Alleen ik weet het.

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Niemand die weet hoe het was, hoe het voelde, het zijn mijn belevenissen. Naar aanleiding van mijn boekje 'Mijn band met de aarde' kreeg ik een gesprek met mijn moeder. Zij had het nodig gevonden om een familielid mijn boekje te laten kopen. Ik had toch nog wat boekjes liggen en in ma's ogen waren dit twee vliegen in één klap. Ergens had ik zoiets van mij hoeft het niet zo nodig. Ik heb namelijk niets met mij eigen familie, de meesten weten niet eens dat ik schrijf. En eigenlijk vind ik dat prima zo, het geeft mij de vrijheid om te schrijven wat ik wil zonder dat ik op mijn vingers gekeken word. Ik schrijf of verschillende sites onder de naam Shasja Angel light. En ook op mijn eigen site gebruik ik deze naam. Shasja is mijn zielennaam een naam waar ik me veilig bij voel omdat het weer geeft wie ik werkelijk ben. Mijn aardse naam is slecht voor dit leven, iets wat me weinig zegt omdat het niet weer geeft wie ik ben, ik ben niet dit lichaam. Het lichaam is slechts een gebruiksvoorwerp/vervoermiddel om op de aarde te kunnen leven. Mijn innerlijke, mijn onsterfelijke ziel dat is wie ik ben. Maar goed ik dwaal af mijn moeder heeft dus een boekje van mij verkocht aan een familielid, ergens voelde het niet helemaal goed. Een onbestemd gevoel dat de persoon niet zou voelen begrijpen wat ik met het boekje bedoelde.

Uiteraard was mijn gevoel juist, op het einde van mijn boekje schrijf ik een stukje over mijn huidige leven, waarin ik mijn moeder labiel noem. Iets wat deze persoon in het verkeerde keelgat schoot. Haar ervaring met mijn moeder zijn anders. En ja dat klopt ook, mijn moeder is erg veranderd geëvalueerd zoveel puurder geworden zodat ik met heel mijn hart en ziel van haar hou. Maar dat neemt niet weg dat er in mijn kindertijd grote fouten zijn gemaakt. Al het gebeuren uit mijn verleden hebben we samen uit kunnen praten zodat we met een frisse start heel goed samen door één deur kunnen. Een oordeel ligt dan al op de loer want ik mag zulke dingen eigenlijk niet schrijven, ook al is het de waarheid. Men wil het niet weten, ze willen en kunnen hun eigen beeld die zij in het hoofd hebben niet bijstellen. Maar zij weten niet wat zich werkelijk binnen ons huis afspeelde, hoe hard er op mij geschreeuwd werd, en hoe ik maar niet begrepen werd. Zij zien niet de beelden die me regelmatig nog achtervolgen met name op momenten dat ik niet lekker in mijn vel zit. De woorden die in mijn hoofd klinken, en de gevoelens die naar boven komen op zo'n moment. Ik heb nooit getwijfeld of mijn ouders wel van mijn hielden. Dat voelde ik wel, de dingen die er gebeurd zijn lag in hun onvermogen en van daar uit handelden ze. Uiteindelijk waren en zijn zij ook producten van hun eigen opvoeding, dingen uit hun verleden, die hun gevormd heeft.

Mijn moeder heeft het proberen recht te breien, wat in mijn ogen niet nodig zou moeten zijn. Want als ze het boekje goed gelezen hadden en gevoeld, dan hadden ze ook mijn dankbaarheid kunnen lezen ten aanzien van mijn ouders. Maar ja sommige kunnen dat schijnbaar niet. De waarheid is moeilijk te verkroppen en over je ouders, familie mag je niets slechts zeggen/schrijven je moet de familie naam hoog houden. Iets waar ze in mijn familie heel goed in zijn, alles word verzwegen. Deze primitieve gedachten, doen en laten werken verstikkend op mij. Dat is ook de reden dat ik eigenlijk op vrij jonge leeftijd al afstand genomen heb van mijn familie.

Het schrijven geeft mij de mogelijkheid om mijn hoofd leeg te maken. Mijn naam Shasja, om vrij te kunnen schrijven. Ik wil mij niet meer waar moeten maken, voor stumpers die nu eenmaal niet verder zijn. Hun eigen pad moeten bewandelen die absoluut niet bij mij past. Mijn familie ben ik ontstegen, ik wil niet meer aan een anders plaatje moeten voldoen. Ze kennen me niet. En ik vind het prima zo.

 

Shasja

Kijk ook op mijn site.

 

05/02/2016 18:35

Reacties (11) 

1
06/02/2016 14:29
Heel goed en sterk van je. Je hebt duidelijk voor jezelf gekozen! xxx
1
06/02/2016 14:36
Ja klopt. XXX
1
06/02/2016 13:52
ja, ieder heeft zijn eigen waarheid en kan wel eens in het verkeerde keelgat schieten van de ander
1
06/02/2016 14:35
Ja dat bleek.
1
05/02/2016 20:19
Ik begrijp precies wat je bedoeld. Ik heb ook enkele bijdragen geleverd aan boeken waar onder: 'stil in mij, dat heb ik bijna aan niemand verteld'. Ik wil dat alleen vreemden mijn boeken lezen, omdat ik vrij wil zijn in alles wat ik schrijf........Dan is het naar- dat een 'onbezield' familielid jouw boek in de handen krijgt.Die kan jou gewoon niet begrijpen! Gelukkig heb je geen contact met de betreffende persoon:-)xxx
1
05/02/2016 21:03
Dacht wel dat jij het zou begrijpen. ;-))XXX
1
06/02/2016 13:53
Ik heb stil in mij gelezen
tegen Rabbit-green
06/02/2016 13:54
Dacht ik wel:-)xxx
1
06/02/2016 13:57
Weg van steenen trappen van Carmen Creemers is ook een mooi boek♥♥♥
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert