De waarheid ligt ergens in het midden.

Door Kirsti gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Geschreven vanuit mijn kant van het verhaal.

Mijn visie vanuit mijn gezichtspunt, de ik, de jij de zij het loopt allemaal dwars door elkaar heen. Is het mijn verhaal of slechts die van een toeschouwer. Alleen de schrijver weet.

In hun ogen heb ik ze hoogst waarschijnlijk verloochend, in haar ogen heb ik ze in de steek gelaten.

In mijn ogen heb ik ze in liefde losgelaten in de hoop dat ze op eigen gelegenheid hun weg naar mij terug mogen vinden.

Zoveel kanten aan één verhaal. Zelfs elke medespeler kent meerdere gezichtspunten. De waarheid zal ergens in het midden liggen of misschien zijn er wel meerdere waarheden. 

Want ja hij voelt zich in de steek gelaten al beweerd de ander dat het niet zo is bedoeld, dat er een totaal andere intentie achter schuil ging.

Bovendien hoe zit het met die andere kant, die in geen gesprek meer de vraag heeft kunnen stellen waarom?

De getuigen denken allemaal de waarheid te hebben gezien, maar hebben zij niet met een gekleurde bril staan gadeslaan. Was hun mening niet reeds gevormd na talloze verhalen vanuit één richting.

Hun blik op zijn gezicht waarop langzaam woede naar boven kwam, de schop onder de gordel buiten hun gezichtsveld. Het spuug wat van zijn gezicht droop doet geen pijn in hun ogen. Ieder in zijn eigen tunnelvisie.

Waar is het begonnen en waar zal het eindigen.

71f3700f125db6c55c2fbfdb4a6c789c_medium.

 

Geen brug was hem te ver om te slaan maar de fundamenten deden alles keer op keer in het water vallen. De onvermoeibare bruggenbouwer werd de geslagen hond op de verkeerde kant van de oever. Met een verrekijker keek hij af en toe nog over het water, wilde zijn geplukte vruchten graag brengen naar het verdorde landschap aan de overkant. Wie was hij om deze in veler ogen verboden vruchten voor zichzelf te behouden. Was dat zijn wens? Het was wel hun oordeel!

Af en toe trok hij naar de zuidkust van zijn eiland. Hij was daar niet alleen. Het was een gelukzalige plek waar mensen gelijkgestemd deelden wat er voorradig was. Zijn deel nam hij mee naar de noordkant. Liet zijn lokroep horen met het eten hoog geheven op zijn handen.

Kom mijn kinderen, eet, neem voedsel om te groeien, krachten op te doen om later als de tijd daar is tegen de stroom op te kunnen roeien en jullie zuidkant te bereiken. Maar er was niemand zichtbaar aan de overkant. Hij werd totaal genegeerd. Ze wilden niet van hun plek af. Hij zou dat zo kunnen accepteren ware het niet dat hij slechts een landschap aanschouwde waar de beren geen brood van lusten. De tekens van leven die hij waarnam waren die van de aasgieren in de lucht op zoek naar sensatie.

Op een dag zag hij beweging op het strand, drie personen waarvan de kleinste het water in rende. Even dacht hij hem zelfs te kunnen horen. Galmde zijn naam, papa over het water? Hij zag de grootste achter hem aanduiken met wilde bewegingen, de langste stond te aarzelen rende naar het water en vervolgens weer terug het strand op. Je zag hem met zijn armen zwaaien als in paniek niet wetend wat te doen. Opeens dook hij toch het water in. Je kon slechts vrouwelijk gekrijs waarnemen, woorden vervlogen in de wind. De kleinste werd terug getrokken op het strand tussen twee personen in.

Na deze beelden zakte hij door zijn knieeën. Overwoog opnieuw de afstand te slechten in de wetendheid dat hij halverwege het leven zou laten. De afstand te ver, zijn gesteldheid te zwak. Aan  de overkant op de heuvel zag hij zijn jongste zoon zitten met zijn hoofd tussen zijn knieeën. De andere twee waren al weg van het strand. Hij stond op en zwaaide, hij zwaaide gedag en droop af.

Ze zijn nooit meer gezien aan deze kant van het strand, hij is nooit meer gegaan naar die kant van het strand.

Hij zoekt zijn weg tussen welwillende persoonlijkheden, het gat in zijn hart valt niet te dichten, een manier van overleven met een verleden die niet in het heden past.

258d79c49e10a35d62565e6e615ce8e1_medium.

 

De keuzes die je maakt - Van Dik Hout

06/02/2016 20:11

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert