Thorn en de ‘Kapel onder de Linden’

Door Chrisrik gepubliceerd in Reizen in Nederland

De Kapel van O.L.Vrouw van Loreto in Thorn

Als je in Thorn bent, raad men aan om een wandeling maken, eventjes buiten het centrum (1,5 km) .  De trekpleister is de ‘Kapel onder de Linden’

c59a581c060f81d7a7e6a02a887ccac7_medium.

Dit gebouw heeft van buiten gezien iets ongewoons in vergelijking met andere bedehuizen. De ramen en deuren doen niet meteen vermoeden dat het om hier om een kapel gaat. Dat komt omdat het oudste gedeelte werd gebouwd als een Loretokapel, als een kopie van het huisje van Nazareth dat zich in het Italiaanse Loreto bevindt.

 

Herinner jij je nog die ‘stiftdames’ uit het eerste deel van mijn ‘Thorn’verhalen?

Clara Elisabeth van Manderscheidt-Blankenheim, kanunnikes van het wereldlijk Stift Thorn, gaf in 1673 opdracht tot deze bouw. Een steen in de voorgevel herinnert nog aan dit feit.

Clara Elisabeth was veel ziek, ze werd de ‘kranke freule’ genoemd. Vanaf haar ziekbed had ze de belofte gedaan om “om een kapel te bouwen aan de linden” en wel in de vorm van een huisje van Nazareth, waarnaar de Zaligmaker in zijn leven en na zijn dood genoemd is geworden en in welke kapel of huis het mysterie van de ‘Boodschap van de Engel’ heeft plaats gehad.

Het bouwwerk valt duidelijk uiteen in twee gedeelten, waarvan het westelijke hoger is dan het oostelijke. Beide worden gemarkeerd door een torentje, een zogenaamde dakruiter. De kapel werd tijdens de Franse overheersing enige jaren gesloten. Ze werd in 1801 opnieuw voor de katholieke eredienst in gebruik werd genomen. De toeloop van de gelovigen groeide zo snel dat de Kanunnik besloot de kapel uit te breiden. Zo ontstond het achterste en hoogste gedeelte van de kapel.

c6b27a6aaedf8010e340f94b11562d2a_1348695

0c29c95c1f93b60700dae49926731089_1348695

 

Vanaf haar stichting heeft de kapel steeds veel Maria-vereerders getrokken. Ook nu neemt O.L.Vrouw van Loreto onder de Linden te Thorn in het hart van de Thorner inwoners en ook van velen daarbuiten nog steeds een bijzondere plaats in.

26fc7e9f21b6dbd7009694116a6b705d_1348696

 

Als je als toevallige bezoeker of toerist binnenkomt, verbaast men zich over zoveel moois in een landelijke omgeving.

Velen vinden er de rust, de stilte en de sfeer op hun spirituele zoektocht. Mensen van alle leeftijden komen er bidden. Uit de vele intenties en dankwoorden, opgetekend in een boek dat in de hal van de kapel ligt, blijkt dat Maria nog steeds een inspirerend voorbeeld is van Godsvertrouwen.

309fbde2c9ccdcaae5151388a67b522a_1348696

 

Er worden nog steeds processies gehouden vanuit de omliggende dorpen naar deze bijzondere kapel met een prachtig barok interieur.

Wij zijn er ook even stil geworden en hebben een kaarsje laten branden.

In een nis van zwaar stucwerk uit 1674 prijkt het Mariabeeld.

43a87d0b3cd2c029e54af8a667ee3f15_1348696

 

Bijzonder rijk zijn ook de stuc-decoraties en schilderingen in het pseudogewelf van de kapel.

f59ba77ea8ddba18ca68c619f58ac0e1_1348696

fb2a6ceb027ecab66f9ac0cfc9c5b55a_1348696

Verder zien we zes medaillons van circa 1 meter doorsnede, met warmkleurige voorstellingen van mirakelen, die op voorspraak van O.L.Vrouw van Loreto zouden gebeurd zijn.

1f02154280e9ae6bb72f8ce553ef755f_1348696

 

d5fdd24259f0a7cf694402fae75efce5_1348696

De processiekaarsen aan de linker- en rechterzijde van de kapel zijn door de parochies uit de omgeving aangeboden bij gelegenheid van hun processies naar de Kapel onder de Linden.

409b47ff61792c2b1dcd2ba572f7c9c1_1348696

 

Ik laat jullie genieten van het mooie interieur.

 

Dit gebouw is een plek

waar mensen

al meer dan drie eeuwen komen

om “genezing en troost te vinden.”

Het is vervuld van de gebeden,

de vreugde van het verdriet van

vele generaties

 

Misschien loop jij ooit ook even binnen

voor een moment van bezinning en rust?

 

 

De stilte

Min de stilte in uw wezen,

zoek de stilte die bezielt.

Zij die alle stilte vrezen

hebben nooit hun hart gelezen,

hebben nooit geknield”

 

  G.S. Adama van Scheltema

 

Weer heel

Ik heb het leven niet bespied

niet tegen het licht gehouden

Ik danste wat en zong een lied

en als ik mijn handen vouwde

werd wat gebroken was weer heel

en kon ik weer liedjes schrijven

ik bad dan : Heer, ik weet niet veel

maar laat ’t altijd zo blijven.

 

   Toon Hermans

 

En wie de kapel per fiets wil bezoeken, neem één van de fietsroutes

 

17/02/2016 18:40

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert