De burger is de vijand van de overheid

Door Guivanho gepubliceerd in Nieuws en politiek

d4ac50182ce8009cb5acab592bbb0206_medium.

Onder verwijzing naar de lage opkomst bij verkiezingen wordt vaak gewezen op het afnemende vertrouwen van de burger in de politiek en in de overheid in het algemeen. Maar is dat wel zo? Zouden we het ook niet om kunnen keren en concluderen, dat de oorzaak van dit probleem ligt in het feit, dat de overheid de burger niet vertrouwt? Enkele voorbeelden.

Enige jaren terug werd vlak bij mijn huis een doorgaande weg gereconstrueerd. De asfalteringswerkzaamheden veroorzaakten zoveel schokken, dat mijn huis stond te trillen en de monitor van mijn computer het begaf. Mijn claim die erop volgde, werd door de gemeente in handen gegeven van een bedrijf, dat tot de conclusie moest komen dat het euvel overal aan kon liggen behalve aan de reconstructiewerkzaamheden. Bij mij in de buurt was een waterleiding gesprongen. De herstelkosten konden niet geclaimd worden, want een waterleiding die er al dertig jaar ligt, moet toch ooit een keer kapot gaan, nietwaar. Even verderop was er malheur met de achterdeur van een huis. Ook dat kon niet aan de werkzaamheden liggen, omdat als dat zo was er ook malheur met de voordeur moest zijn geweest. Navraag bij een ambtenaar leerde me, dat geen enkele claim was toegewezen. Hulde aan de gemeente, dat een dergelijke omvangrijke klus foutloos was uitgevoerd!

Zou het? Nee, hier was sprake van georganiseerd wantrouwen van de kant van de overheid. De burger zou met claims de overheid kunnen belazeren en dat diende kost wat kost te worden voorkomen.

Ander voorbeeld. De straat voor mijn huis zou worden opgeknapt en de gemeente organiseerde een inspraakavond. Daar kwamen twee pijnpunten naar voren. Tot ergernis van omwonenden was er een hangplek, waar gedeald werd. Op die plek was er ook een knip gelegd in de weg die ooit doorgaand was. Die knip was het tweede pijnpunt. Beide pijnpunten werden door de gemeente vakkundig buiten het plan gedefinieerd, waardoor de inspraak op niet meer neerkwam dan gepraat over fietspaden en parkeerplaatsen. Hoezo de burger serieus nemen?

Derde voorbeeld. Een winkelcentrum bij mij in de buurt heeft een grondige opknapbeurt nodig, maar door de winkelleegstand in het centrum opperden de winkeliers daar het idee het hele winkelcentrum maar neer te halen, zodat de leegstand zou worden opgelost. Het idee, dat je in een vergrijzende wijk geen winkelvoorzieningen weg moet halen wordt maar nauwelijks gehoord. De discussie beperkt zich tot gepalaver tussen gemeente en winkeliers en de burger heeft het nakijken. Staat op voorhand buitenspel.

Conclusie: de oorzaak van het gebrek aan vertrouwen in overheid en politiek ligt in het feit, dat de overheid zijn burgers niet vertrouwt. Die burger is alleen maar op eigen voordeel uit en het beleid is erop gericht om dat zoveel mogelijk te voorkomen. Als je als overheid de burger vooral als tegenstander ziet, dan moet je er niet van opkijken, dat die burger zich ook als tegenstander gaat gedragen en/of zijn vertrouwen in de democratie verliest.

 

 

21/01/2016 14:44

Reacties (1) 

22/01/2016 22:41
Conclusie: de oorzaak van het gebrek aan vertrouwen in overheid en politiek ligt in het feit, dat de overheid zijn burgers niet vertrouwt. Die burger is alleen maar op eigen voordeel uit en het beleid is erop gericht om dat zoveel mogelijk te voorkomen. Als je als overheid de burger vooral als tegenstander ziet, dan moet je er niet van opkijken, dat die burger zich ook als tegenstander gaat gedragen en/of zijn vertrouwen in de democratie verliest.

En hierin kan ik me volledig vinden. Zelf ook wel voorbeelden.......
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert