Boismont en de hand die wijst, 102, de eeuwige vijver

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                           th?&id=OIP.M92556c1cd19f0c03e15a5827ddaf

Boismont brak door het water en de fel gekleurde vogel kwam weer aan vliegen en streek neer naast de vijver en balanceerde even op de tak alvorens alles gade te slaan. Het water dampte enigsinds, het was typisch vroeg op de dag en de lucht boven het water was nog nachtelijk koel. 'Hey,' was het eerste wat de opduikende analyticus dacht, 'er zijn hier ook tijdsindelingen, maar nog voor hij die gedachte had kunnen voortzetten, zag hij Jonathan zitten op de rots en steeg de zon tot hoog boven de bergen. De gekleurde vogel bracht even een schorre kreet ten gehore en alles was weer aangenaam tropisch warm geworden.

'Goede morgen,' begroette Daniel Boismont, de zittende man, ' heb je hier lang gezeten?' 'Ik ben niet weg geweest en jij ook niet, hier in deze werkelijkheid zijn wij gewoon.' 'Jij hebt dit bedacht,' meende Boismont, 'ik lig gewoon in bed, dat weet ik, want altijd als ik uit de vijver kom dan word ik wakker.' Jonathan glimlachte hem toe, ' dromen zijn het vehicle naar de werkelijkheden die wij niet altijd zien, wat betekent niet dat die werkelijkheden ophouden te bestaan, als je ze niet meer ziet.' Hij liet zich zakken in het water en ging door zijn hurken naast de professor zitten die alhoewel hij hier in de eeuwige vijver van vergetelheid zat, thuis lag te ronken.

'Als ik hier verdrink, gewoon als hypothese,' zei de geleerde, 'heeft dat effect in de buitenwereld, ben ik daar dan óók dood?' 'Dood bestaat niet,' lachte Jonathan Groove. Je stopt in de ene werkelijkheid maar bestaat nog in de andere. Je zou nog gewoon in bed liggen of in je auto op weg zijn naar je werk.' 'Heb je dit geprogrammeerd,' vroeg de informaticus, 'ben ik de verzameling van de scan van een paar maanden geleden en ben ik daarna hier geprojecteerd als digitale vorm, is dit een matrix?' 'Dat is moeilijk voor mij om vast te stellen,' antwoordde Jonathan, ' de Grieken zouden dit een deel van het collectief noemen dat een ieder verbindt. Ik dring wel door in je werkelijkheid dat is wel geregeld maar dit...' en hij maakte een weids handgebaar om zich heen, dit zou ik niet kunnen maken. Het is ook heel moeilijk vast te stellen wat wel en niet de matrix is en of die bestaat.'

'Cogito ergo sum,...ik denk dus ik ben,' zei Boismont. 'Dat heeft geen bewijskracht,' vond Jonathan, ' jouw: ik denk dus ik ben, kan een gedachte zijn en hoeft niet lijfelijk begeleid te worden door jouw aanwezigheid? Je kunt denken aan Hawaii met de geuren die het begeleiden en de bruisende golven en toch in je bed liggen of achter het stuur van je auto zitten. Ik denk dat ik in je hoofd zit, in je gedachten.' Boismont spetterde wat lauw water over zich heen, hetgeen aangenaam aanvoelde.

                        th?&id=OIP.M92556c1cd19f0c03e15a5827ddaf

'Ha,' zei de geleerde die vroeger als student al dol op dispuut was geweest, ' als ik dan dood zou zijn, zeg in Delft, dan zou jij verdwenen zijn.' 'Niet noodzakelijkerwijs,' meende Jonathan Groove, als jij dood bent, dan hoeven je gedachten en je gedachtengoed niet dood te zijn, dan kun je nog altijd aanwezig zijn hier of in andere plaatsen.' Hij nam een handje water uit de vijver en liet het terug klateren in de vijver, waar het ringen vormend en terugspattend weer één werd met het geheel. 'net als dit handje water,' sprak hij, ' wij zijn allen delen in een geheel, dat geheel kan heel complex zijn met wegen naar andere gehelen of het kan gewoon eensluidend zijn.' 'Is dat echt zo,' vroeg Daniel Boismont. 'Alles wat hier gebeurt is écht,'antwoordde de man met de God's stem, in deze vijver van het collectief kunnen geen andere zaken dan waarheden plaatsvinden.'

Boismont keek op en zag de berg boven de bomen oprijzen. 'Is dat écht,' vroeg hij, ' hoort dat hierbij, ik bedoel bij onze omgeving'. 'alles wat wij willen hoort hier bij,' glimlachte Jonathan, 'de wens is de vader van de gedachte, altijd, als de wens te sterk wordt, geven we er gehoor aan.' Boismont keek nu heel geconcentreerd naar de berg en het eerste figuurtje dat hij kon onderscheiden was een blij springende hond, iets daar achter liep iemand, afdalend over het pad en hij wist het. Hij wist wie dat was, zijn hart sprong open. 'Hey,' zei Jonathan die zijn blik volgde, dat is een andere werkelijkheid. Ik wist niet dat dit kon.

Boismont brak door het water, de felgekleurde vogel kwam in duikvlucht aanscheren en ging zitten op een tak, het water dampte enigsinds toen, Boismont met een zwiep van zijn nek, zijn haar naar achter wierp. Hij keek vol genoegen naar de tropische regenwouden...

In zijn kantoor, liet Jonathan de reset knop los en nam een teug koffie. Daarna zette hij zijn koptelefoon af en keek even starend voor zich uit. 'Is dit écht de werkelijkheid,' vroeg hij zich af?

 

San Daniel 2016

 

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook 103

10/02/2016 08:14

Reacties (1) 

1
10/02/2016 10:51
Boeiende vraag in je laatste zin.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert