Het testament met prachtige letters

Door Berna gepubliceerd.

De buit moest blijkbaar verdeelt worden toen mijn vader overleed.

Terug in de tijd, naar de jaren 60.

Geen idee wie ik op dat moment was. Een jonge meid met vele zorgen. Ja, vooral geldzorgen. Het beetje geld wat ik bij elkaar schraapte kwam van de straat. Tippelen bracht een flinke duit op, maar echt leuk vond ik het niet met al dat gefriemel aan mijn lijf, van die uit de bek stinkende mannen. Rijk waren ze wel, jawel stinkend rijk en ik kon er niet onderuit om mijn lichaam duur te verkopen.

Geen idee dat dat op een goede dag niet meer nodig zou zijn. Dat ik op mijn lauweren kon gaan rusten, achteruitleunend en denkend aan de erfenis die als een geschenk uit de hemel was gevallen. Ja, het klonk als vallen, als rinkelende munten als je de jackpot wint. Maar het was veel meer dan de jackpot, het was namelijk mijn ommekeer in mijn mislukte leven.

De ommekeer viel dus in de jaren 60, toen de enveloppe met een zwarte rand op de mat van mijn ouders plofte. Nou ja ouders, stiefouders is een beter woord. Tenminste de ene helft van hen, de echtgenoot, wat een engerd zeg. Mijn moeder had mij met een zucht en een scheet gebaard. ‘Een meisje’ mompelde zij, terwijl zij terug dacht aan die ongelofelijke nacht. Dat HIJ interesse in haar had gehad kon ze nog steeds niet begrijpen. Ze had ook niet precies geweten wie hij was, totdat zij hem een keer live op de tv zag. Mmmm, hij stond op het balkon, naast Juliana. Ze keek eens goed naar haar dochter die ze de naam Geraldina gegeven hadden. De roepnaam werd als vanzelfsprekend Geertje.

De enveloppe was aan Geertje gericht en die begreep er niets van. Waarom kreeg zij als jonge meid een rouwkaart?

Een tikkeltje nerveus scheurde zij de enveloppe open en het was een rouwkaart, maar de begrafenis was al lang geweest. Er zat een enorme deftige brief in met in gekalligrafeerde letters die het woord TESTAMENT vormden.

Het leek een beetje op de onderstaande afbeelding, want niemand heeft ooit het testament gelezen, zelfs haar ouders niet.

6b3f03e6a501f511a173e09fb1ada3b6_medium.

Geertje wist op dat moment dat haar slipje voortaan aan kon blijven. ‘Ik ben van adel’, zong haar hele hart en ze rende naar de badkamer om zichzelf eens goed te bekijken of ze inderdaad op HEM leek. En ja, ze zag de neus, sprekend haar vader.

Haar moeder was haar op de voet gevolgd en rammelde aan de badkamer deur. ‘Geertje, doe eens open, wat is er aan de hand’? Schreeuwde zij luid, met een vrees des bekendwording van haar grote geheim. Geertje trok op dat moment het toilet door en kwam uit de badkamer in een stemming waarop haar moeder haar nog nooit meegemaakt had. ‘Geef hier die brief’ siste ze, maar Geertje rende de trap af.

‘Ik heb hem door de plee gespoeld’ gilde zij, terwijl de voordeur achter haar dicht knalde. Haar moeder bleef onwetend achter.

Geertje zocht een rustig plekje op in de plaatselijke bibliotheek en zocht daar alles over haar vader op. Goh, hij had vier dochters bij zijn vrouw Hare Majesteit de Koningin Juliana en dan twee dochters van andere vrouwen en zij was de derde dochter en zij mocht delen in het geld en de goederen.

Haar leven was tijdens een plof op de mat veranderd.

Ze besloot voor de laatste keer de hoer te zijn, zodat ze geld had voor een jurk met bijpassende schoenen en een kappersbezoek. Ze had nog twee dagen de tijd voordat ze bij de Notaris verwacht werd. Het was een heerlijk gevoel alwetend dat ze in stand kon gaan leven. Ze had geen idee hoeveel zij zou krijgen, maar dat zou een flink bedrag zijn. Zij zat al dromend bij de kapper en liet zich het alle nieuwste kapsel aanmeten, wat haar een fortuin kostte en ook haar kostbare tijd. Het is immers voor het goede doel dacht ze en eindelijk was het dan zover. Ze zou haar halfzussen ontmoeten en de Koningin. Die zou raar opkijken dat er een derde kind op de wereld rondliep van haar vreemdgaande man.

Ze ging met de taxi naar de Notaris en  liet haar brief zien. Hij schoot in een onbeschamende lach en hikte, ‘haha die Geertje, loop maar even mee’. Hij zwaaide de deur open en zij keek naar een enorm portret waar het Koninklijk paar opstond met hun dochters. ‘Waar is de rest’? vroeg zij en de Notaris gilde ‘1 APRIL’!

Ontdaan liep zij naar buiten en daar stond een vies mannetje waarmee ze het meerdere keren gedaan had. ‘Ik heb niet zoveel geld, een vluggertje dan maar”? vroeg hij met een dubbele tong. ‘Nou vooruit dan maar, want mijn schatkist is leeg’ mompelde zij.

Geertje is er nooit achtergekomen wie haar zo in de maling had genomen.

 

Van geld kun je dromen

Een erfenis ontnomen

Die duik was als in een bad zonder water

En nog jarenlang had zij een kater

Amen

 

26/01/2016 19:12

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert