En dan die nachten.

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De gene die het meegemaakt hebben weten wat ik bedoel soms van die momenten dat oude gevoelens en pijn terug komen. En hoewel ik dan probeer mezelf te verzetten, dingen te zoeken waardoor ik niet mee gezogen word, in deze gevoelens. Lukt me dat maar half. Het is helemaal vervelend als het voor het slapen gaan gebeurt. De tijd tikt dan door en ondanks dat ik hondsmoe ben durf ik dan niet naar bed te gaan want wat zal de nacht brengen? Uiteindelijk hou ik het dan beneden niet meer uit de moeheid word me dan te veel. Met frisse tegenzin ga ik naar boven, gelukkig heb ik nooit moeite om in slaap te vallen. Met mijn knuffelbeer tegen me aan, als een kind zo bang wat de nacht brengen zal val ik dan toch spoedig in slaap. En ja als ik droom, op zulke momenten, weet ik niet meer wat ik gedroomd heb. Heb ik dan gedroomd blijft alleen het gevoel achter, en word ik zwaar wakker, soms heb ik mijn ogen dicht zitten van het janken wat ik in mijn slaap gedaan heb.

Vermoedelijk verwerk dan in zo'n droom mijn gevoelens en maak ik daar de emoties mee die diep van binnen toch nog meespelen. Ik heb het diep weg gehaald, en ben blij heel blij op het punt in mijn leven waar ik nu beland ben. Maar toch naar zo'n nacht besef ik dat het nog steeds tijd nodig heeft. En misschien zal ik er nooit meer helemaal van af komen. En dit stemt me aan de ene kant triest. Het verleden waar zoveel pijn zit, dat het soms verstikkend werkt. En ook al heb ik nu mijn antwoorden en heb ik het geaccepteerd, af en toe komen de beelden terug. En ben ik weer dat kleine meisje, waar volwassenen maar mee deden wat ze zelf wilden. Met hun gore tengels aan zaten. Me dwongen tot dingen die ik niet wil, maar wel moest doen. Vreemde maar ook mijn opa die mij als eerste mijn onschuld ontnam. 3 a 4 jaar was ik. Hoe moet je daar als kind mee omgaan? Hoe moet ik daar als volwassene mee omgaan?

Vergeven? Uhm misschien, maar vergeten? Soms wilde ik dat er een knopje was dat ik het kon wissen, het kon vergeten. Maar ik besef dat , dat niet kan, het is immers een onderdeel van dit leven.

Dus ga ik door, probeer het om te buigen naar het positieve. En soms lukt me dat, en lukt het niet, dan zal ik ook dat moeten accepteren. Ik ben immers waardevol en ook deze pijn verdriet mag er zijn.......

Een oud gedicht van mij

 

Hier wil ik zijn

Hier bij de engelen wil ik zijn
zonder al die pijn
ik wil kunnen lachen en zingen
mooie liederen zingen
hier is mijn huis mijn thuis

maar toch moet ik nog even wachten
er is nog veel te doen
mijn taak mijn vervulling
maar ooit zal ik weer thuis komen
en beleven mijn dromen

warme armen die me vast houden
en zeggen dat ik welkom ben
hier in het licht waar liefde warme is dan de zon!
hier is mijn thuis mijn huis.....

Shasja

14/02/2016 21:53

Reacties (18) 

1
15/02/2016 13:00
Je taak is nog niet vervuld, je kunt het aan, je bent een sterke vrouw! Straks als je thuis mag komen, zul je alle ellende achter je laten. Nu nog niet, nog even volhouden, nog even sterk zijn.xxx
1
15/02/2016 13:14
Dank je wel. XXX
1
15/02/2016 10:47
Ja het is een hele klus om alle ellende van het verleden te verwerken of die prachtige zin van Janne; een leven lang de tijd om hier op aarde te helen.
15/02/2016 11:01
Ja klopt een hele klus. Die zin van Janne is heel mooi......
2
14/02/2016 22:11
Wat een mooi gedicht! Ja,de traumatische ervaringen vragen bijna een heel leven lang tijd om hier op aarde te helen en geeft je de diepgang om te voelen waar zoveel behoefte aan is...............................de gevoelige(n) onder ons die laten weten, wat het is om medemensen - kinderen zo ernstig te beschadigen, dat de gevolgen nauwelijks te dragen zijn:-)xxx
1
14/02/2016 22:27
Ken je het gedicht nog? Ik heb hem volgens mij ooit eens onder een schrijfsel van jouw gezet.

Ja daar heb je een heel leven voor nodig en op zwakke momenten steekt het gewoon de kop op. Ja in zeker zin geeft het diepgang . Het is een onderdeel van het leven, gelukkig zitten er ook hele goeie momenten tussen. En daar ga ik dan maar voor.

XXX
1
14/02/2016 22:51
Ja, ik heb een ijzersterk geheugen voor met name schrijfsels van dierbare mensen; dus ik herkende het en voelde blijheid en diepgang:-)xxx
1
14/02/2016 22:53
Mooi zo. Dat was toen en nu ook de bedoeling. ;-) Het gedicht helpt mij ook. XXX
1
14/02/2016 22:54
Ja, het gedicht doet nog steeds heel veel met mij:-)xxx
1
14/02/2016 22:09
Geen van mijn woorden kunnen de pijn verzachten die je voelt maar weet dat je niet alleen bent.
1
14/02/2016 22:28
Dat weet ik. Maar jou reactie geeft heel veel steun.
1
14/02/2016 22:41
Daar dient ze voor.
1
14/02/2016 22:48
Klopt. ;-)
1
14/02/2016 22:49
Slaap zacht :)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert