Dolfinarium Harderwijk heeft een super BHV bedrijfshulpverlening voor menselijke tuimelaar

Door Ragasto gepubliceerd.

Dolfinarium Harderwijk; Super-BHV voor menselijke tuimelaar!

 

Elke grote organisatie heeft ze. Toch blijven ze meestal op de achtergrond. Gelukkig maar, want als ze nodig zijn, is er meestal iets aan de hand. Maar mocht het nodig zijn, dan hoopt iedereen dat ze paraat staan. En dat ze dát kunnen doen, waar ze voor zijn opgeleid. Het zijn de BHV-ers. In dit artikel in het bijzonder de complimenten aan de BHV-ploeg van het Dolfinarium Harderwijk.

 

Waarom? Omdat ik zelden zo’n goed draaiende BHV-organisatie heb meegemaakt. Daarbij spreek ik uit ervaring als BHV-er van een grote, landelijke club. Aan de ene kant dient dit betoog dan ook als geruststelling voor bezoekers van het dierenpark dat zich gespecialiseerd heeft in zeezoogdieren. Aan de andere kant, en niet in de minste plaats, wil ik in dit schrijven mijn hartelijke dank en complimenten uitspreken aan de medewerkers van het pretpark.

 

Verjaardagsuitje

Het zou een leuke dag moeten worden. Mijn ouders hadden zich sufgetankt bij de plaatselijke benzinepomp om kortingskaartjes te sparen van het Dolfinarium. Als verjaardagsuitje reisden we eind juli af naar de dolfijnen, walrussen en ander gedierte uit de oceanen. Een drukte van jewelste. Iedereen in de lange, lange rij leek wat extra CO2 de lucht in geholpen te hebben om nog net op tijd van de actie gebruik te kunnen maken. Het was zo druk dat pendelbussen nog wat extra klandizie genereerden voor de pomphouders door de bezoekers van en naar de geïmproviseerde parkeerplaatsen te helpen.

 

Walrussenshow

Opgeslokt door één van de rijen slopen we langzaam dichter naar de kassa. We hadden er zin in. Mijn lieftallige eega en ik zijn dol op het park en hebben er wel een half uurtje rijwaggelen voor over. Vooral de nieuwe dolfijnenshow trok onze aandacht. Eenmaal de kassa en de daaropvolgende kaartcontrole gepasseerd, bestudeerden we de plattegrond met het programma van de shows. De eerste dolfijnenshow was al bijna begonnen, dus dat moest nog even wachten. Eerst de walrussenquiz maar bekijken. Die was nog relatief rustig, omdat de rest van de bezoekers zich zo snel mogelijk richting de dolfijnenshow spoedden. Mijn moeder liep al een tijdje niet al te best, dus de wat rustiger walrussenshow konden we goed bereiken. Het was gezellig en we lachten ons slap om de kunsten die de trainers met de kolossale dieren wisten te laten zien.

Schoonspringster

De dag leek dus na een paar minuten al geslaagd. Na de walrussenshow en een broodje tussendoor, wilden we dan toch richting de dolfijnenshow kuieren. Op ons gemak, want de madre de familias had dus niet zo’n heel stabiele pas. En net op het moment dat we allemaal even niet opletten… Een ijselijke gil. Vanuit een reflex draaide ik me in de richting van het geluid en ik zag mijn moeder als een ware schoonspringster langs me vliegen. Ze vloog richting de dichtstbijzijnde grote plantenbak om die nog net met haar vingers te kunnen toucheren. Achteraf zou mijn moeder verklaren dat ze probeerde om die plantenbak te bereiken, vast te pakken en niet te vallen.

 

Creperen

Nou, ik kan jullie één ding verzekeren… dat was mislukt. Haar landing was hard op de klinkers en niemand hoefde te twijfelen aan de pijn die ze toen had. Door merg en been ging het geschreeuw. En dan kan je, zoals ik, nog zo gewend zijn aan pijnlijke situaties van anderen. Als je je eigen arme moeder zo ziet liggen te creperen, dan heb je wel even een momentje nodig om weer rationeel te kunnen handelen. Zo snel als we konden probeerden mijn vader en ik om moeders stabiel te leggen om de pijn niet te verergeren. Mijn lieftallige eega zag ik nog even verstijfd staan van al de commotie waar ze zojuist in was beland.

 

Circus

En dan begint het hele circus. Uit alle hoeken en gaten kwamen mensen van zowel het Dolfinarium zelf als van de bezoekers naar het geschreeuw toegesneld. Een arts die toevallig op bezoek was (of een bezoekster die toevallig arts was…) kwam polshoogte nemen en wist genoeg. ‘Waarschijnlijk gebroken, daar is hier ter plekke weinig aan te doen. Is dit de minst pijnlijke houding om in te liggen? Ja? Goed, dan moeten jullie haar zo stabiel mogelijk houden zoals je nu doet. Tot de ambulance er is’, overlegde ze met mijn moeder, ons en haarzelf. Ik vraag me nog af wie het precies was, want zo snel als ze er bij was gekomen, zo snel was ze ook weer weg toen de EHBO-dame van de waterdierentuin was gearriveerd. Een allervriendelijkste dame die mijn vrouw persoonlijk kende. Werkelijk een schat van een vrouw die alles probeerde om mijn moeder (en mijn vader, mijn eega en ik) zo veel mogelijk op ons gemak te stellen.

 

Tot in de puntjes geregeld

Een zogenaamde senior-medewerker arriveerde ook al snel en ik begon weer helderder na te denken. Ik begon me te bemoeien met de BHV-zaken. Op één of andere manier zit dat kennelijk toch in je en je wilt voor je moeder natuurlijk dat alles tot in de puntjes geregeld wordt. Mijn bemoeienis bleek nergens voor nodig. Terwijl mijn vrouw met de EHBO-heldin de belangrijkste gegevens uitwisselde, zag ik als een mierenkolonie alle werkers en werksters zijn of haar taak nauwkeurig uitvoeren ter faveure van het grotere algemene doel. Ik zag iemand met een afzetlint het gebied rondom mijn moeder nauwgezet afsluiten tegen pottenkijkers en mensen die per ongeluk mijn moeder zouden kunnen aanstoten, er werd me verteld de ambulance al gebeld was en een behulpzame bezoekster stelde haar paraplu ter beschikking om de meeste zon en hitte van mijn moeder af te houden.

Op de hoogte van de procedures

Ik vroeg of de ambulance vrije doorgang had en of iemand had teruggekoppeld dat er ook daadwerkelijk naar ze was gebeld. De senior-medewerker stelde me meer dan gerust: “De ambulance is op de hoogte en is al onderweg. Ze weten welke ingang ze moeten hebben en de weg van die ingang naar deze plek is door onze medewerkers vrijgemaakt en afgezet. Er zijn medewerkers die de ambulance opvangen en hier naar toe begeleiden en op de kruisingen in het park regelen medewerkers het verkeer”. De man was zakelijk, maar duidelijk op de hoogte van de procedures en de huidige stand van zaken in deze penibele toestand. Chapeau!

 

Steun

Mijn moeder werd ondertussen van flesjes drinken en voorhanden pijnstillers voorzien door de EHBO-dame. Om ons wat af te leiden onderhield ze continu een ontspannen gesprek met mijn neergestorte moeder en ons. Al was het maar een fractie, ik denk echt dat het heeft geholpen om haar pijn nog iets te verlichten in aanvulling op de paracetamol. Ook voor mijn vader had zij en de senior-medewerker voldoende aandacht. Mijn vader, hoewel nog altijd een krachtig type, is ook de jongste niet meer en hij diende met mij als menselijk steunkussen. Op zijn knieën op de klinkers en over mijn moeder heen gebogen om haar te laten weten dat hij er was voor lichamelijke en morele steun. Niet een heel prettige houding in de hitte van die zomermiddag.

 

Professionals

Het gevoel van wachten duurt in zo’n situatie altijd lang, maar de ambulance was er in werkelijkheid al heel snel. En inderdaad met de genoemde begeleiding van de Dolfinariummedewerkers. De professionals namen het werk over en samen met mijn vader werd ze richting het dichtstbijzijnde ziekenhuis afgevoerd. Ik kan werkelijk niet anders zeggen dan dat de BHV-ers en EHBO-ers van het Dolfinarium er werkelijk alles aan gedaan hebben om de juiste hulp en zorg te bieden. Super!

 

Service

Dat bleek trouwens niet het einde van de service van Harderwijks meest bekende trekpleister. Mijn eega en ik werden nog even meegenomen naar het EHBO-hokje om te ontspannen en de rest van de benodigde gegevens aan te leveren. En terwijl we daar zaten, ontvingen we voor het gehele gezelschap vier nieuwe kaartjes. “Om in de toekomst de dag nog eens over te doen en wel te kunnen genieten”, aldus de dierentuin. Tja, marketing of niet; het blijft een vriendelijk gebaar. “Oh ja, als het niet lukt om voor het einde van het seizoen gebruik te maken van de nieuwe kaartjes, dan moet je het maar even laten weten. Dan sturen we voor het nieuwe seizoen nog vier andere kaartjes toe…”

En ook van dit laatste aanbod hebben we dankbaar gebruik gemaakt. Het herstel duurt namelijk toch iets langer dan gedacht en het is natuurlijk het prettigst als we zonder wankelen van het park kunnen genieten.

 

Extra show

Als laatste nog een feitje dat ons ten gehore is gekomen nadat we de zeedieren voorlopig tot ziens hadden gezegd. De nieuwe dolfijnenshow ‘Aqua Bella’ viel door alle consternatie nogal in het water (om maar even een superlatief uit de kast te trekken). De tellers die bij de ingang van de koepel staan om strak in de gaten te houden of er niet te veel of te weinig bezoekers naar binnen komen, raakten de tel kwijt en moesten voortijdig de deuren sluiten om de veiligheid te kunnen waarborgen. Om dat te compenseren, werd er iets later een extra show gegeven om geen klanten teleur te stellen. Knap van de trainers, de dolfijnen en de organisatie om zo’n inspannende show onverwachts een extra keer op te voeren op zo’n dag.

 

Dolfinarium bedankt!

Het moge duidelijk zijn: Dolfinarium Harderwijk heeft ondanks de vervelende gebeurtenis een uitstekende indruk achtergelaten. Bij deze wil ik deze organisatie heel erg bedanken voor de goede zorgen, alle inspanningen en de zeer verregaande service! Ook namens mijn moeder…

 

Ragasto

 

Vorig artikel: Gepubliceerde artikelen in bladen van Ragasto; deze column is geplaatst in Hotspots-magazine: Niet meer kleurenblind

Volgend artikel: Review van Fletcher Hotel & Restaurant Stadspark te Bergen op Zoom

 

23/01/2016 18:00

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert