Duivelse honden deel 2; stelletje zeikerds

Door Ragasto gepubliceerd.

Duivelse honden deel 2;

Stelletje zeikerds!

 

Hondenliefhebbers

Het is al geruime tijd geleden dat ik mijn relaas heb kunnen doen over de twee piepkleine hondjes van mijn toenmalige schoonouders. Hun twee levende AH-wuppies wisten mij tijdens mijn eerste kennismaking met de ouders van mijn toenmalige vriendin zwaar te terroriseren. Het was niet lang na deze schokkende gebeurtenis dat ik ook met de rest van mijn (inmiddels ex-)schoonfamilie kennis zou maken. Nou moet ik erbij vertellen dat mijn schoonfamilie van die tijd ware hondenliefhebbers zijn. Elk gezin binnen die familie heeft wel één of twee kleinere of grotere honden. Of in sommige gevallen een bewegend hoopje haren dat in de verte enige gelijkenis vertoont met het hondenras. (Lees ook deel 1 van mijn ervaringen op: Helse honden deel 1; kamikaze in zakformaat)

trauma

We schrijven 05-12-2005! Over waarom ik zo lang gewacht heb met het publiceren van dit hondenavontuur, kan ik erg lang uitweiden. Maar dat gaat aan de kern van het verhaal voorbij. Waarschijnlijk zal ik door de ervaringen met die twee kleine gremlins (zie: Helse honden deel 1) een trauma hebben opgelopen dat ik pas na dit op te schrijven, heb kunnen verwerken. Bovendien is de aangetrouwde vrouwelijke wederhelft, en baasje van de hoofdrolspeler, inmiddels weer uit de familie verdwenen, waardoor het extra makkelijk voor me wordt om het sarcasme in deze column op te drijven.

Sociaal buurtgebeuren

Sinterklaasavond is pakjesavond. Dat betekent uiteraard een feeststemming in alle burgerlijke huisjes van Nederland. Ook bij mijn toenmalige schoonfamilie probeerden we die schijn op te houden. Gezellig met mijn vriendin en schoonouders naar mijn zwager, baby en zijn inmiddels vergeten vrouw. Gelukkig had dat mens ook haar gehele familie en vriendenclub uitgenodigd, waardoor het intieme familieavondje acuut veranderde in een soort sociaal buurtgebeuren. Hierbij kende iedereen elkaar natuurlijk. Behalve wij, want wij kwamen als enige niet uit die buurt…

Weinig goeds

We namen Diesel maar niet mee naar deze mensenmenigte. Niet alleen om onze trouwe viervoeter te beschermen tegen de drukte. Nee, ik was voornamelijk bang dat ik hem het commando zou geven om ergens zijn tanden in te zetten. De twee bewegende pompons van de schoonouders waren wel meegekomen; ik verheugde me er nu al op. Al bij het binnen gaan van het huis vol visite zag ik ze. De kleinste van de twee keek me aan en had een blik in de ogen die weinig goeds voorspelde. Ze herkende me, maar ik had geen hete koffie in mijn handen deze keer. Bovendien was ik staande en dat was voor een wezen van enkele centimeters hoog een stuk moeilijker om bij mijn handen te komen om daar iets uit te stoten. De kutkeffer had echter nog een plan B.

 

Warm en nat

Terwijl ik al de gasten langs ging om een handje te geven en mezelf voor te stellen, greep ze haar kans. Ik voelde iets zachts over mijn, in spiksplinternieuwe puma’s gestoken, voeten glijden. Daarna werd het warm en mijn tenen werden zo nat als mijn kruis waar enkele weken geleden de koffie nog overheen vloeide. Het bloed doorliep mijn ogen en vlak voordat ik het wezen haar eerste vlieglessen wilde geven, stapte mijn schoonmoeder de kamer binnen. Ik zette mijn voet terug op de grond en begroette haar. Volgens haar kwam het door de drukte en was het hondje wat zenuwachtig geworden. Natuurlijk…

Nieuw complot

Mijn woede onderdrukkend, schaarde ik me bij mijn schoonfamilie in een achterafhoekje van de huiskamer. Aan de overkant ontdekte ik de hond van mijn toenmalige zwager, luisterend naar de naam Lara. Een Amerikaanse Dog-teef met een buik waar het gemiddelde kinderboerderijvarken jaloers op zou zijn. Ze was samen met haar vriendje Storm; een rasgenoot met zo mogelijk nog corpulentere vormen. De twee plumeaus van mijn ex-schoonouders konden het zo te zien goed met ze vinden. Te goed! Want ik zag ze een nieuw complot bekokstoven. Ze keken van elkaar naar mij en van mij weer naar elkaar. Hun alliantie werd bezegeld met enkele likken op elkaars, met speeksel overvloeiende, bek en ik zag ze wachten op hun kans om me voor de tweede keer die avond te terroriseren.

Laatste drankje

De avond ging tergend langzaam voorbij. In het ene gedicht werd men nog hoger de hemel in geprezen dan in het andere. Erg klef allemaal. De quasi-poëtische uitspattingen waren zo ‘gemaakt’ positief als de grafrede voor een overleden familielid die eigenlijk niemand mocht. Ik luisterde maar half en nam me voor om elke aanval van het viertal te pareren. Geen moment verslapte mijn aandacht. Zelfs niet toen ik halverwege het feestje bezig was om mijn surprise te slachten. Alle cadeaus waren uiteindelijk vergeven en mijn vriendin en ik namen ons laatste drankje, voordat we ons opmaakten om huiswaarts te gaan. Ik dacht dat ik met alles rekening had gehouden. Geen hete koffie genomen, maar frisdrank. En ik keek continu om me heen. Maar het plan van de, in totaal, zestienvoeters, was zo verdorven als geniaal. Storm rende van de ene kant van de kamer naar de andere met de twee kutkeffers van mijn schoonouders luid grommend en blaffend erachteraan. Ik sloeg het drietal gade en voelde nu hoe niet alleen mijn tenen, maar mijn complete onderbeen en voet in de dampend warme urine drenkte. De volledige blaasinhoud van Lara lag onder mijn stoel. Het mormel was natuurlijk al lang vertrokken, maar een druppelspoor verraadde de dader.

Nederlaag

Ik ben toen maar opgestaan en naar huis gegaan. Naar Diesel, onze eigen trouwe kwispelaar. Ik wilde deze nederlaag thuis verwerken en ik had me één ding voorgenomen. Ik wilde nog een hond! Ook een Boxer het liefst. Waarom vraagt u? Ach, vuur moet je met vuur bestrijden, toch? En bovendien vind mijn schoonfamilie honden zo leuk…

Ragasto

Vorig artikel: Helse honden deel 1; kamikaze in zakformaat

Volgend artikel: (semi-)Live verslag van truckstar 2013op TT-circuit van Assen

23/01/2016 17:58

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert