Mijn moeder stond met een hakbijl in de woonkamer

Door Zinka gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen
Veel mensen kunnen zich niets herinneren van hun jonge jaren. Vaak beginnen de herinneringen pas bij je 6de jaar. Dat was bij anders. Door een traumatische gebeurtenis kan ik mijn vierde jaar nog goed herinneren.

761c8353ffc2a2825b540a179fa8b6c1_medium.

Mijn vader was bijna nooit thuis.

We zijn een nederlands gezin. Mijn vader reisde veel naar arabische landen voor werk. Een paar keer per jaar kwam hij thuis met kadootjes voor mij en mijn broer, die twee jaar ouder is. Het was een zware tijd voor mijn moeder, ze stond er alleen voor. Er was weinig geld in huis. Mijn broer en ik liepen vaak in een soort lapjeskleding die mijn moeder aan elkaar naaide.  

In mijn beleving zag ons huis er uit als in de letter; T.

We woonden in Cappele aan de ijsel, op het arendshof in een klein flatje op de tweede verdieping. Als je ons huis binnenstapte kwam je in een lange gang terecht met aan beide zijde de slaapkamers van mijn ouders en van mij en mijn broer. Wij sliepen samen op 1 kamer in een stapelbed. Aan het einde van de gang was de woonkamer. Links stond te televisie en rechts stond de eettafel waar we eigenlijk nooit aanzaten. In mijn beleving zag ons huis eruit als in de letter; T. 

e706c84a2081ad2b3bba4414ddc3a8a7_medium.

Er onstond een ruzie tussen mijn vader en mijn moeder.

Het was etenstijd, mijn moeder had gekookt, spaghetti. Er stonden 4 bordjes spaghetti op de ronde tafel waar ook een glasplaat overlag. 

Ik was vier jaar en waar de ruzie overging weet ik niet maar er was altijd geld tekort en later besefte ik me dat dat misschien wel deze ruzie had veroorzaakt. 

Mijn broer en ik zaten op onze kamer toen we ineens een hoop geschreeuw hoorde. We schrokken van het lawaai en gingen kijken wat er aan de hand was. Ik zag mijn moeder met een flink rood en boos hoofd rechts achter de eettafel staan met een hakbijl in haar hand, dreigend om naar me vader te gooien die aan de linkerkant van de huiskamer stond,

Er was iets niet pluis

Ik voelde heel goed dat het niet pluis was en krijsde de hele boel bij elkaar. Mijn vader riep met een harde stem tegen mijn broer om dat krijsende kind weg te halen. We rende naar onze slaapkamer en de deur achterons ging op slot.

Er volgde een harde klap

Er onstond nog meer geschreeuw en volgde met een harde klap. Zou ze echt die hakbijl gegooid hebben, leefde mijn vader nog? Er ging een hoop angst door mijn kleine lichaampje heen en mijn broer en ik waren doodstil. We hoorden later de voordeur met een harde klap dichtslaan en toen werd het eindelijk stil. Zo stil dat ik besloot te gaan kijken of mijn vader nog in leven was. Toen ik naar de slaapkamer deur liep kreeg ik deze niet open, deze was nog steeds op slot. Ik moest plassen van angst maar ik kon er niet uit. 

De volgende dag hoorde ik de sleutel in het slot van onze slaapkamer. De deur werd niet open gedaan. Voorzichtig en bang sloop ik de slaapkamer uit en ging kijken in de woonkamer. Mijn vader zat eenzaam op de bank bij de ronde tafel en mijn moeder was weg.

4c7a0e02a04257042978d784cd9fcc0a_medium.

De glasplaat van de ronde tafel was verdwenen.

De bordjes spaghetti waren weg maar ik vond nog een paar sliertjes spaghetti in het vloerkleed terug en de glasplaat van de ronde tafel was verdwenen. Heeft ze echt die hakbijl naar mijn vader gegooit? Wou ze echt mijn vader doden? 

Toen ik mijn vader vroeg waar mijn mamma was kreeg ik te horen dat ze weg was en dat hij niet zeker wist of ze terug zou komen. 

Mijn moeder bleef twee weken weg.

Er is nooit meer over gesproken.

Mijn broer zegt dat hij hier niets van kan herinneren. 

Een paar jaar later zijn we met het hele gezin verhuisd naar Hellevoetsluis en mijn vader is daar een eigen bedrijf begonnen. 

Wil je nog meer over mij weten?

Lees dan dit gedicht over mijn echte ik in waarheid.

De Joker in mij is overleden.

heftige verhalen

Mijn moeder fakte een hartaanval vlak voor mijn neus

Mijn moeder wou me op laten sluiten

04/02/2016 20:56

Reacties (5) 

1
05/02/2016 21:52
Ik denk dat dat niet-erover-praten het ergste misschien wel is.....
Zinka tegen Jack
07/02/2016 08:52
Ja, als kind is dat moeilijk te begrijpen.
05/02/2016 12:20
Ik ga terug tot mijn tweede jaar
05/02/2016 07:52
Ja ik hoorde ook dat we schijnbaar geen herinneringen kunnen hem aan onze vroege jeugd jaren. Maar ik kan me nog dingen herinneren toen ik veel jonger was ongeveer 3 jaar.

Vreemd soms hoe een geheugen kan werken, dat jij je dit wel herinnerend en je broer niet. Maar het ene mens is de andere niet.

Wel een hele heftige ervaring, goed dat jij het van je afschrijft.
05/02/2016 04:40
Heftig.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert