Boismont en Delft,87, hoe pausen, meloenen worden

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                           th?&id=OIP.M92556c1cd19f0c03e15a5827ddaf

Het lauwe water omsloot hem en Boismont, voelde zich gelukkig, dit was zijn safeplace. Hij keek om zich heen en daar kwam de fel gekleurde vogel al aanvliegen. Hij had niet anders verwacht, wat was de oude Griekse mytholische vertelling ook al weer? Hij glimlachte ontspannen voor zich uit.'Vogels vervoeren en begeleiden de ziel naar de heilige rivier en het meer der vergetelheid.' De heilige rivier heette de Styx, dat wist hij nog te plaatsen, maar er waren 5 rivieren geweest. Hij zag er maar één. Boismont zat weer even in de schoolbanken zoveel jaren geleden, eeuwen geleden leek het wel,. De zachte warme druppels vielen van de tropische bladeren. Ontspannen zat hij en de kleuren pasten zich aan, alsof zij enigsinds gedempt werden door een fliter dat in of uit perspectief draaide. Zijn oude docent, historische letteren had hen oude Griekse teksten laten vertalen, keer op keer. 'Dit moet Hades zijn,' dacht de man die opnieuw gedoopt was door het water waar hij uit omhoog gekomen was, hij was schoon en onschuldig. 'Water is het symbool van leven,' wist hij, zonder water is er geen leven.' Hij voelde zich gelukzalig schoon. Of dit is een vorm van Hades, maar dan is het wel geprojecteerd. De subtropische druppels vormde een lichte mist. 

'Dit is de eerste keer dat ik hier ben dat ik mijn aanwezigheid kan overpeinsen', besefte de analyticus in hem. 'Als dit Hades is of een deel er van,' besefte zijn geest met een scherpte die hij in jaren niet meer gevoeld had, 'dan zal dit het Elysium zijn. Twee meren, of waren het vijvers, of poelen geweest? Nee, dit is duidelijk een meertje.' 'Twee meertjes,' besloot hij. 'De Lethe, waar de zielen bijeenkwamen en waar alle herinneringen uitgewist werden en het meer van Mnemosyne, van de herinnering, waar je geïnitieerd werd in mysteries en inzichten verkreeg. Hij wist als dit enige relatie had met het Elysium, dan was dit het meer waar je hergeboren verscheen en geïniteerd werd.' Hij glimlachte en vroeg zich net af of hij hier sinds verleden keer gebleven was, of steeds opnieuw verscheen en symbolish geboren was toen hij de God's stem hoorde.

'Daniel Boismont,' klonk de stem, en een gelukzalig gevoel vervulde Boismont, ' dit was de drager van de God's stem die tegen hem sprak. 'Ja Here,' zei hij en toen zag hij hem, hij zat op een rotsblok met zijn voeten in het lauwe water. 'Ik moest je even aanroepen,' zei Jonathan, 'je zat zo diep in gedachten verzonken alsof je de essentie van het Al trachtte de doorgronden.'

Ver weg in Delft woelde en draaide dr Boissmont, eminent geleerde, even in zijn bed. Zijn ogen flitsten heen en weer onder zijn gesloten oogleden.

Boismont glimlachte toen hij de spreker zag. 'Ik vroeg me net af,' sprak hij, 'of ik hier ben ook als ik elders ben.'  'je bent hier altijd,' antwoordde Jonathan, ' niet altijd met je bewustzijn, dat bepaal ik.' De tropische vogel rechte zijn rug en sloeg zijn vleugels uit en wiekte langzaam weg, de paars oranje lucht in. 'Die heeft het druk vandaag,' zei Jonathan, 'maar daar komen de hoeders van je ziel' en hij wees naar dansende vlinders boven het water die zich nu met trillende vleugels nestelden op de zelfde tak waar de fel gekleurde vogel net opgestegen waren. 'je wordt geleid,' vervolgde de God's stem, 'ook als je dat niet beseft. Geniet van het moment en tracht niet alles te doorgronden, dat is ijdelheid der ijdelheden, soms hebben zaken gewoon geen reden of oorsprong, maar vinden ze gewoon plaats.'  Daniel Boismont knikte, hij wist dat wat hij hoorde waarheid was en dat hij in een bijzondere staat verkeerde die veroorzaakt werd door de drager van de God's stem. 

                    th?&id=OIP.M92556c1cd19f0c03e15a5827ddaf

'Dit is de villa van Ormen,' glimlachte Jonathan, 'de illusie van het einde of wat daarna komt.' Niet alles heeft een reden, maar onze aanwezigheid nu, wel, ik heb je geroepen.' Boismont boog deemoedig het hoofd. 'Here,' sprak hij, 'ik sta tot uw dienst.'  De drager van de God's stem liet zich van het rotsblok afglijden en liep naar Boismont toe. 'Als ik iemand voort roep dan heeft dat een reden.' Daniel Boismont, knikte. 'Jij gaat vorm geven aan een werklijkheid zoals ik je die opdraag,' sprak de God's stem en met zachte hand duwde hij Boismont even onder water en haalde hem toen weer omhoog.

Dr Boismont werd even wakker, 'wij zijn het Westen, het vrije Westen,' klonk het nog even na in zijn oren. 'Morgen vroeger naar mijn werk gaan,' besloot hij slaapdronken en het  Mnemosyne programmaatje schrijven,' en toen draaide hij zich weer om.

 

 

                                         .-&-. 

 

San Daniel 2015

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

 

lees ook deel 88

 

19/01/2016 07:44

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert