Doe het zelf; klussen in en om het huis als Buurman en Buurman

Door Ragasto gepubliceerd.

Buurman en Buurman:

Wie zijn wij:

Er zijn ons vele benamingen te geven. Zo noemt de één ons Handy Harry and Co, de ander ziet in ons meer een Sjaak en Freek-Willem (van de bouwmarkt waarmee je niet zonder kent…eh…kunt…eh…kan…eh…). Ik zelf refereer meestal maar aan het olijke duo Buurman en Buurman. Er is hun geen klus te dwaas en de oplossingen zijn alles behalve conventioneel. Zo ook bij ons twee en de gelijkenis is vaak overweldigend. Twee kalende mannen die elke doe-het-zelf-klus proberen te klaren. We hebben dan ook een motto: “We kunnen alles maken, want het is nog nooit fout gegaan”. Dat laatste heeft overigens meer betrekking op het feit dat we een klus überhaupt nog nooit hebben uitgevoerd dan op de insinuatie dat die klus bij ons altijd is goed gegaan.

 

Metselen:

Je begrijpt dat bij ons het glas nooit half leeg is, maar dat we van de eerste helft al hebben genoten! Gaan we beton storten? Met een betonmolen? Ben je gek, dat gaat prima met een simpele boormachine en een ijzeren mengstaaf. De klodders beton knallen in het rond en het kost je drie boormachines, maar het beton wordt uiteindelijk ook zo prima gemengd. De vrouw van Buurman zorgt dat er na elke kuip beton een glas apfelkorn staat om in onze mik te duwen, want dat spul moet nu volgens haar toch echt een keer op. Onze perceptie van een ‘rechte’ muur is dan de volgende dag toch heel anders dan de avond van het klussen zelf.

Een muurtje metselen? Geen probleem. Even internet raadplegen, want dat gaat toch echt sneller dan de jaren opleiding die een metselaar volgt voor zijn vak. Een kloddertje specie hier en een baksteentje daar. Een laagje folie ertussen om het vocht naar buiten af te voeren en klaar is Kees! Tja, met een stuclaag zie je niets meer van de wat onregelmatige opgestapelde stenen. En met een dikke stuclaag zie je zelfs niets meer van de uitstekende bakstenen.

 

De slijptol is de oplossing voor alle problemen:

Dat er in het huis van Buurman flink geklust wordt mag duidelijk zijn. Hij wil een nieuwe keuken en omdat Buurman tegenwoordig logeert bij Buurman, is het een eenvoudige conclusie om de keuken zelf te bouwen. Een leuk idee. Maar om te kunnen opbouwen moet er eerst gesloopt worden. Daar draaien we natuurlijk onze handen niet voor om. Aangezien we even lomp als kaal zijn, was dat een klusje van niets. Buurman bewijst nog even waarom een breekijzer zo genoemd wordt, terwijl hij een beetje beduusd tegenover me staat met twee stukken zwart gehard staal in zijn handen. Met een nieuw breekijzer of een sloophamer in de ene hand en een zo groot mogelijke slijptol in de andere hand is de oude keuken binnen no-time weg. Dus niet met zo’n slijptolletje met slijpschijf van onderzetterformaat, maar gewoon een echte met een diameter van 30 centimeter. De slijptol blijkt de oplossing voor alle problemen.

Lekkage en door het dak gezakt:

In een klassiek huis ontdek je tijdens verbouwingen al snel dat er op andere plekken ook gebreken zijn en niets is zo leuk om die tegelijk ook maar aan te pakken. Het gaat nu te ver om alle stappen door te nemen, maar we begonnen met het verbouwen van de keuken. Omdat er wat problemen waren met het dak boven de keuken werd de opbouw maar gesloopt. In die opbouw stond een wasmachine en droger. Omdat die wasmachine en droger ergens moesten komen, werd de wc op de bovenetage opgeofferd. Daar is immers een afvoer aanwezig, dus de wasmachine nam de plek in van het toilet. Het toilet kreeg een enkeltje gemeentewerf. Het dak ging eraf! Letterlijk en figuurlijk.

Een lek dak. Vervelend, maar internet was hier ook weer een uitkomst en we hebben een vakman als een dakdekker echt niet nodig toch? Een gasbrandertje en een laagje asfaltbitumen is alles wat je nodig hebt en na een dagje klussen is het lek… er nog steeds. Nog maar een laagje van dat dakdekspul en er is vervolgens inderdaad een verandering van het lek zichtbaar. Het lek is weg, maar op een andere plek loopt het water nu in straaltjes naar beneden.

Omdat ook de derde poging niet het gewenste resultaat oplevert, wordt op aandringen van de vrouw van Buurman toch maar een specialist in de arm genomen. Hij bekijkt het dak en fronst zijn wenkbrauwen. Zijn mouwen stroopt hij op en samen met hem gaan we aan de slag. Dat het dak wat slechter is dan we dachten blijkt nadat ik na een beetje krachtzetten op een stuk los te trekken dak dwars door de houten vloerdelen kraak. Met één voet bungelend in de keuken en de rest krampachtig het balkonhek vastklampend hang ik daar ware doodsverachtingen uitslaand. De specialist en Buurman trekken me uit het gat en ik tril nog een beetje na op mijn benen. Nu zitten we niet alleen met een kleine lekkage, maar ook met een gat in het dak. Dat stookhout hier een uitkomst biedt onderstreept onze onconventionele vindingrijkheid. Een plank van een pallet die anders de haard in was gegaan wordt losgetrokken en vakkundig op de plek getimmerd van de gebroken plank. Zo: dak weer heel, asfalt erover en dicht is het dak.

Gesprongen waterleiding:

Dat we nu inmiddels al meer dan een half jaar bezig zijn met de keuken mag de pret niet drukken. We doen er misschien wat langer over dan gepland, maar het vordert gestaag en het uiteindelijke resultaat mag er best zijn. Dat er dan af en toe wat fout gaat zie je dan niet meer terug. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gesprongen waterleidingen die de houten vloer krom deed staan, de doorgeslagen stoppen omdat dat water het beste niet over braak liggende snoeren kan lopen en dagenlange jeuk van glaswol dat na verwijdering van het plafond tot aan je bilspleet zijn weg weet. Alsof dat spul weet waar ze iets moet isoleren…

Ook aan de auto wordt gesleuteld:

We houden ons echter niet alleen bezig met klussen om en aan het huis. Ook een auto is in onze handen niet veilig. Nu wil het geval dat Buurman net als in de filmpjes in het bezit is van een oldtimer. Niet dezelfde uiteraard, maar een heel leuke Volvo Amazon. De auto is uit 1969 en dus al op een respectabele leeftijd. Het pruttelt er vrolijk op los en gaat nog steeds makkelijk met het dagelijkse verkeer mee. Het andere voordeel is dat mensen verteld hebben dat oude auto’s nog leuk zijn om zelf aan te sleutelen. Tja, dat hadden ze tegen ons dus beter niet kunnen zeggen.

Buurman wil met zijn Volvo naar Zwitserland om dan per binnenvaartschip terug te varen naar Nederland. Een leuke onderneming, maar met een auto van dergelijke leeftijd is dat niet zonder risico’s. Een kleine opknap- en onderhoudsbeurt is gewenst. We vertelden mensen dat we van plan waren om zelf wat onderhoud te verrichten en de mensen die het hardst riepen dat een oldtimer makkelijk zelf te onderhouden is, sputterden nu bij dat idee tegen. Ze probeerden ons te overtuigen met het feit dat we twee linkerhanden zouden hebben. Ja, begrijpelijk, maar we hebben dus ook twee rechter exemplaren en die gaan weer eens uit de mouwen.

Als een naaimachine:

Krik onder de auto en de auto wat omhoog pompen. Om de veiligheid te verhogen besluit ik om er ook maar een as-steun onder te doen; zo’n professionele van de lidl. Het kost me bijna een paar vingers als de krik wegschiet en ik mijn vingers net op tijd tussen de as-steun en de auto wegtrek. Zo, de auto staat nu veilig op de as-steun. Wieltjes eraf, banden omslaan en balanceren, olie verversen, oliefilter vervangen. Het gaat voorspoedig. Beetje koelvloeistof erbij en om de grap af te maken ook maar eens kleppen stellen. Samen met een lijst met de benodigde stappen. Het duurt even voordat we door hebben wat de juiste volgorde van de cilinders, in- en uitlaatkleppen en dergelijke is, maar na een paar uur is de eerste klep goed afgesteld. We hadden er toen al wel een paar afgesteld, maar dit bleek na wat lezen niet de juiste methode. Nu de eerste eenmaal goed is afgesteld, blijkt het een routine te worden. Nog geen drie kwartier later hebben we het idee dat ze nu allemaal wel ongeveer goed moeten zijn. Nog een nieuwe pakking erop en het klepdeksel oppoetsen en alles weer terug op zijn plek schroeven. Wat zijn we trots op het resultaat. In plaats van het geluid van een ouderwetse koffiemolen, klinkt het beste karretje nu als een ‘Singer’-naaimachientje.

Toch ben ik blij als Buurman belt om te vertellen dat zijn autootje in Zwitserland op de boot is gezet.

 

De meeste bekenden van ons zullen vast wel wat bekends herkennen in onderstaand filmpje…

Een filmpje van Buurman en Buurman dat ons op het lijf is geschreven

 

Ragasto zegt deze keer niet alleen veel leesplezier, maar ook...

...Ajeto!

 

Vorig artikel: Een teek op mijn balzak, wat nu: Ziekte van Lyme?

Volgend artikel: Ragasto's wensen voor 2013 en een hart onder de riem van ieder die dat nodig heeft rond Kerst en Oud & Nieuw

 

23/01/2016 17:57

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert