Gedicht: Zoeken naar je eigen kracht

Door Zinka gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
b36178c3a54fb2f584d43e25e9512520_medium.
Zoeken naar je eigen kracht

Op zoek zijn naar mijn eigen kracht, iets wat in mijn drijft. Creativiteit wat in mijn leeft, iets wat mijn hoofd beschrijft.

Een reden voor mijn bestaan en in mij zelf te geloven. Iets om voor te gaan, iets wat komt van boven.

Het uiten van mijn gevoel in iets creatiefs. Iets waar ik op door kan leven dat heb ik het liefst.

Soms verbaast het mij, in wat ik eigenlijk kan. Nooit geweten dat het in me zat en dat het me overnam.

Het plaatje in mijn brein, ik teken dat nu uit en als ik dat gedaan heb ziet het er precies zo uit.

Zoals het in mijn hoofd begon, zet ik het op papier en als ik daar dan naar kijk dan zie ik het gewoon weer.

Nooit geweten dat het in me zat, dat ik dit werkelijk kon. Waar komt dat eigenlijk vandaan, ik bedoel, uit welke bron.

Is dat geloven in jezelf, geloven in je eigen kracht. Gewoon doen en zien van wat er komt en niet denken naar wat je verwacht.

Het laten ontstaan, dat is mijn creativiteit. Mijn handen doen het werk met wat mijn hoofd begeleid.

De woorden die komen, bestaan altijd uit een rijm. Dat is wat mij schrijven leert, misschien is dat wel het geheim.

Het is net als bij muziek. Eerst komt de vraag en dan het antwoord. Als ik eenmaal ben begonnen gaat het vanzelf voort.

Soms denk ik, ik wil schrijven. Maar waar ga ik over schrijven, dan? Mijn kracht is denk ik, gewoon beginnen, en geloven dat ik het kan.

Waar ik over schrijf, is eigenlijk niet van groot belang. Het gaat meer om het uiten. Naar mezelf te kijken en weten dat ik het kan.

Die woorden komen toch wel zoals je hier ook ziet. Het onderwerp maakt niet veel uit het gaat meer om wat het antwoord biedt.

Het moet rijmen op de vragen, die ik mezelf stel. Als ik dat gewoon blijf doen dan komen die antwoorden ook wel.

Eigenlijk wel grappig, hoe dat werkelijk gaat en dat er dan ineens, een onderwerp ontstaat.

Soms, lig ik nachten wakker en sta ik op met een hoofd vol rijm. Wat de hele nacht in mijn hoofd blijft zitten. Dat moet het dan wel zijn.

Maar als ik dan begin, met rijmen op papier, dan zijn de woorden weg dan zijn ze niet meer hier.

Vaak ontstaat er dan, een totaal ander rijm. Op de vragen die ik stel en dat moet het dan maar zijn.

Ik leer nu aan mezelf. Laat het los en laat het gaan. Heb het lef door het op te schrijven en durf het te laten ontstaan.

Niet bang zijn voor je eigen vragen of wat een ander vindt. Vind je eigen kracht en zorg dat je het bemind.

Zinka

Wil je meer van mijn gedichten lezen?

Ik mocht niet thuiskomen met een neger

Ik leef in twee werelden

Wat is ware liefde

25/02/2016 20:07

Reacties (6) 

Nieuwe reacties weergeven
25/02/2016 20:22
Mooi!
Gek hè, zoals dat gaat.
Daar hebben we geen aandacht voor op scholen. Kennis stampen, scoren, dat telt!
Maar vertrouwen op je eigen kracht, je creativiteit laten stromen, creëren, dat maakt elk mens zo bijzonder.
Sommigen weten dat van jongsaf aan, sommigen ontdekken het tijdens hun bestaan en velen gaan dood zonder hun creatieproces te hebben meegemaakt.
Gelukkig ervaar jij hoe mooi het is om dat te ervaren!
En wij genieten mee!

Groetjes, Jack
X
Zinka tegen Jack
25/02/2016 20:34
Dank je wel, Jack. Het is inderdaad jammer dat scholen daar geen aandacht aan geven. Je kunt er juist heel veel van leren. Het maakt het leven ook veel mooier in combinatie met kennis enz. Thuis wordt het vaak ook niet gewaardeerd. Rijk worden schijnt belangrijker te zijn dan gelukkig worden.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert