Geboren in een niets.

Door Rabbit-green gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Als kind en jong meisje wist ik best weinig ,  ik had ook bijna geen algemene kennis. In huiselijke kring werd weinig gediscussieerd. Ik weet niet of  dit vroeger normaal was of dat het  zich alleen in de lagere milieus openbaarde. Als kind speelde ik veel buiten en leerde ook knikkeren, rolschaatsen, hoelahoepelen en centen gooien; je trok een horizontale lijn en daarop verticale lijntjes waar tussen gelijke afstanden, je moest een cent gooien op het snijpunt van de horizontale en verticale lijn , wie de meeste centen op die punten gooide mocht alle centen houden, daar kon je dan snoepjes van kopen of bewaren voor het volgende spelmoment. Ik speelde meestal met jongens en klom in bomen en viel me wel vaker de knieën kapot of een gat in mijn hoofd, een halve jongen dus. Meisjesspeelgoed had ik niet dus ik speelde met wat voorhanden was. Hetgeen ik wist leerde ik op school. Mijn vader verzon altijd verhalen en vertelde die 's avonds voor het slapen gaan. Er waren ook geen boeken om te lezen. Wel de natuur speelde een rol in mijn leven, vangen van vlinders, verzorgen van kippen en konijnen, mee helpen in de tuin.

ER kwam een kentering in mijn leven toen ik in een tehuis werd geplaatst en ik leerde daar ontzetend veel. Van de dagelijkse lichamelijke verzorging, manieren tot educatieve ontwikkeling. Ik leerde  dansen op klassieke muziek, ontzettend veel boeken om te lezen, zwemmen, blokfluiten, gitaar spelen, in een koor zingen, dus ook Latijnse liedjes, enz. Ik moet bekennen dat ik deze dingen geweldig vond, het was een ontstijgen aan mijn eigen milieu.Ik kwam vanaf mijn tiende dus eigenlijk pas tot ontwikkeling en het bleek dat ik snel leerde en als het ware alles in mijn opslurpte, het was een gemis waar ik het bestaan niet van kende. Ook op het sociale vlak leerde ik anders met mensen omgaan, mijn moeder was psychisch niet in orde, dus ik had een verwrongen beeld van de sociale interactie tussen mensen. Met andere meisjes spelen was iets heel anders dan met jongens spelen en we deden leukere spelletjes; elastieken, touwtje springen, kaatsenballen, verstoppertje. Ik moet zeggen het tehuis heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan mijn algehele ontwikkeling, waar ik nog altijd blij om ben. Het had  ook zo z'n voordelen want ik leerde me in allerlei kringen/milieus goed/adequaat te bewegen.

 

                                            Thuis

                                           Mijn kinderjaren waren vol met niets

                                                leeg en voelend als heel triest

                                                  spelend in de zonneschijn

                                             nog onbewust van innerlijke pijn,

                                                liggend in het groene gras

                                                  niet wetende wie ik was

                                              toch in een vlaag van weten

                                              om nooit meer te vergeten

                                                 de leegte en het niets

                                     ik kan niet anders voelen dan triest.

03/02/2016 18:29

Reacties (6) 

03/02/2016 20:35
[[Deleted]]
03/02/2016 22:22
ja, dat klopt, ik mocht wel kiezen of ik dat wilde, ik vond het geweldig. bedankt♥♥♥
03/02/2016 19:32
ja dat zeker, dank je
1
03/02/2016 19:11
Jammer, dat trieste gevoel, het denkend aan toen heeft je toch iets geleerd, een gemis, maar ook iets sociaals. Die halve jongen, was ik ook, haha, misschien hadden mijn ouders mij ook beter uit huis kunnen plaatsen, mijn herinneringen aan thuis zijn triest.
03/02/2016 18:48
Toch mooi dat je er toch wat positiefs aan over gehouden hebt.
1
03/02/2016 18:54
ja dat is zeker mooi, dank je
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert