenings viswijf niet van terug zou hebben. Wat denken ze wel niet, die knechtjes van het Kapitaal?

Een bijkomende factor is dat ik tegenwoordig ook in de overgang zit. Daardoor doe ik nog vervelender dan ik daarvoor al deed, zeggen mensen die geen respect voor mij hebben. 'Een misselijk monster' heeft men mij zelfs genoemd.
Omdat ik de hele dag op mijn reet zit, voor de TV of voor de PC, word ik ook met de dag vetter. Dat maakt mijn humeur er niet beter op.

Werken is uiteraard beneden mijn stand: jullie denken toch niet dat ik kantoren schoon ga maken? Nee, da's niks voor mij. Ik heb er meer dan genoeg aan om de bende in mijn huis de baas te blijven. Eerlijk gezegd: ik steek liever wat wierookstaafjes in de fik en een jointje op, en mijmer over mijn kakelbont verleden.

Ja, en dan komen herinneringen in mij op. Die zijn mij dierbaar en een troost in mijn steeds eenzamer wordende dagen. Bovendien kan ik daar ook een paar centjes mee verdienen als het meezit, buiten het UWV om. Ik kan immers putten uit een rijk en gevariëerd verleden, en iets van gêne heb ik gelukkig nooit gehad.
Dat schrijven - daar kan ik natuurlijk ook een zekere status aan ontlenen. Waar het mij vooral om gaat is namelijk inderdaad status, aandacht en respect, want dat ben ik mijn hele leven al tekort gekomen.

De bekentenissen van dames van het lichtere allooi hebben altijd veel rooie-oortjes-lezers getrokken, van Madame Du Barry tot 'Happy Hooker' Vera de Vries.
Natuurlijk heb ik geen hitsige koningen of ministers, bankers of captains of Industry in de aanbieding - zo mooi was ik nu ook weer niet - maar in deze tijd waar zoveel aandacht naar onze ondergepriviligeerde medelanders uitgaat denk ik toch wel een boekje open te kunnen doen over de lusten en lasten die je van de nieuwkomers ondervindt.
Vroeger werden de hoertjes die het met gastarbeiders deden zelfs door hun tippelende collega's met de nek aangekeken, maar het tij is gelukkig gekeerd. Tegenwoordig zie ik mij eerder als een welzijnswerker avant la lettre. Middelbare dames die (uit geheel altruïstische motieven vanzelfsprekend!) overwegen om de noden van mannen uit andere culturen een beetje te verlichten kunnen heel wat van mij opsteken. Wie weet kan ik de één of ander inspireren om wat meer aan daadwerkelijke, praktische naastenliefde te doen? Alle beetjes helpen tenslotte. Je kunt ze beter een oude fiets geven, voordat ze een jonge step of driewieler pakken, bij wijze van spreken.
U moet zelf eens ervaren hoe droevig ze je aan kunnen kijken: net als de zielige hondjes die ze altijd in de reclamespots van "Help mishandelde dieren" laten zien. Of je nu een romantische tiener bent of een door je hormonen in de steek gelaten moederschoot: alles gaat open als je in deze trieste donkere ogen kijkt, zelfs je portemonnee.

Maar, het schrijven erover is natuurlijk niet het échte werk. De échte, tastbare en tastende aandacht mis ik inmiddels behoorlijk. En als ik dan ook nog even in een aanval van masochisme op de weegschaal in mijn doucheruimte stap (wat ik liever niet te vaak doe!) dan word ik toch oh zo giftig!

De spin zit dan niet slechts in mijn hoofd: hij kruipt in mijn vingers en van daar in mijn toetsenbord. Ik kom dan uit mijn web te voorschijn en haal uit, maar direct daarna ben ik weer vertrokken. Als mijn doelwit merkt dat het gebeten is wacht ik, buiten beeld, in alle rust af tot de verlammende inhoud van mijn giftanden zijn werk gedaan heeft. Dolle pret! Dat lucht inderdaad geweldig op.
Vervolgens rol ik mij weer op tot een klein zwart bolletje en wacht op het volgende slachtoffer.
Intussen doen mijn trouwe vrienden hun best om mij achter de schermen van de nodige schouderklopjes te voorzien, want die aandacht heb ik toch echt wel nodig. Ze vertellen mij steeds weer dat ik trots op mezelf kan zijn en dat er maar weinig mensen zijn die zoveel te verduren hebben gehad en het nog steeds kunnen navertellen.
Waar zou ik zijn zonder mijn vriend(inn)en, die altijd klaar staan om mij een hart onder de riem te steken? Met xxxjes, lieve woorden, respectbetuigingen, hartjes en duimpjes. Daar geniet ik nu toch zo van! De social media zijn voor mij elke keer weer uitlaatklep en warme douche tegelijk, en daarvoor hoef ik niet eens de deur uit. Heerlijk toch?

Met een literfles Valpolicella, mijn plofkipnuggets en de box Côte d’Or op de bank, het toetsenbord binnen handbereik en TLC op de buis kom ik na zo'n rotdag weer helemaal bij. Lang leve de Jumbo en mijn virtuele familie!

P.S. Dit was Juvenaliaans. ;))

01/03/2016 19:54

Reacties (49) 

03/08/2016 12:47
Leuk stukje :)
27/03/2016 18:27
Wat een geluk, dat ik, druk bezig op Plazilla mijn reacties te deleten alvorens mijn account daar te beëindigen, bij toeval terecht kwam op Tallsay met deze openhartige onthulling.

Zowel leerzaam als aangenaam verrassend.
Leerzaam wbt mijn eigen inschatting van jouw achtergronden: blijkbaar hanteer ik ook een aantal vooroordelen en maak ik meer inschattingsfouten dan ik zelf meende te maken:

1. Ik had geen enkel vermoeden dat jij uit een armoedig arbeidersgezin afkomstig was; had je abusievelijk ingeschat op 'academisch' milieu met een zekere mate van materiël...
1
03/03/2016 16:43
Volgens mij voldoen er meer op deze site aan; werken is beneden mijn stand .... Zijn er heel wat die hele dag online zijn lijkt wel ...... Ik oordeel niet gelijk , maar ik ken ook vaag mensen die een uitkering hebben .....en dat wel lekker makkelijk vinden naar mijn idee ...
1
02/03/2016 18:54
Hahahaha
Smullen dit; hier hou ik nu van..
In de huid (en het huis) van een ander kruipen kost jou zeker geen moeite.. Als een spin in het web!
En dan ook nog zo overtuigend ook... Ik zie je zo zitten voor mijn geestesoog met een dikke vette joint (model sigaar) in de linker-mondhoek onderwijl je een glas wijn ledigt in de rechter.

Jouw naam in het echies is vast en zeker Juvenalia.
Mooie naam trouwens.
2
02/03/2016 13:46
Overigens grappig om te zien dat de advertentie, vlak onder de titel, spreekt over spinnenbestrijding. ;-)
1
02/03/2016 13:59
Ik zie geen spinnenbestrijding, ik zie een vrouw met enorm grote borsten... Even de computergeschiedenis checken!
1
02/03/2016 14:00
Oh, hier zit een VERHAAL achter! ☻☻☻
1
Candice tegen Ktje
02/03/2016 14:20
Ik zag iets van Jimbdo of zoiets.
3
Ktje tegen Candice
02/03/2016 14:24
Dit zie ik:
'Vind.love - Wilt u met een oudere dame daten? - Die bij u in de buurt woont? - Bekijk foto's'

Met een foto erbij van een oudere dame met enorme bloemkolen - ik hoop maar dat het gephotoshopperd is.
4
02/03/2016 13:45
Ook ik had het al gelezen.

Er is eigenlijk maar één reden waarom ik niet subiet reageerde: eerst maar eens kijken of dit artikel niet ook binnen een dag offline gezet wordt of verscheept naar andere kusten. Dat neemt immers ook hier epidemische vormen aan.

Ik had natuurlijk beter moeten weten. Schrijfster van deze satire bezondigt zich niet daaraan. Ik kon alleen niet zeker weten of deze epidemie haar inmiddels ook zou kunnen hebben besmet. Ik heb geen goed beeld van haar weerstandsniveau, maar waarschijnlijk is ze immuun, omdat ze zelf ook goed snapt dat dit con...
2
02/03/2016 14:07
Lees heel vaak over wat er pb besproken zou worden, maar ik denk dat het heel erg meevalt.
Denk dat dat zwaar overschat wordt.

Ik ben kampioen artikelen verwijderen en verplaatsen, herplaatsen, verwijderen, verschuiven en terugzetten. -))

Ben ook iemand die als ze zoals een paar dagen terug met een artikel komt omtrent wat dan ook dan ook aangeef dat het artikel niet zal blijven staan.
1
Ktje tegen Candice
02/03/2016 14:21
Ik heb overlaatst mijn prachtig stukje satire offline gezet omdat ik alweer de enige was die er voluit met middelvingers in de lucht al grinnend voor ging. Jouw initiatief!

De bedoeling is uiteindelijk dat ik als schuchter en bedeesd aanzien wordt (er is nog heel wat werk aan de winkel!)
2
Candice tegen Ktje
02/03/2016 14:26
Alweer de enige?
Hier op Tallsay wel, maar ik heb op Plazilla van Karazmin, Yrsa en Weltevree geweldige satire gezien en ben zelf soms ook behoorlijk satirisch geweest in conferences.
Meneer Bruinooge kan het overigens ook geweldig.

Hoe ze tegen mij aankijken .... om mijn woorden te citeren. "Boeit me niet." -))

De dag dat ze mij als schuchter en bedeesd gaan zien, zal nooit komen. En toch ben ik van nature best verlegen, maar kan het vrij snel van me afzetten.

1
Ktje tegen Candice
02/03/2016 14:31
Ik bedoel jouw laatste initiatief hier...
1
02/03/2016 13:11
Dit verhaal zou niet hebben misstaan in een van de grote ochtendkranten als je het mij vraagt. Ik heb het zo juist voor de tweede maal gelezen en moet thans weer zeggen: Geweldig geschreven satire. Zie het allemaal helemaal voor me!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert