Met Tom Coronel naar Wtcc Valencia 2011

Door Ragasto gepubliceerd.

Naast Xead ben ik ook actief voor enkele auto- en autosportbladen (zie profiel). Daarnaast doe ik hobbymatig met Denny verslag van auto- en autosportbelevenissen op een website. Samen met Denny heb ik af en toe contact met Tom Coronel. Vorig jaar werden we uitgenodigd om met hem mee te kijken in het WTCC op het circuit van Valencia. Een hele belevenis uiteraard! Wie weet doen we het in de toekomst nog eens over! Veel leesplezier!

Tom Coronel op Valencia 2011

Wat vliegt de tijd toch snel. Het is inmiddels al een jaar geleden dat we in Oschersleben zijn geweest om Tom Coronel een weekend lang te kunnen volgen tijdens zijn belevingen in dat raceweekend voor het WTCC. Er kan in zo’n snel en kort jaar toch een hoop gebeuren. Tom heeft de Spaanse automobielen vaarwel gezegd, is inmiddels trotse vader van zijn tweede kind en lijkt zelf geboren te zijn voor zijn nieuwe renstal ROAL Motorsport. Wie de autosportnieuwtjes gevolgd heeft, kent ROAL nog van eerdere optredens als team in het WTCC met BMW. In 2010 zijn ze er een jaar tussenuit geweest, maar in 2011 zijn ze samen met Tom zeer succesvol begonnen aan hun rentree in de raceklasse met het devies: ‘Real Cars, Real Races!’

Het is wederom het eerste weekend van september, maar ditmaal staan we niet te verkleumen in stromende regen en met winterjassen aan op een Duits circuit met herfstachtige omstandigheden. Deze keer staan we met korte broeken en een bezweet voorhoofd op het beroemde Spaanse circuit ‘Circuito Ricardo Tormo’. Het is de laatste race in het WTCC voordat de raceklasse het continent van Europa verlaat. Tom heeft er zin in. Op het vliegveld hebben we hem nog even snel kunnen spreken en zoals altijd, straalt er een enorme rust uit van de sportman die de gelegenheid heeft aangegrepen om zijn vader (“Hoi ik ben Tom Coronel, ehhh… Senior”) mee te nemen naar de schitterende stad bij het circuit. Vanavond gaat de familie Coronel en de al aanwezige relaties nog een lekker hapje eten in het oude centrum. Het is een aanrader! Dat vinden ook vader Coronel en zijn vrouw, die vertellen dat dit hun vaste stekje is als ze in de stad zijn. Tom (senior) loopt meteen naar binnen om een kaartje te halen van het restaurant en die ons in de hand te drukken. “Dit is het restaurant waar je moet zijn als je Spaans wilt eten!”

De ontspannen sfeer zat er dus al meteen in. Wel is de volgende dag te merken dat het Sunred-team en ROAL Motorsport een totaal ander karakter hebben. Doen Sunred Racing en de SEAT-ploeg redelijk veel moeite om te merchandisen, Roberta Ravaglia is strikt gefocussed op de resultaten en het besturen van zijn raceteam. Das natuurlijk maar goed ook, want resultaten willen we zien dit weekend. Zoals Tom later zelf aangeeft, zijn de Chevrolets zo goed als niet te kloppen, maar best of the rest is het uitgangspunt van dit seizoen. Het team is nog bezig met de laatste details aan de auto om de basis te zetten voor een succesvol weekend. De man die het succes moet bezorgen is Tom. Rond half negen komt hij de pitbox binnen wandelen. Hij heeft zijn gewone kleren nog aan, maar in zijn handen bungelen de oordopjes die hij tijdens de race gebruikt.
“Zo jongens, jullie zijn er weer vroeg bij”, zegt hij als hij ons opmerkt.
“Tja, dat heb je als je vroeg eet en vroeg kan slapen, hè?”, grapt Denny terug en terwijl Tom zijn oordopjes schoonmaakt:
“Ja, sukkels, haha. Anders had je gewoon een hapje mee kunnen eten…”.
Hij kijkt even naar zijn oordopjes en lacht: “Nou gelukkig is het mijn eigen vuil, haha”. En hij loopt weer terug naar de vrachtwagen om zich om te kleden.

De auto staat inmiddels al buiten warm te draaien, als Tom iets voor negen uur terug is bij zijn auto en onder belangstelling van diverse camera’s zijn helm opdoet en de auto instapt. Ook de auto is volbehangen met camera’s. Bubbel Media is op deze manier een ster in het produceren van originele en bijzondere filmpjes van de goedlachse coureur. Zelfs op het dak wordt een cameraatje geplaatst, maar die moet bij zijn eerste stop in de eerste vrije training worden verwijderd. De eerste vrije training verloopt trouwens erg goed. Het team kijkt gezamenlijk naar het scherm om elke doorkomst en elke bijzonderheid op de baan te kunnen volgen. De rondetijden gaan snel omlaag en dat is een goed teken. Maar er is altijd ruimte voor verbetering en het team overlegd druk, wanneer de Volvo C30 van Dahlgren van de baan schiet of ze Tom naar binnen zullen halen of niet. Tom wordt naar binnen gehaald en de banden worden gewisseld voor een nieuw setje. Ook Engstler maakt in de tussentijd een uitstapje. Maar als de ergste rommel van de baan gehaald is, kan Tom weer vertrekken. De uitgelezen data wordt door de engineers direct verwerkt. Het duurt echter niet lang of Tom komt weer naar binnen. Een vierde tijd op de borden is een goed begin van het weekend. De ervaring van Tom wordt duidelijk in het onderonsje dat hij meteen na het uitstappen heeft met zijn engineer en teambaas Roberto Ravaglia. Hij geeft uitvoerig uitleg over het wel en wee in de bochten, hoe de auto aanvoelt en wat er goed en slecht is aan de auto. Het is echt opvallend hoeveel input Tom het team kan geven: er wordt geen bocht en geen detail overgeslagen. Ook weet Tom gegevens van andere rijders tijdens het rijden te verzamelen en kan hij vertellen op welke plekken de coureurs bijvoorbeeld massaal blokkeren bij het aanremmen van bochten.

Terwijl de monteurs de wijzigingen aan de hand van Toms gegeven aan de auto doorvoeren, ontspant Tom in de Spaanse zon bij de vrachtwagen van het team. Zoals altijd gaan de zaken gewoon door en bezorgt Tom zijn fans en volgers op Twitter de benodigde informatie met behulp van zijn I-phone. Het is een onafscheidelijk duo. Als het tijd wordt om weer in te stappen laat hij zijn I-phone even voor wat het is, maar de camera’s van Eurosport en van Bubbel Media vullen die leegte wederom op. De beelden zullen later weer in een mooi filmpje verwerkt worden voor de nodige publiciteit. Veel haast om weg te rijden is er nog niet. Het lijkt alsof het team en Tom wachten op een stoetje BMW’s, want zodra hij kan inhaken bij een treintje van zijn merkgenoten gaat hij ook de baan op. Tom zet al snel zeer strakke tijden neer en plaatst zich zelfs tussen de Chevrolets. Hij laat een derde tijd noteren en die blijft staan totdat er rode vlaggen verschijnen langs de baan. De oorzaak is een ongelukje met auto nummer 21 (Fabiani) en even later valt ook de Seat van Toms voormalige teamgenoot Tarquini stil. In de tussentijd gebruikt het team de tijd om wat te experimenteren met demperinstellingen. Maar als de rode vlag plaats maakt voor de groene blijkt dat de wijzigingen niet vel geholpen hebben. De rondetijden gaan weer wat omhoog en Tom komt binnen om de oorspronkelijke afstelling van de achterdempers weer terug te zetten. De banden hebben zichtbaar hun beste tijd gehad en Tom zou later ook verklaren dat de banden gewoon helemaal op waren. Tom wordt weer op pad gestuurd met een setje nieuwe banden achter. De tijden van Tom blijven echter steken op een 8e tijd. Als hij uit is gestapt en met het team de mogelijkheden bespreekt geeft hij aan: “The tires are shit, but the feeling in the car is good”.
Het team gaat in conclaaf wat de beste aftelling zal zijn aan de hand van de opgedane ervaring van de twee vrije trainingen. Uiteindelijk komt het team met de suggestie voor een iets stijvere voorkant en een iets lossere achterkant. “I can drive with that!” zegt Tom beslissend.
Tom legt later uit dat zijn achtste tijd eigenlijk nog boven verwachting is. De gebruikte banden waren tijdens deze trainingssessie namelijk verre van nieuw. “Die hadden we in de eerste training al opgebruikt.” Hij heeft zichzelf als reëel doel gesteld om dit weekend rond de vijfde à zesde plek te eindigen. Valencia is volgens Tom een typisch circuit voor voorwielaandrijvers. De banden slijten er namelijk ongelooflijk snel en bij een voorwielaandrijver rollen de banden alleen maar mee en die kunnen de teams dan weer op de vooras monteren. In feite kunnen daardoor de Seats en Chevrolets het dubbele aantal bandensets gebruiken dit weekend. Maar Tom is zoals gebruikelijk zeer berekenend en wil dit weekend vooral op safe gaan. “De doelstelling van dit weekend is om goede punten te pakken en uit de problemen te blijven. Damage Controle!”

De kwalificatie staat daarna op het programma. Er zijn twee kwalificatierondes. In de eerste kwalificatie is het volgens Tom belangrijk om de zevende, achtste of negende tijd neer te zetten. In de tweede race zullen de snelste tien rijders uit de kwalificatie namelijk in omgekeerde volgorde starten. In de tweede kwalificatie zal Tom gewoon moeten knallen om zo ver mogelijk naar voren te staan op de startgrid van race 1. Dat Tom erg ontspannen is en weinig zenuwen kent voor een race, wil niet zeggen dat hij niet precies is. Zijn auto hangt zoals gezegd vol met cameraatjes, maar als hij niet tevreden is over een positie van een camaraatje, is hij duidelijk: “Dat hoekje heb ik precies nodig om te kijken tijdens de kwalificatie. In de warm-up morgen vind ik het niet zo erg, maar nu heb ik dat extra stukje zicht echt nodig”.
Vervolgens keert Tom weer terug in zijn geduldige houding. De meeste teams zijn al het circuit op. De Chevrolets staan echter ook nog steeds binnen. Zou Tom daarop wachten? Dan gaat de Volvo C30 de baan ook op, gevolgd door Fabiani in zijn BMW 320si (dus met de motor van vorig seizoen). Het team van ROAL komt daarop ook in actie en de monteurs schakelen een paar flinke tanden omhoog voor wat betreft het tempo van werken. Maar op het moment dat Tom weg wil rijden schreeuwt en fluit iedereen elkaar toe. “Fermare! Fermare!” schalt het door de pit box. Een gele vlag laat de eerste kwalificatie van het WTCC in Valencia even stoppen. Tom zet zijn motor weer uit en de bandenwarmers worden weer op de wielen gevouwen. Bij het vallen van de groene vlag gaan de Chevrolets meteen naar buiten met Tom in hun kielzog. En hij kan meteen goed mee komen. Zijn tijden schommelen rond de vierde à vijfde plek en het team maant Tom om naar binnen te komen. Hij krijgt meteen nieuwe banden, maar er wordt gewacht met naar buiten gaan. De tijden van zijn concurrenten gaan ook omlaag en wanneer Tom de baan weer opgaat, heeft hij een fictieve 8e plek in handen. Netjes gezien de regels omtrent de omgekeerde startopstelling van race 2. Op het laatste moment glipt er nog een rijder onder de tijd van Tom door. Met zijn negende plek mag hij dus starten vanaf een tweede plek in race 2, naast Franz Engstler.
Veel tijd om van het resultaat te genieten is er niet. Binnen een paar minuten zal de auto weer gereed gemaakt moeten worden voor de tweede kwalificatie. Het zweet staat de monteurs op het voorhoofd, maar de klus wordt ruimschoots geklaard. Tom kan weer instappen. De kwalificatie verloopt voorspoedig en Tom weet vrij lang een vierde startpositie voor de eerste race vast te houden. Uiteindelijk moet hij toch genoegen nemen met een vijfde starttijd, maar dat is volledig volgens de genoemde doelstelling. Zodra Tom terug is in de pitbox is de vreugde om de tot nu toe geleverde prestaties duidelijk te zien. Team, rijder en aanwezige relaties feliciteren elkaar en Tom refereert aan de overwinning van mede-BMW-coureur Engstler: “Now it’s my turn!”
Als we vragen waarop Tom zo lang wachtte om de baan op te gaan legt hij uit: “Als je langer wacht, krijg je zeker een tiende gratis. De rijders op de baan rijden de baan mooi schoon en je hebt daardoor meer grip en nog de betere banden…” Later zou Tom hetzelfde nog eens uitleggen aan de Deen Kristian Poulsen, die ook met een BMW 320 tc rijdt. “You wanker”, zegt Tom, en: “Go out as late as possible, cause you get this one-tenth free!” Er wordt een korte blik verwisseld en Poulsen belooft beterschap. “Good, because I need you there”, is de reactie van Tom. Er is dus niet alleen sprake van concurrentie tussen de teams.

Vóór de twee races op zondag krijgen de teams die ochtend nog één keer de kans om het circuit op te gaan en de auto aan te passen en de rijder te laten wennen aan de laatste omstandigheden. Het is snel duidelijk dat het voor het team niet de bedoeling is om de snelste tijden op het pitbord te krijgen. Een aantal ronden lang rijdt Tom bijvoorbeeld door de pits (zonder te stoppen). Na afloop wordt alles weer even doorgelicht met de engineer. Over de auto is Tom zeer tevreden: “It was consistent. I had a good feeling about the car”. Naar ons verklaart hij nog wel wat verbetering te zien in zijn eigen prestaties. “Ik had de auto nog wat meer moeten laten rollen.”
Het verschil tussen de teamleider, , en Tom Coronel lijkt ogenschijnlijk te contrasteren. Maar in werkelijkheid zijn de twee uit hetzelfde hout gesneden. Enkel de manier waarop ze het uitten is anders. Tom is zelfs vlak voordat hij de BMW instapt nog aan het Twitteren, terwijl Roberto Ravaglia druk bezig is met het dirigeren van enkele van zijn monteurs en compleet gefocussed gaat hij op in de gegevens op zijn t.v.-scherm. Toch kan ook hij zijn lachen even niet bedwingen als de onboard-beelden Tom laten zien met een wel heel ontspannen houding. ‘Like he’s on a holliday, haha!’, roepen de teamleden in gebrekkig engels naar iedereen die maar in de buurt is als ze tegelijkertijd nadoen hoe Tom met één handje aan het stuur de opwarmronde zien volbrengen. De race zelf is in zijn geheel spannend te noemen. Al bij de start wordt duidelijk dat het geduld op de proef gesteld wordt van de coureurs. Omdat blijkt dat niet iedereen op de juiste positie is komen te rijden in de formatieronde, wordt de start een ronde uitgesteld. Tom heeft dan een matige start en hij moet genoegen nemen met een zesde plek om zijn race te kunnen vervolgen. Hoewel er weinig problemen ontstaan is er veel geduw en getrek en Tom raakt opgesloten in een groepje. Hij houdt echter zijn hoofd koel. Hij weet wat de mogelijkheden zijn op dit circuit en wat de doelstellingen zijn. Als Huff even van de baan schiet en Tarquini de leiding kan pakken, komt Tom terug naar een vijfde positie. Tarquini heeft het gelijk aan de stok met Muller. En de voormalig wereldkampioen kan de Chevrolet een ronde lang pareren. Uiteindelijk moet hij zich een ronde later gewonnen geven aan de oppermachtige Amerikaanse auto met Aziatische roots. Ook Alain Menu kondigt zich aan de staart van Tarquini aan en een gevecht volgt. Ook Tom is een een hevig gevecht verwikkeld met Poulsen en ziet daardoor het gat naar Monteiro groter worden. Uiteindelijk lukt het Tom toch om zich van het gevecht los te maken en zelfs Monteiro te verschalken. Als even later de auto van Tarquini stil valt, stoomt Tom door naar een welverdiende 3e plek. En hoewel Huff tot aan de laatste ronden nog zijn opmars continueert, valt de finishvlag. Tom mag zich van een welverdiende derde plek verzekeren. “Zo, dat was één!”, is zijn reactie, doelend op de beker. Tijd voor een feestje is er nauwelijks, want Race 2 begint al snel. De monteurs moeten dusdanig hard aan het werk, dat iedereen de pitbox even moet verlaten. “Gelijk hebben ze”, denk ik bij mezelf als ik bij het verlaten van de pitbox over mijn schouder kijk en ik de monteurs als een dolle door de pitbox zie rennen en vliegen om de auto weer op tijd gereed te maken in de beperkte tijd die ze hebben.

Als we tussen de races door de stand in het WK bekijken, is te zien dat Tom goede zaken heeft gedaan. De eerste drie plekken in het kampioenschap worden overduidelijk bezet door de drie Chevrolets van Muller, Huff en Menu. Op plek vier staat echter Tom met zeven punten voorsprong op Tarquini. En met het uitgangspunt dat Tom in Race 2 vanaf de voorste rij mag vertrekken, lijkt het uitbouwen van zijn voorsprong op Tarquini een goede mogelijkheid te zijn.

Als bij de start van Race 2 Engstler wel heel traag van zijn plek komt, neemt Tom gelijk de leiding over. Ook Villa, Miguelisz, Nygyer en de drie Chevrolets kunnen hiervan profiteren. Er wordt zeer close geracet en af en toe is zichtbaar wat contact. Als een stel jonge honden gaan de auto’s de baan over en dat daarbij wat klappen vallen, lijkt onvermijdelijk. Zo vliegt Tiago er bijvoorbeeld af. Tom’s voorsprong lijkt redelijk safe, wanneer duidelijk wordt dat Tarquini nog op een achtste plek rond rijdt en Tom een seconde voorsprong heeft op de nummer 2. Het geduw en getrek op de baan is ook de wedstrijdleiding niet ontgaan en er worden verschillende incidenten onderzocht die veelal gevolgd wordt door een drive-through-penalty. Ondertussen is Miguelisz bezig met een niet te houden, maar zeer dappere poging om Muller van zich af te houden. Villa kan duidelijk profiteren van de lijnen en de zuigkracht van de auto voor hem. Helaas wordt die auto voor hem bestuurd door Tom. Elke ronde snoept Villa zo’n tweetienden af van zijn achterstand op de nummer één in de race. Uiteindelijk zal dat na enkele ronden ontaarden in een gevecht op de eerste plek. Dat gevecht gaat ook duidelijk ten koste van hun gezamenlijke voorsprong. Muller ruikt namelijk inmiddels ook op en ruikt de grotere beker dan die voor de derde plek, die hij nu fictief in handen heeft. In de pitbox heerst een ijskoude sfeer. Het zweet loopt over de ruggen en monteurs steken letterlijk een stresspeuk op. Het is duidelijk dat Tom keihard moet werken en om Tom tot een fout te dwingen tikt Villa duidelijk een paar keer hard op de achterbumper van de sportieve Nederlander. Als Villa Tom uiteindelijk zo’n harde beuk geeft en er daardoor voorbij kan, probeert Tom zijn racelijn te houden in de komende bocht. Villa, die door zijn bravoure van zijn racelijn is geraakt duikt echter ook naar de binnenkant van de bocht en de auto’s raken elkaar. Villa knalt daardoor van de baan en Tom weet ternauwernood zijn auto in de race te houden. Wel steken onder andere Huff en Menu, de BMW van Tom voorbij. Villa kan zijn weg niet meer vervolgen. De wedstrijdleiding start ook een onderzoek naar het incident tussen Villa en Coronel, maar tijdens de race wordt er nog niet vernomen van een straf. Tom senior ziet het gelaten aan en verwacht dat het wel mee zal vallen: “Iedereen zag toch duidelijk dat Villa een paar fikse tikken uitdeelde, dus voor een straf hoeven we niet te vrezen.” Als Miquelisz de druk van de Chevy’s niet meer aankan en spint, weet Tom te profiteren en te finishen op een vierde plek. Er had sowieso meer ingezeten, maar de strijd is ook na de finishvlag nog niet gestreden. Het onderzoek naar de crash van Villa en Tom loopt namelijk nog. Tom senior deelt nogmaals zijn visie op het incident: “Het hoort bij het spelletje. Villa is jong en ruig, maar een auto wil in een bocht naar buiten [doelend op de auto van Tom die op de racelijn reed] en als je dan naar binnen stuurt [doelend op de actie van Villa] is het wachten op zoiets. Maar het staat allemaal op beeld. Villa gaf eerst meerdere tikken aan Tom, dus dat is geen probleem. Maar Villa is ook een Spaanse held en je weet natuurlijk nooit hoe dat hier meewerkt…”
Uiteindelijk zou Tom tien seconden straf krijgen en daardoor teug zakken naar een zevende finishplek. De wedstrijdleiding bleek onverbiddelijk en niet ontvankelijk voor Tom’s verweer. “Ik zei nog dat hij mijn race verziekte, maar het enig wat de wedstrijdleiding inbracht was dat Villa niet gefinished was. Volgens hun hoort het bij het toerwagenracen; die tikken die hij uitdeelde…”
Tom kan zich uiteindelijk bij de beslissing neerleggen. Hij zal ook wel moeten. Het blijft echter een nare nasmaak. Ook al heeft Tom zeer goed gepresteerd. Boven verwachting zelfs, door ook een beker mee naar huis te nemen. De stand in het kampioenschap ligt nog open voor de ‘best of the rest’, maar duidelijk is wel geworden dat de focus nu gaat liggen op het proberen te winnen van een wedstrijd. Die tip van de sluier weet Tom ons nog mee te geven na een gesprek met Roberto Ravaglia.

Ragasto

Vorig artikel: Het misplaatste gevoel van verlangen wanneer een relatie tot een einde is gekomen

Volgend artikel: Tijdreizen kan; de-uitleg met een panty en koffiekopje

23/01/2016 17:55

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert