Boismont en de hand die wijst,94, sirte en haar moordenaars

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                          images?q=tbn:ANd9GcSl68wYqvvw-77z-bwEtvl

De warmte reflecteerde van het zand en de lijken waren overgoten met benzine. Een paar bebaarde figuren voetbalden met het hoofd van één van de lichamen. John McCloud keek door zijn kijker en zag de taferelen met walging tegemoet. Hij was de vooruitgeschoven post. Hij had al twee bakens geplaatst buiten het dorp, Bakens die de  transporthelicopters tot de centimeter zouden leiden naar de plaats van dropping. Hij voerde gewoon commando's uit, bevelen die hem tot ver in de gevaarlijke gebieden leidde. Het derde baken zou het dorp insluiten, het dorp zou in het midden van een grote driehoek komen te liggen. Hij vroeg zich af hoe het offensief zou plaats vinden, en hij vroeg zich af of de dorpelingen op de hoogte waren, dat zij het middelpunt zouden worden van een mini veldslag. Het dorp werd beheerst door een groep van zo'n 100 Jihadisten, dat was een voorzichtige schatting geweest, van John, 'pak em beet 10% meer of minder.' Hij had een snelle schatting gemaakt, de mannen die de bevolking op het plein gedreven hadden waren zwaar bebaard en bewapend geweest. Hij veronderstelde dat niet elke Jihadist op het plein gestaan had.

Bij tijd en wijle het dorp bespiedend werd hem duidelijk dat het plein inderdaad het middelpunt was van het dorp, wat ook wel logisch overkwam. 'Het enige grote gebouw zou wel een gemeentehuis of een school of iets dergelijks zijn,' meende de veteraan. Af en toe ging de deur open van het gebouw open en dan werd er iemand naar buiten gegooid. Hij stelde zijn kijker scherper en toen zag hij waarom de mensen naar buiten waren gegooid. Zij waren dood en ontkleed. 'vrouwen,' zag hij met een hoofd dat onnatuurlijk naast hen hing. Oorlog is een smerige business zag hij weer eens bevestigd. 'Die zijn gebruikt,' besefte hij, 'als oorlogs trofee en daarna toen zij geen nut meer hadden, als een geit geslacht.'Een dikke bebaarde man sleepte de gebruikte lijken naar de brandstapel die geduldig stond te wachten  Hij tijgerde achteruit en daarna richtte hij zich half gebukt op en liep weer een stuk verder om het dorp. Hij ging haast op in de zand achtergrond, zij kleding was de kleur van het woestijnzand en zijn gezicht was gesminkt, wat hem nogal deed transpireren.

Hij zag de twee eerder geplaatste bakens als de basis van de denkbeeldige driehoek en hij was de punt positie aan het bepalen om het geheel tot een gelijkbenige driehoek te maken. De kamelen boys zouden van driekanten aangevallen worden. McCloud vroeg zich af hoe dat zou plaatsvinden. Parachutisten zouden uit de lucht geschoten worden. een grondmacht zou stofwolken opwerpen en zich daarmee van verre aankondigen. Maar orders waren orders en hij hoefde de finesses niet te begrijpen, hij voerde gewoon uit. Hij pakte de derde schijf die ter grootte was van een cdtje en toen hij zich overtuigd had dat de punt de basislijn in tweeën sneed, groef hij een klein kuiltje, plaatste voorzichtig het platte schijfje daarin en bedekte het weer met het stuifzand. Toen liep hij opzettlijk door zodat eventuele voetafdrukken niet bij het kuiltje zouden stoppen en richtte zich de woestijn in, hij zou ongeveer 5 km moeten lopen voor hij opgepikt zou worden door jeep van de Gadaffi mannen. Achter hem op het dorpsplein werd de stapel met geslachte en onthoofde burgers in de brand gestoken. De rook kringelde als een zwart uitroepteken de ijle lucht in.

                                                           .-&-.

                                   images?q=tbn:ANd9GcSl68wYqvvw-77z-bwEtvl

Het volgende dorp lag op 40 km afstand en had de luxe van een kleine oase die al sinds mensenheugenis daar geweest was. De jeep kwam tot stilstand bij de palmbomen die haar aan het gezicht zouden onttrekken. John McCloud stapte uit, 'zover zo goed,' dacht hij en hij pakte zijn zonnebril met de scramble functie. Met zijn zakdoek en zijn andere hand veegde hij de smink van zijn gezicht. 'Dat is weer achter de rug,' en hij besefte hoe makkelijk het zijn hoofd had kunnen zijn dat nu als voetbal werd gebruikt, door een stel moordenaars.  'fase Alpha tot Gamma doorlopen,' sprak hij tegen de poot van zijn zonnebril, 'alles is gereed voor Delta, roger.'. De early bird bracht zijn boodschap tot in het kantoor van Jonathan Groove. 'Roger, we richten onze op fase Delta, over en uit', klonk het antwoord gevolgd door een click, terwijl de earlybird haar eliptische baan om de aarde vervolgde.

John McCloud zou binnen een uurtje genieten van een daiquiri in Villa Rosa op Malta. Hij ging naar de waterkant en stroopte zijn camouflage pak af, hij bukte zich en met twee handen schepte hij water op dat hij gretig dronk en waste zijn gezicht. De Darpa chopper kwam even later in zicht en John stapte van onder de palmbomen vandaan.

                                                            .-&-.

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook 95

26/01/2016 07:14

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert