Ongewild partijloos

Door Guivanho gepubliceerd in Nieuws en politiek

d4ac50182ce8009cb5acab592bbb0206_medium.

Het kan met politieke carrières raar lopen. Sommige komen abrupt ten einde, andere verlopen voorspoedig, maar er zijn ook carrières, die in de kiem worden gesmoord. Dat was bij mij het geval. Jaren geleden liet ik mij door een vriend overhalen lid te worden van de PvdA. Daar had ik geen spijt van. Ik raakte betrokken bij de plaatselijke politiek, werd lid van het afdelingsbestuur en werd van daaruit gewestelijk afgevaardigde. Allemaal heel mooi.

Toen ik naar een ander dorp verhuisde, verhuisde mijn politieke belangstelling mee. En ook daar raakte ik betrokken bij de plaatselijke politiek en bracht het zelfs tot voorzitter van het afdelingsbestuur. Vanuit die functie nam ik deel aan college-onderhandelingen na de gemeenteraadsverkiezingen. Een onvergetelijke ervaring. De SP had zich na die verkiezingen als tweede grootste partij na het CDA bij voorbaat aan die college-onderhandelingen onttrokken. Het CDA dacht die onderhandelingen te kunnen dicteren, maar had niet goed geteld. Toen de onderhandelingen stuk liepen, stelde ik mijn mede-onderhandelaars van VVD en D’66 voor om de SP te bellen met de vraag, hoe het nu verder moest. Men ging daarmee akkoord. Daarmee werd de SP klem gezet en het eind van het liedje was, dat er een college van B&W kwam van VVD, D’66 en PvdA met gedoogsteun van de SP. Het was een college met welgeteld één zetel meerderheid in de gemeenteraad en het zat de hele rit uit.

Na dit succes, dat ik voor de poorten van de hel had weggesleept, ging het met mijn politieke carrière bergafwaarts. Ik was als voorzitter van het afdelingsbestuur wegens tijdsgebrek afgetreden. Na het vertrek van de PvdA-wethouder, die tot burgemeester elders werd benoemd, werd een vervanger geparachuteerd zonder enig overleg met de achterban. Voor een aantal leden, waaronder ik, was dat aanleiding zich van de plaatselijke PvdA af te splitsen en met een eigen partij de gemeenteraadsverkiezingen in te gaan. Die verkiezingen leverden net geen zetel op, maar wel verstoorde verhoudingen. Ze culmineerden in een brief, die ik van het afdelingsbestuur ontving, waarin stond, dat ik door op de lijst van die partij te gaan staan, uit eigen beweging mijn lidmaatschap van de PvdA had opgezegd.

Sindsdien ben ik partijloos. Niet uit eigen keuze. De deur was weliswaar niet helemaal dicht. Ik zou me opnieuw als lid aan hebben kunnen melden, deelde men me mee. Maar dat verdomde ik, omdat ik me immers nooit had afgemeld. Erg was het allemaal niet. Voor het bedrijven van politiek moet je een olifantshuid hebben en die had en heb ik niet. Bovendien heeft het partijloos zijn ook zijn charmes. Het geeft je een onbevangen kijk, terwijl het bovenstaande duidelijk maakt, dat mijn partijloosheid niet voortkomt uit desinteresse. Waarvan akte.

25/01/2016 11:57

Reacties (1) 

1
25/01/2016 21:52
Hahaha. Dat verbaast mij in het geheel niet.
Vooral in de lokale politiek eist men kadaverdiscipline, en de mensen die er de toon bepalen zouden nog niet eens geschikt zijn om secretaris van een plaatselijke kippenfokvereniging te worden.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert