Wat is wijsheid bij een verhuizing: Bewaren of weggooien?

Door Berna gepubliceerd.

2016

Het is bijna een jaar geleden dat wij verhuisd zijn. Onderstaand artikel heb ik toen geschreven. Er zijn dozen die wij nog niet uitgepakt hebben en die op de vliering staan. Een doos met alle letters van de afgelopen vijftien jaar zit dichtgeplakt met tape. Een groot briefje erop verteld dat de doos niet geopend mag worden zodra ik dood ben. Hij mag met een grote boog de papiercontainer in. Heel mijn uitgwerkte proces zit in deze doos en nog steeds denk ik er niet aan om hem zelf weg te gooien. In mijn achterhoofd heb ik nog steeds het idee om dit materiaal te gebruiken om een boek te schrijven over Therapieland. Over mijn 1ste seconde hier op aarde tot het moment van NU. Ik weet niet of dit er ooit van zal komen. Mijn voelen zegt dat ik de doos niet weg moet doen, nog niet. Ik heb geleerd dat het goed is om hier naar te luisteren. Gelukkig eet de inhoud van die doos geen brood. Het staat daar boven ons hoofd en doet niemand kwaad.

2015

26ae95e6ff5ba1e698c97fb340c59673_medium.

Na maanden zoeken hebben we nu ons droomhuis gevonden. Na 28 jaar in een huurhuis gewoond te hebben, die de laatste tijd blijft stijgen wat de huur betreft, hebben wij besloten om te verhuizen. Dichter bij mijn man zijn werk. Dichter bij mijn dochter. Nu is het voor allebei ruim een uur rijden, straks is dit een half uur. Dus we gaan erop vooruit wat dat betreft.

Het is nog allemaal snel gegaan. Twee weken geleden wisten we nog niet van het bestaan van ons koophuis af. Ja wel op papier, maar nog geen bezichtiging. We waren er zo weg van dat twee dagen later de kinderen ook mee geweest zijn. Zij waren er ook enthousiast over.

Tijdens mijn werknachten die al vast stonden voordat we ‘’ja’’ tegen het huis gezegd hadden ben ik ook van alles en nog wat aan het uitzoeken. Ik heb al heel veel weggegooid, boeken naar een tweedehandszaak en komende week mag de kringloop heel veel op komen halen.

Ik probeer alles te sorteren in dozen, zodat ik het na de verhuizing makkelijk terug kan vinden. Bijvoorbeeld naslag werk van mijn werk, spul van mijn ZZP schap en de alle moeilijkste doos, is die van de herinneringen.

26ae95e6ff5ba1e698c97fb340c59673_medium.

Over deze laatste doos wil ik het hebben. Een doos waarin alle letters zitten van mijn jaren in therapie, bij verschillende therapeuten. Ik ben er beter van geworden en wat voor nut heeft het eigenlijk dat deze letters hier nog in huis staan en straks misschien in het nieuwe huis? Ook de doos met de brieven van mijn grote liefde die abrupt afgelopen was branden in de grote doos, met de vraag, wat ga je met mij doen?

Gisteren was ik ervan overtuigd dat ik de boel maar mee moet nemen en daar in de grote tuin die bij het huis is uit te zoeken. Misschien is er wel genoeg stof om een boek te schrijven. Want in therapieland heb ik heel wat meegemaakt. Aardige therapeuten, maar ook ‘’kwakzalvers’’ waarvan ik alleen door in de war gebracht werd. De doos met brieven. Zit er misschien een boek in wat ‘’verboden liefde’’ zou kunnen heten?

Ik sprong vanochtend uit bed, heel vroeg voor de zondag, want ik was eruit. Het is nu nog rustig bij de papierbakken, dus ik ga het allemaal weggooien. Hoe groot is de kans dat men het kan lezen als men het uit de papierbak takelt. Alles door de papierversnipperaar? Dat zou mij uren gaan kosten en die uren heb ik niet, want ik moet uitzoeken en verhuizen, weet u nog wel?

26ae95e6ff5ba1e698c97fb340c59673_medium.

Eerst maar ontbijten met een blik op de grote doos die gilt’’ laat me staan, raak mij niet aan’’.  Ik schud mijn hoofd en de Brinta  glijdt naar binnen. Ik kijk even in de doos en denk, dit mag niet weg, dat natuurlijk ook niet en ik voel. Ik onderzoek wat ik vooral voel en dat is tegenstrijdigheid. Een welles nietes, een bewaren weggooien. Een uur later weet ik het nog steeds niet en ik besluit de spulletjes die ik uit de doos gedaan heb terug te stoppen en weer te sluiten.

Maar wie weet, heb ik er de komende uren weer een ander gevoel bij.

Weggooien geeft ruimte. Maar spullen weggooien kun je maar één maar keer doen en daar worstel ik momenteel mee.

Gooi mij niet weg

het verleden is jouw toekomst

gebruik mij nog

mijn letters, mijn woorden

wees wijs

laat mij met je meegaan

ik eet geen brood

maar ben wel jouw voedsel

gooi mij niet weg

Berna 1-2-2015

 

 

04/02/2016 18:21

Reacties (9) 

02/10/2018 15:33
Denk dat dit verhaal voor velen onder ons heel herkenbaar is. Hoe is het anno 2018 trouwens met de doos.
1
05/02/2016 07:53
Duivels dilemma. Ik ken het gevoel maar het gekke is dat wanneer het weg is, het ook uit mijn hoofd en hart is,
En dat ruimt echt op.
05/02/2016 10:37
Ja, zo kan het ook werken.
Dikwijls weet je dit niet van te voren, of je er spijt van krijgt enz. dat je iets weggedaan hebt
1
05/02/2016 04:41
Wat een mooi gedicht en artikel ook.
Berna tegen Yneke
05/02/2016 10:36
Dank je wel Yneke
1
04/02/2016 18:44
Gewoon dezelfde reactie nog een keer. -))

Ik ken het gevoel. Ik gooi eigenlijk ook nooit wat weg. Heb overal wel iets van een herinnering aan. Heb een spijkerjasje dat echt zo kapot is als maar zijn kan, maar wat en gewoon heerlijk zit en daarnaast al ruim 22 jaar oud is.
1
Berna tegen Candice
04/02/2016 19:25
Haha, heb je het gekopieerd van te voren? Ik heb nog niet precies door hoe je direct een artikel over moet zetten, dus dat is dan knippen en plakken, maar dan moet ik de link gaan gebruiken via het importeren.
Wat was mijn antwoord op jouw reactie ook al weer? Iets van moeilijk he?
1
Candice tegen Berna
04/02/2016 19:55
Nee, ik zag het nog staan bij mijn reacties. -))

Het is heel simpel. Je opent het Plazilla artikel. Kopieert de URL, staat ook bovenin je browser. Dan open je Tallsay. Importeer en dan in het URL vakje doe je plakken en dan is het er.
1
Berna tegen Candice
05/02/2016 10:36
Eitje:)
Dank je wel
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert