Je ouders gaven je een naam : hou je van die naam of haat je die?

Door Chrisrik gepubliceerd in MENS EN MAATSCHAPPIJ

Je voornaam : hou je ervan of haat je die? "What's in a name?"

a2116c972ea74d54f772ec62719b9503_medium.

What’s in a name?

Ben jij tevreden met je voornaam?

Onze naam – of de afkorting ervan – heeft vaak ons leven gekleurd!

Waarom maken we er ons nu nog druk over?

e31bb6f251d7169483b6e72967387e09_medium.

Zelfs al gebruiken we al heel ons leven een roepnaam of een koosnaam, de officiële voornaam die onze ouders voor ons hebben gekozen, laat ons niet los!

Onze voornaam is onvervreemdbaar verbonden met onze identiteit en onze wortels.
Wanneer we op een bepaalde leeftijd komen, worden onze wortels voor ons belangrijker dan vroeger. Velen gaan hun familiestamboom maken, de geschiedenis van hun dorp bestuderen en meer belang hechten aan hoe ze heten … of liever “hadden” geheten” …

d216cbbeb9facc4ba3198c1e6e3e9202_medium.
Mijn 'juiste' voornaam gebruik ik alleen voor officiële documenten!

Ik kreeg bij mijn geboorte de naam: "Marie-Christine" en ik had als jong meisje al een hekel aan mijn naam.

Die was te lang, naar mijn mening. Ik haatte die zelfs. In de lagere school werd ik ook zo aangesproken en telkens ik mijn naam ergens moest invullen, had ik plaats tekort. Toen ik wat ouder werd, schreef ik alleen Christine. Vanaf mijn 13de werd ik dan ook Christine voor iedereen.

Maar meestal ben ik gewoon “Chris”  (mijn ouders noemden me zo en ook mijn ganse familie en vriendenkring!

Af en toe grapt er wel eens iemand door Marie-Christine te zeggen, maar dan doe ik alsof ik het niet hoor of … ik ga fel tekeer …

 

Mijn ouders hebben die naam niet zomaar gekozen!  Luister maar hoe het allemaal kwam!

'Mijn moeder was 4 keer zwanger. Haar eerste kind werd doodgeboren, het tweede heeft slechts één dag geleefd en toen kwam ik als derde.
Mijn tantes ( zussen van mijn moeder) hadden elk een dochter genaamd : “Marie-Jose” en “Marie-Therese” .
Toen mijn ma (héél katholiek opgevoed ) voor de 3de keer zwanger was , beloofde ze dat haar kind (als het een dochter zou zijn) “OOK” de naam van “Maria” zou dragen.
Marie komt namelijk van de naam "Maria".
Ik was geboren ...  gezond en wel en ik kreeg de naam MARIE – Christine.
Na mijn geboorte kreeg mijn moeder hevige bloedingen en werd gevreesd voor haar leven. Zij zei nog tegen mijn pa : 'Ons kind zal blijven leven, daar ben ik nu zeker van! Als jij nu nog een kaarsje gaat branden voor Maria, dan haal ik het ook wel'
Ze haalde het ... de bloedingen konden gestopt worden en dan heeft ze toch nog een 4de kindje gebaard! Dat hebben ze met de keizersnede gehaald.
Het was een zoontje, mijn broer Johan (naar Johannes)'

De erg katholieke ingesteldheid van mijn moeder is een inspiratiebron geweest voor onze naam.

Zo, dat was een stukje 'mijn verhaal' … over mijn naam!

d358638c75419b4c28581ec12a8f5c69_medium.

Nog een ankdote : toen mijn vader mijn naam op het stadshuis liet inschrijven vergaten ze een streepje (-)  te zetten , tussen Marie en Christine. Het had een gevolg => geen streepje ertussen = twee aparte namen.

Ik ontdekte dat pas veel later, toen ik mijn eerste identiteiskraat kreeg,  een bankrekening opende en officiële papieren moest invullen met 'Marie De Craemer'. Op mijn identiteitskaart staat het dus zo. Ik ben dus officieel Marie De Craemer en geen Marie Christine.

Ik wordt door velen (vroeger op school, in het dorp) aangesproken op school als 'Christine'. Thuis en bij familie en vrienden ben ik dan 'Chris'

Kan je nog volgen?

Het feit dat mijn ouders me altijd Chris noemden … daar ben ik blij om!

0361ddb706f7f7ed7b292b08c7c99192_medium.

Er zijn tienduizenden namen die alleen een papieren bestaan leiden. Het komt ook heel veel door de ambtenaren van de burgerlijke stand, die tot het eind van de jaren ’60 heel streng bleven. Op basis van hun richtlijnen aanvaardden ze meestal slechts 3 types voornamen:
- officiële namen van heiligen.
- historische namen.
- namen uit de wereldliteratuur.

Het klinkt misschien ongeloofwaardig maar voornamen als Petrus, Bartholomeüs, Socrates, Tristan of Isolde konden dus wel …. Fons of Magda bv. niet!
Weet je dat het in de jaren ’50 zelfs zover ging dat kinderen gestraft werden om hun naam? Een meisje die zo'n 10 jaar ouder was dan ik heeft volgende beleefd:

“In voorbereiding op haar communie moest ze elke dag naar de catechismusles. Ten aanschouwen van de hele klas moest ze van de pastoor elke keer op haar knieën zitten, omdat ze zogenaamd geen patroonheilige had. Ze heette Imelda en … er was wel een ‘zalige’ Imelda … maar geen ‘heilige’ Imelda!
De dag vóór het feest zei de pastoor dat ze achteraan in de kerk moest blijven zitten.
Imelda is huilend thuis gekomen en haar moeder is in een grote woede naar de pastoor gestapt! De volgende dag zat Imelda toch vooraan, maar het heeft bij haar toch iets nagelaten!”

Het Rijke Roomse leven!? Wij waren kind in een tijd dat de katholieke kerk nog een overheersende rol speelde! Sociale en godsdienstige tradities maakten dat de ouders niet altijd vrij konden kiezen.

2a7e235c9af4095ad00efb01fe4ef378_medium.
Heel veel Belgen hebben een 2de of 3de voornaam, nl die van één van hun grootouders of van hun doopmeter of dooppeter, want dat hoorde zo. Mijn tweede (of misschien derde naam) is Emma : de naam van mijn meter!

43cfe0df5b22eed3ef63885b73995e93_medium.

Nu is er veel veranderd: de bevolkingsdienst aanvaardt elke voornaam zodra je kan aantonen dat hij ergens in de wereld bestaat.

- er zijn nog veel namen van vroeger die nu scoren: Marthe - Loius(e) – Julie – Jules - Alexander – Marie en Camille …

- er zijn mensen die blij zijn met hun naam omdat die speciaal is en misschien zo beter onthouden wordt : Roëlla – Charmaine – Hilmar – Ludiaan – Carijn - Noémi …

- er bestaan ook kinderen met bloemen-, vogelnamen of van seizoenen  : Merel - Winter - Lente - Roos - Iris - Fleur -

- er zijn ook mensen die hun naam banaal vinden (een massa-naam) : Jan – Eva – Sofie – Bart – Piet …

- in een meertalig land als België liggen namen soms gevoelig.
Een voorbeeld: een Vlaamstalig meisje verhuisde naar een Brusselse gemeente – haar naam was Aleide (officieel Aleidis). Als er op haar geroepen werd hoorde men 'à l’aide' …  dat betekent dat ze om hulp roepen!

Wanneer men Rosine heet en verhuist naar het Duitstalig gebied hier, kan je een grapje verwachten : Rosine betekent rozijnen in het Duits.

- sommigen haten het als hun naam vervormd wordt, afgekort of fout uitgesproken : Rita wordt Riet – Lucien wordt Luc …

- en er zijn mensen die een hekel hebben een hun naam die als een verkleinwoordje blijft : Eefje – Aagje – Elke – Claartje - Marijke ..


Nog enkele voorbeelden van mensen die ik zelf ken:

Anne-Marie … is nu Mieke
Lucienne … is nu Luce
Jean-Paul … is nu Jan of ook wel Janus
Irmgard … is nu Irma of Irme
Elza … werd Els

c4ad17cc707216b9119f42559818e07a_medium.

Ouders .. besef wat je doet ….

Het is jammer dat zoveel jonge ouders te weinig nadenken over de gevolgen voor later, wanneer ze hun kin een fantasierijke of bizarre naam geven. Zo zijn er namen als : Obi – Apple – Google – Brooklyn – Pebbles …

Ik had het in mijn artikel vooral over Belgische namen. Jullie, Nederlanders, hebben heel wat andere namen , voor ons soms vreemd … voor jullie gewoon …

De populairste voornamen vandaag in België zijn :

Jongens :

in Vlaanderen :
1. Louis - 2. Lucas - 3. Daan - 4. Lars - 5. Milan

in Brussel :
1. Mohammed - 2. Adam - 3. Rayan - 4. Ayoub - 5. Gabriël

in Wallonië :
1. Nathan - 2. Noah - 3. Lucas - 4. Hugo - 5. Theo

Meisjes :

in Vlaanderen :
1. Marie - 2. Louise - 3. Emma - 4. Lotte - 5. Julie

in Brussel :
1. Sarah - 2. Lina - 3. Aya - 4. Sara - 5. Yasmine

in Wallonië :
1. Lea - 2. Clara - 3. Emma - 4. Lucie - 5. Manon


Hebben jullie het al gezien? … ik sta nu 2 keer in de top tien van namen!

Eerst als 'Marie' en dan nog eens als “Emma” ( de naam van mijn doopmeter!)

 

En de top 5 in 1951 - (ik ben geboren in 1949)

Jongens top 5 : Andre – Roger – Hubert – luc – Willy

Meisjes top 5 : Christine/Christiane – Rita – Marie-Jeanne – Godelieve/Lieve - Liliane

 

f42046ec8d434c2d3f21fa759adc6056_medium.

Mijn man heet officieel Henri - alleen zijn pa en enkele oudere familieleden spreken hem zo aan. iedereen zegt : Rik.

'Mijn gebruikersnaam op Xead/Plazilla/Tallsay = Chrisrik.

 

Marie .. Christine ..  Chris .. Emma .. Chrisrik , groet jullie!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
26/01/2016 13:33

Reacties (6) 

1
26/01/2016 18:25
Dus jij heet geen ChrisRik, maar gewoon Chris en Rik is dus je man. -))
1
26/01/2016 19:26
haha :-))
1
26/01/2016 18:22
Ah eens kijken of ik ongeveer dezelfde reactie als eerder weet te typen en zonder het na te zoeken.

Met mijn naam sinds decennia ben ik zeer tevreden. Candice Rilana Nadja Simionescu. Met de naam die ik moest dragen bij mijn geboorte ... daar heb ik niks mee en bestaat niet meer voor mij.
2
26/01/2016 14:55
Mijn doopnaam is dezelfde als die van mijn oma van vaders kant en begint met Jannetje. Mijn oma heette Jans wat in Holland een meisjesnaam is, in het noorden is het een jongensnaam. Dus ik ben blij dat het vernoemen alleen bij de doopnaam bleef. Op de mavo werd er in de eerste week gedacht dat ik Jannetje heette, gelukkig niet dus.
Anders had ik wel een hekel aan mijn voornaam gehad. En dat heb ik nu dus niet. De naam die ik draag hoorde mijn moeder toen ze in een dienstje bij een dokter zat. Zijn dochter heette zo en mijn moeder nam zich toen voor ooit haar eigen dochter ook zo te noe...
1
26/01/2016 15:05
Tja, 'what's in a name' :-))
26/01/2016 18:24
Maar toch vind ik Karazmin niet echt een naam die veel voorkomt. Het is wel een mooie naam, maar net als die van je zus best wel een bijzondere naam. -))
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert