Review Fletcher Hotel Restaurant Stadspark te Bergen op Zoom

Door Ragasto gepubliceerd.

Review Fletcher hotel en restaurant Stadspark Bergen op Zoom

Na lang wikken en wegen, heb ik besloten om een platform van reviews aan te leggen met onze bevindingen van de ‘Fletcher Hotels’-keten. De reden is simpel. Het ene Fletcher hotel is zeker het andere niet. Inmiddels hebben mijn lieftallige eega en ik er meerdere bezocht. De laatste overnachting betrof in het Fletcher Hotel Stadspark te Bergen op Zoom.

 

Via vakantieveilingen

Misschien interessant om te weten, is dat wij eigenlijk altijd boeken via vakantieveilingen of een andere aanbieder. Dat scheelt een heleboel kosten. En voor een enkel nachtje weg om te ontspannen en ‘er even uit te zijn’, hoeft het op die manier niet de wereld te kosten. Onze eerste ervaring met Fletcher was via een overnachting in Hotel Kasteel Erenstein. Dat was ons bijzonder goed bevallen. Sinds dien zijn we regelmatig bij andere hotels van de keten geweest met wisselend resultaat. Om teleurstellingen te voorkomen, boeken we meestal een vier-sterren-hotel. Vaak is dat toch wel te merken.

 

Wellness center

Vandaar dat we voor de afgelopen minivakantie het viersterrenhotel Stadspark in Bergen op Zoom uitzochten. Op de foto’s zag het hotel er modern en netjes uit en de wervende tekst haalde ons over. In het hotel is tevens een wellness center (Fonteyn Thermen) aanwezig  Dus mocht je de behoefte hebben om maskertjes, massages en dat soort verwennerij te ondergaan, dan zit je hier wel goed. Wij zelf hoeven niet overladen te worden in luxe, dus een ‘eenvoudige’ comfortkamer is voor ons prima. Tenminste, dat dachten we.

 

Moderne goed verzorgde entree

Bij het inchecken, dat overigens door allervriendelijkst personeel, werd gedaan, kregen we de sleutels van kamer 402. Vol goede zin stapten we in de lift met in ons achterhoofd de moderne en goed verzorgde entree van het hotel. Dat leek goed overeen te komen met de foto’s op de website. De meeste kamers op die foto’s waren geheel in stijl met de entree. Behalve één klein fotootje van een sterk gedateerde kamer. Het leek ons sterk dat ze die kamer nog altijd in die staat zouden verhuren.

Uit de toon

Ach en wee… We stapten de lift uit, liepen de hal van de vierde etage in en ontdekten dat we een gangetje in moesten richting kamer 402 die op zijn zachtst gezegd redelijk uit de toon viel bij de rest van het complex. De afgebrokkelde hoeken van de muren zagen eruit alsof er een bever in had zitten knagen. De gang zag eruit alsof die zo in een scene van ‘Toen was geluk heel gewoon’ kon zijn gebruikt.

 

Tsjechisch hotel?

We stonden nu voor kamer 402. Mijn metgezel keek me even beteuterd aan en ik probeerde zelfverzekerd met de magneetsleutel de kamer te openen. Maar stiekem wist ik al genoeg. Ze verhuurden kennelijk nog steeds de oubollige kamers van dat ene fotootje. Sterker nog, het was veel erger dan de foto. Nu ben ik een aantal jaren geleden wezen overnachten in een goedkoop hotelletje in een redelijk arm gedeelte van Tsjechië. Je weet wel, zo’n gebouw in een industriegebied met gaten in de muur alsof er recent nog gevochten is om de laatste meters frontlinie van de Tweede Wereldoorlog. De kamers in dat Tsjechische hotel zagen er, zonder overdrijven netter uit dan wat wij aantroffen in Bergen op Zoom.

Oude troep!

Oude troep, dat was het. Dat de kleurstelling niet meer van deze tijd is, is nog tot daar aan toe. Dat kan nog wel een bepaalde charme hebben. Maar één raam was zo verweerd dat er nauwelijks meer doorheen te kijken viel. In de badkamer hing een spiegel die duidelijk betere tijden gekend had en zo scheef hing, dat ik bijna omviel toen ik naar mezelf keek. Wederom zochten onze vier ogen elkaar op en de tranen waren bijna zichtbaar in de ogen van mijn vrouw. ‘Zo erg kon het toch niet zijn?’, dacht ik in mezelf. Maar toen wist ik nog niet wat mijn vrouw had gezien op de muur tegenover de spiegel. Vlekken op de tegelwand die varieerden van kalkachtig wit tot roestbruin. Smakelijk was het in ieder geval niet. We draaiden ons om en overlegden of we naar de receptie zouden stappen of dat we het zouden accepteren. De meubels haalden ons over. Ik weet werkelijk waar niet wat daarmee gebeurd was. Een simpele kring vind ik nog tot daar aan toe, maar de vlekken en vage kleurverschillen zagen eruit alsof de plaatselijke VVV hierop één of andere landkaart op had willen zetten. We waren al weer onderweg om de kamer te verlaten, tot mijn oog richting kast getrokken werd. Ik opende die voorzichtig. Twee van de scharnieren hadden duidelijk betere tijden gekend en hadden besloten om zich ook vast op te maken om uit dit hachelijke avontuur te stappen. Tenminste ze waren al voor de helft losgekomen. Daarom kon die deur dus niet meer dicht…

Klanten van vakantieveilingen

Een andere baliemedewerkster als die ons incheckte stond ons beneden te woord om ons beklag aan te horen. Ook deze dame was uiterst behulpzaam en vriendelijk. Zonder al te veel moeilijkheden gaf ze ons de sleutels van een andere kamer: ‘Bij deze krijgt u van ons kostenloos een upgrade naar een luxe kamer’. Netjes natuurlijk, ware het niet dat ze één kleine verspreking maakte die een klant een enorm achtergesteld laat voelen: ‘Maar zo zijn al onze comfortkamers, die we aan klanten van vakantieveilingen verhuren.’ Aiaiai, dus als je een aanbieding via het internet scoort, krijg je tweederangs kamers bij Fletcher in Bergen op Zoom (als ze al in aanmerking komen voor ‘tweederangs’). Alsof je bij het brood in de supermarkt ook genoegen neemt met een paar half afgekloven beschimmelde boterhammen tijdens de bekende ‘Hamsterweken’. Dat beloofde nog wat voor het diner dat we ook via de bekende veilingsite hadden gereserveerd…

Tiptop in orde

Overigens was kamer 419, die we als vervanging kregen, wel tiptop in orde. In tegenstelling tot kamer 402 had deze weliswaar geen bad, maar als dat de consequentie is van een menselijk manier van overnachten dan accepteer ik dat graag. Niet dat we een bad wilden of nodig hadden, maar als je toch verschil hebt in een comfort en luxe kamer in je kameraanbod, dan is het criterium toch niet alleen iets meer vloeroppervlak en een nette en schone kamer?

Schoonheidsfouten!

Het diner was overigens netjes verzorgd. Wel wat schoonheidsfoutjes. Oké, schoonheidsfouten! Als vakantieveilinggast begrijp ik best dat je geen à la carte kan verwachten. Een prima keuzemenu was er. De keuze was er tussen vlees en vis. Mijn vrouw is niet zo dol op vis en vlees beperkt ze ook tot een minimum. Ze vraagt dan ook meestal of het mogelijk is om van een vegetarisch menu te genieten. En dat schijnt voor veel koks toch nog altijd een probleem. Of het komt door een gebrek aan kennis en inspiratie of dat ze moeite hebben met klanten die net iets anders willen dan de grote goegemeente, ook in dit restaurant lieten ze op vegetarisch koken veel punten liggen. Als het zo moeilijk blijkt, waarom zei de zeer vriendelijke bediening dan dat het ‘geen probleem’ is? Zeg dan gewoon eerlijk dat ze hun best gaan doen, maar de ballen verstand hebben van vleesloze gerechten…

Duidelijk iets anders...

Als eerste kregen we  een amuse. Dat stond niet aangegeven bij de reservering, dus we waren aangenaam verrast. Zoals over de gehele menusamenstelling van mijn keuze, had ik persoonlijk geen klagen. Dat was heerlijk! De vegetarische amuse van mijn wederhelft was volgens de bediening een: “Lekker fijngesneden tomaatje met basilicum.” Ten eerste is een fijngehakte rauwe tomaat geen koken! En ten tweede zat er geen blaadje basilicum in. Wel peterselie. Ook lekker, maar dat is toch duidelijk iets anders…

 

Met mijn bakkes in het zand

Het soepje als voorgerecht was prima. Mijn tonijn als hoofdgerecht ook. De kok had als vegetarische maaltijd in ieder geval zijn best gedaan, zo leek het. Ietwat aparte combinaties, maar over het algemeen smakelijk. De keuring aan de hand van de schijf van vijf doorstond het gerecht overigens niet. Een ravioli gevuld met kaas, een aardappeltje en aardappelpuree. Drie hoofdbestanddelen boordevol koolhydraten. Ach, het smaakte prima. De cantharellen (fijn dat de bediening bij het serveren wist te vertellen dat dat een soort paddenstoelen zijn… joh…) hebben we niet opgegeten. Die waren niet schoongemaakt. Aan de smaak van die dingen valt niets af te dingen. Maar als je zo’n ding in je mond nam, was het net alsof ik een snoekduik had gemaakt met beachvolleybal en daarbij met mijn bakkes in het zand was beland. Jakkes!

Geschifte slagroom en varken voor de vegetariër

Het grand dessert was heerlijk. Een bolletje mangosorbetijs, canelle chocolademousse, kleine bavaroise, een vanille panna cotta en nog een canelle. Dat laatste moest slagroom zijn. Huisgemaakt, dat geloof ik. Jammer dat die lichtelijk geschift was. Maar samen met de chocolademousse ging dat nog wel. Oh ja, voor de oplettende lezer: ook mijn vrouw kreeg panna cotta. Prima bereid hoor, hoewel ik wel een beetje jaloers was omdat ze meer in haar schaaltje had dan ik, maar één van de bestanddelen is gelatine. Een bindmiddel gemaakt van varken. Nu is mijn vrouw geen principiële vegetariër, maar toch weer een slordigheidje die je je als goede kok niet kan veroorloven. Hoe lekker die panna cotta dan ook is!

 

Desondanks een 7

Al met al stevige kritiekpunten, terwijl de algemene indruk van Fletcher Hotel Stadspark in Bergen op Zoom verder helemaal niet verkeerd is. Jammer, want al die negatieve aandachtspunten vagen in je indruk de normale en positieve punten weg. Rekening houdend met het verblijf in de tweede kamer (luxe kamer 419) krijgen ze van ons een 7. Moet ik een cijfer geven afgaande op de kamer die ze ons eigenlijk in de maag wilden splitsen, dan is dat echt niet hoger de een uitgewrongen 4!

De bediening / het personeel is top: vriendelijk en behulpzaam.

Over de kamers is genoeg gezegd. De oude meuk is werkelijk onacceptabel, de kamer die we er na kregen was prima.

Het eten was lekker, maar pas op als vegetariër. Dat begrip kennen ze in bourgondisch Brabant schijnbaar niet…

Overigens hebben ze er wel een zeer uitgebreid en uitstekend ontbijtbuffet.

 

Ragasto

Vorig artikel:  Dolfinarium Harderwijk heeft een super BHV (bedrijfshulpverlening) voor menselijke tuimelaar

Volgend artikel: Gedicht Over Vloed; over prestatiedrang en de golven van eb en vloed

23/01/2016 18:00

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert