Homeopathie en enkele specialistische therapieën

Door Oxalis gepubliceerd in Natuurlijke geneeswijzen

45b8acea6acde669612f5c26e25c793a_medium.Nosoden, isopathie, organotherapie, lithotherapie, biochemie en oligo-elementen

De homeopathie heeft in de loop der jaren vele nieuwe ontwikkelingen en nieuwe geneeswijzen opgeleverd. Een aantal daarvan, die eigenlijk niet bij de klassieke homeopathie worden ingedeeld, maar er veelal wel uit zijn voortgekomen en waarvan de geneesmiddelen volgens de homeopathische wijze worden bereid, zijn de volgende.

Nosodentherapie

De grondlegger van de nosodentherapie was de in Duitsland geboren Amerikaanse homeopaat Constantin Hering (1800-1880).

9cdc0d27c69aaab0c81f87ce50cd4b08_medium.Rechts: Constantin Hering.

Hering was een groot bewonderaar van dr. Samuel Hahnemann (1755-1843) en heeft veel van diens werk in de homeopathie verder ontwikkeld, waaronder de behandeling door middel van nosoden. Een andere naam, die belangrijk is in de geschiedenis van de nosoden is dr. Edward Bach (1886-1936), gerenommeerd arts, bacterioloog en homeopaat. Bach werkte in de jaren 1920 (voordat hij zijn bloesemremedies ontdekte) in het London Homeopathic Hospital en ontwikkelde er 7 belangrijke nieuwe nosoden, die tot op de dag van vandaag worden toegepast in de homeopathie en nog steeds bekend staan als de 'Bach nosoden'.

Wat zijn nosoden?

Nosoden zijn ziekteproducten (nosos is Grieks voor ziekte) waarvan homeopathische geneesmiddelen zijn gemaakt door ze op homeopathische wijze te steriliseren, potentiëren (verdunnen) en dynamiseren (schudden). Onder ziekteproducten wordt verstaan de uitgangsproducten van secreten (door een klier afgescheiden stof zoals bijvoorbeeld speeksel of maagsap), excreten (uitscheiding naar buiten, zoals bijvoorbeeld zweet en urine), gedode bacterieculturen, vaccins en sera (vloeistof die overblijft, wanneer aan het bloed alle cellen, andere vormsels  en fibrine is onttrokken, ook wel de bloedwei genoemd).

35a6451fef028abaeebe04d9dff481e6_medium.Tegenwoordig worden nosoden ook gebruik bij het bestrijden van allergieën. Hierbij wordt van de stoffen, waarvoor de patiënt allergisch is, een nosode gemaakt.

Links: pollen onder de microscoop.

De allergene stoffen kunnen dan bijvoorbeeld zijn: pollen, huisstof, huisstofmijten, menselijke of dierlijke huidschilfers en/of haren enz.

Nosoden worden op dezelfde wijze bereid en toegepast als andere homeopathische geneesmiddelen, hoewel de potenties veelal hoger liggen. De laagst gebruikte potenties van de nosoden zijn D12 of C12, maar liggen meestal rond D30 of C30, die dan vrijwel uitsluitend door homeopathische artsen worden voorgeschreven. Het doel van homeotherapeutica en nosoden is hetzelfde: het zelfherstellend vermogen van het lichaam van de ziek te versterken en te stimuleren.

Isopathie

066d93a408d818920ffceeb9722a63eb_medium.Isopathie (ook wel isotherapie) ligt in het verlengde van nosodentherapie. Waar de patiënt bij nosodentherapie met ziekteproducten in aanraking wordt gebracht, die niet van hem of haarzelf afkomstig zijn, wordt de zieke bij isopathie uitsluitend behandeld met de eigen ziekteproducten. Op die manier kan een doorgemaakte (infectie-) ziekte, die niet goed of slechts gedeeltelijk is genezen, worden 'losgeweekt' en uit het lichaam worden verwijderd. Meestal wordt isopathie toegepast in samenwerking met een drainagetherapie (bijvoorbeeld gemmotherapie).

Organotherapie

Organotherapie is een behandelwijze met gepotentieerde (dierlijke) orgaan- en weefselextracten. Deze homeopathische extracten werken in op de overeenkomende organen en weefsels van de patiënt en zullen op deze wijze  de gestoorde werking van het betreffende orgaan of weefsel weer opheffen.

b6f2d97fce7a97f8c88b5db0eb922516_medium.Gebruik van dierlijke organen of orgaanextracten is op zich niet nieuw en werd ook in de reguliere medische zorg c.q. farmaceutica gebruikt.

Links: lamslever.

Van oudsher wist men bijvoorbeeld, dat het eten van verse lever hielp bij de vroeger veel voorkomende (pernicieuze) bloedarmoede en bij (beginnende) blindheid vanwege het hoge gehalte aan ijzer respectievelijk vitamine A. Tussen de ontdekking van insuline (1921) als ontbrekende stof bij diabeten en de ontdekking van synthetisch gemaakte insuline (1982) werd voor de behandeling altijd gebruik gemaakt van uit de buikspeekselklieren van slachtvee gewonnen dierlijke insuline. Ook bij klachten als bijvoorbeeld een te geringe schildklierfunctie, voor de opwekking van weeën tijdens een geboorte en tegen overgangsklachten werden vaak orgaanextracten in medicamenten gebruikt

Tegenwoordig worden bij organotherapie alleen organotherapeutica of –geneesmiddelen gebruikt, die op homeopathische wijze zijn vervaardigd. Aan een organotherapeuticum wordt over het algemeen een zogenaamde drie-fasenwerking toegekend, te weten stimulerend, regulerend en kalmerend.

In het algemeen geldt bij organotherapeutica als de meest toegepaste potenties en de daarbij horende werking:

  • Lage potentie (C4): stimulerend
  • Middelhoge potentie (C7): regulerend dan wel onderhoudend
  • Hoge potentie (C9): kalmerend of sederend.

Lithotherapie

Bij lithotherapie wordt gebruik gemaakt van gepotentieerde extracten van mineralen en gesteenten. Deze therapievorm wordt ook wel tot de mineralentherapieën of de biotherapieën gerekend. Het doel van lithotherapie is om via het toedienen van zogenaamde oligo-metalloïden tot een verbetering van de gezondheid van de patiënt te komen. Lithotherapie is eigenlijk ontstaan als resultaat van een aantal opvallende observaties door een groep homeopaten.

a65e2113e757a081804acaa00250e72c_medium.Men ontdekte namelijk, dat sommige ziekten vaker optraden in gebieden, waar veel van een bepaald gesteente of mineralensoort in de bodem te vinden was.

Links: granietrots bij Lake Tahoe (Verenigde Staten).

Gebieden waar de grond veel graniet bevatte, leken bijvoorbeeld meer kankergevallen voort te brengen, terwijl dat niet het geval was in gebieden waar dolomiet in de bodem te vinden was. Dit leidde er toe, dat ongeveer 30 steensoorten en mineralen werden geselecteerd naar de minerale zouten die zij bevatten en waaraan een genezende werking wordt toegeschreven. Tot deze groep steensoorten en mineralen behoren onder meer graniet, pyrolusiet, diopsiet, ulexiet, glauconiet en chalcopyriet. Van deze gesteenten en mineralen worden sindsdien geneesmiddelen gemaakt op de wijze en volgens de regels van de homeopathie, waarbij typerend is dat de steen of het mineraal in zijn geheel wordt gebruikt.

Biochemie

67a637c283652fff9576e0c96b5ed946_medium.Een beetje in het verlengde van het bovenstaande ligt de biochemie van de celzouten, ontdekt en uitgewerkt door dr. Wilhelm Schüssler (1821-1898). Zijn biochemische geneesmiddelen worden namelijk vervaardigd uit (uitsluitend) de anorganische zouten uit de mineralen.

Rechts: natriumchloride (keukenzout).

Schüssler had ontdekt, dat anorganische zouten een essentiële rol spelen bij de vorming van enzymen in het menselijk (en dierlijk) lichaam. Bij tekorten aan anorganische of celzouten ontstaat ook een tekort aan of een gebrekkige opbouw van enzymen, hetgeen weer leidt tot een gestoorde stofwisseling, waarbij de opbouw van lichaamscellen geen gelijke tred meer houdt met de afbraak ervan. Dit zal uiteindelijk orgaanschade veroorzaken en allerlei andere ongewenste symptomen met zich mee brengen. De Schüssler celzouten worden eveneens op de homeopathische wijze bereid en zijn meestal beschikbaar in de potenties D6 en D12.

Oligo-elementen (spoorelementen)

Oligo is een Grieks voorvoegsel, dat 'klein' betekent. Met oligo-elementen - of ook wel spoorelementen - wordt bedoeld de mineralen, die in een zeer kleine hoeveelheden in ons lichaam voorkomen, maar zonder welke wij niet goed functioneren. Spoorelementen activeren namelijk de enzymen in het lichaam en deze laatsten hebben wij nodig als boodschapperstoffen voor tal van vitale lichaamsprocessen. Alle oligo-elementen in ons lichaam bij elkaar vullen net een theelepeltje; veel ervan zijn amper in meetbare hoeveelheden in ons bloed terug te vinden. Toch zijn ze onontbeerlijk. Een tekort aan een oligo-element kan bijvoorbeeld niet alleen leiden tot lichamelijke, maar ook tot psychische klachten.

264ba971e345297cd023553a8468c241_medium.Oligo-elementen worden vaak gerekend tot de voedingssupplementen en worden dan gezien als een dieetaanvulling.

Rechts: zink-oxide.

In de natuurgeneeskunde worden oligo-elementen vaak als onderdeel van een ziektebehandeling voorgeschreven. Een aantal toepassingen zijn bijvoorbeeld: zilver (Ag) bij reuma, nikkel (Ni) bij diabetes en zink (Zn) bij impotentie.

 

Oxalis.

© 2015, foto's: Office.microsoft.com, Wikimedia Commons.

553016d991fd716243217f6248fb966e_medium.

Voor meer artikelen van deze schrijfster, zie bijvoorbeeld:

Homeopathie-in-het-kort-theorie-en-praktijk

Homeopathie-de-verschillende-soorten-geneesmiddelen

Homeopathie-de-verschillende-stromingen-binnen-de-leer

Samuel-Hahnemann-en-de-homeopathie

Wilhelm-Schuszler-en-de-leer-van-de-celzouten

Of zie verder op:

https://tallsay.com/oxalis of via

https://oxalisnatuurlijkewegen.wordpress.com/

20/02/2016 08:19

Reacties (3) 

1
15/07/2017 06:20
Interessant.
1
20/02/2016 08:52
Heel wetenschappelijk allemaal, maar als het helpt - prima toch?!
1
20/02/2016 08:50
Ingewikkelde namen en aparte therapieën; ik had er nog niet eerder van gehoord.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert