Boismont en Delft,91, de droom programma's

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                             images?q=tbn:ANd9GcTUrodccKZGWibw9UuuS5t

Boismont, schonk nog wat wijn bij en vroeg,'hoe is je dag geweest?' 'Gewoon,' lachte Marieke, 'er moet veel gepubliceerd worden, anders worden we er op afgetikt met de subsidiabele gelden. Dus we zijn met écht onderzoek bezig en we onderzoeken een paar thema's die veel papierwerk op gaan leveren. Daar zit veel groepswerk in maar het wordt afgetekend door mij.' Publicaties moeten quantitatief zijn en kwaliteit is van minder belang. 'Is het ooit anders geweest,' mijmerde Boismont.' Nee,' meende Marieke en zij nam een slokje rode wijn, 'ik neem aan van niet.' 'Wat is, wat jij het échte onderzoek noemt,' vroeg haar vader? 'Het is nogal tijdrovend,' zei zijn dochter, 'het heeft te maken met onderzoek naar celstructuren in longetivity.' Daniel Boismont, wenkte de kelner. 'Goedeavond,' zei de man,' het gebruikelijke?' 'Voor mij wel,' zei de geleerde en hij dacht al met genoegen aan zijn pizza die een olifant kon vellen met de aanwezige calorieën.  'Ach voor mij ook,' lachte zijn dochter, ' maar zonder kappertjes of anchovis.' 'twee pizza Laifs,' herhaal de kelner, ' één zonder kappertjes of anchovis.' 'Dat klopt,' antwoordde Marieke. 

'Stanford,' vervolgde de jonge biochemica, 'ik werk samen met Stanford en misschien ga ik daar zelfs een tijdje heen, een half jaartje of zo.' 'Daar zit je tenminste veiliger dan hier,' vond haar vader,' de politiek houdt uitverkoop over de ruggen van haar burgers.' Hij nam nog een bedachtzaam slokje wijn. 'Je kunt de radio of tv niet aandoen,' vervolgde hij, 'of er is wel een gruwel die gemeld wordt met betrekking tot het kalifaat.'

'Nu vinden groepsaanrandingen in Keulen plaats omdat een politiemacht van 170 man niets kan uitrichten tegen 1000 zogenaamde zielige vluchtelingen. De volgende stap is onthoofdingen, want wat men geleerd heeft is, dat getallen tellen, als de barbaren  numerieker zijn dan de gevestigde orde, dan gaat welke actie dan ook, vrijwel ongestraft.  'Dat is een zwaar onderschat probleem,' beaamde Marieke, als vrouw voel je niet veilig meer en de rechtstaat moet de veiligheid van burgers garanderen, burgers moeten zich geborgen voelen en niet als opgejaagd wild.' 'Dan al die misselijkmakende aanslagen,' vulde haar vader aan, 'en executies die aan zieke geesten zijn ontsproten.' 'Ziek zijn ze,' bevestigde zijn dochter, 'en ze leven nog volgens een regelgeving uit het jaar 600, de tijd heeft niet stilgestaan, maar voor hen wel.'

                          th?&id=OIP.M92556c1cd19f0c03e15a5827ddaf

Toen de pizza's gebracht werden heerste de stilte even, terwijl Boismont met genoegen een flink stuk aansneed. 'Weet je,' zei Boismont, 'soms droom ik over een plek, een soort 'safeplace' die tijdloos is.' 'Hey,' zei Marieke, 'ik heb dat de laatste tijd ook.' 'Werkelijk,' vroeg haar vader geïnteresseerd. 'Ja,' zei ze langzaam, 'het begint altijd met een bazuingeschal en dan een stem, een stem die bij een heerser hoort en die zegt,'Wij zijn het vrije Westen..' '...God bless America,' vulde haar vader aan. 'Ja precies dat,' zei Marieke verbaasd. 'Bij mij begint en eindigt de droom ook zo,' vulde haar vader aan en hij liet zijn vork langzaam zakken. 'Oh mijn God,' zei hij toen het besef doordrong, 'het is geen droom, die plek bestaat dus echt.'

'Ik kan er niet bij,' zei Marieke uiteindelijk, 'statistisch gezien is het onmogelijk dat twee mensen die elkaar dan ook nog kennen, onafhankelijk van elkaar, de zelfde droomfragmenten hebben.'  'Hoe gaat jouw droom,' vroeg Boismont. 'Ik loop naar de rand van een berg en kijk de diepte in en daar zie ik een mooie vallei met ver weg waar de bomen beginnen, een meertje en een rivier. Dan vliegt er een felgekleurde vogel langs mij heen naar beneden.' Dr Boismont voelde het bloed uit zijn gelaat trekken. 'Ga door,' fluisterde hij haast. 'Dan loop ik met een hond, die aan mij is toegewezen door de man met de heerser stem,' vervolgde zijn dochter ernstig 'en ik daal af en kom steeds dichter bij het meertje en daar zit een figuur.' 

'Hoe gaat jouw droom pap,' vroeg zijn dochter, 'loop je ook een berg af?' 'Nee,' antwoordde Daniel Boismont, 'Ik kom omhoog, ik breek als het ware door het water oppervlak van een meertje dat heerlijk lauw is.'  'Ja,' zei Marieke langzaam 'en dan?' 'Soms,' begon haar vader, 'ga ik op reis met de God's stem en die laat mij vreselijke dingen zien, taferelen die weinig mensverheffend zijn. Vreselijke slachtpartijen in door Daesh gecontroleerde gebieden en dan hoor ik later als ik wakker ben zulke dingen op het nieuws.' 'Loopt dat synchroon,' vroeg zijn dochter. 'daar heb ik niet opgelet,' antwoordde haar vader, ' maar het begint altijd met het meertje alsof je geboren wordt of schoongewassen wordt.' Hij nipte even aan zijn wijn.' 'en de God's stem en natuurlijk de bazuin die het  geheel aankondigt met dat Vrije Westen gedoe.' 'Oh' zei hij toen, 'er is altijd de tropische vogel, heel fel gekleurde veren en die gaat op een tak zitten, het is zoiets als een tropisch regenwoud. Hij slaat gade, als het ware.'

                                             th?&id=OIP.M27cd09899bd4c565eebdb3a43fd7

'Weet je nog toen ik vroeger nachtmerries had,' vroeg Marieke? 'Jazeker,' antwoordde Boismont 'en of ik dat nog weet.' 'weet je nog hoe je mij daar vanaf geholpen hebt,' vroeg zijn dochter. 'Ik denk het wel,' zei haar vader, maar vertel maar, ik luister.' 'jij zei, 'als je de nachtmerrie hebt,' zei zijn dochter, 'droom mij er dan in en dan help ik je.' 'Ja,' bevestigde Boismont, 'dat herinner ik mij nog.' 'Dat hielp,' glimlachte Marieke, 'vanaf dat moment had ik een geheim wapen, ik kon je oproepen en we konden het enge verslaan altijd.. en de nachtmerries hielden op.' 'Ja,' zei Boismont dus je wilt zeggen...?' 'Dat als ik weer de berg afloop na het bazuin geschal, met mijn hond, ik ga proberen of ik bij het meertje kan komen, want ik denk dat jij die figuur bent die daar zit.'  'Okay,' zei Boismont 'en ik spreek af dat als ik in het meertje zit ik goed om mij heen zal kijken of ik de berg zie en jouw afdaling.'

'Wat wil je voor toetje,' vroeg zijn dochter en daarmee, waren de droomwerelden geparkeerd.

                                                                .-&-.

 

San Daniel 2016

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 92

23/01/2016 07:01

Reacties (2) 

1
23/01/2016 11:12
'Droom mij er dan in en dan help ik je' geweldig!
23/01/2016 17:28
lijkt me idd geweldig
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert