Ik ben verdrietig.....

Door Henie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het verdriet sloeg zo hard toe. Al een behoorlijke tijd ziek, natuurlijk zag iedereen het aankomen. Maar toch, ineens was daar de dood.....

Zuster in de nacht of Ambulante Nacht Zorg.

12ff9fd55590d3182acb63c2946a03e9_1348319

 

 

Ik ben verdrietig.
Vannacht stierf een cliënt.
Een jonge man.
Een vader.
Een echtgenoot.
Een zoon.
Een maatje.
Een vriend.
Een mens.

Het verdriet sloeg zo hard toe. Al een behoorlijke tijd ziek, natuurlijk zag iedereen
het aankomen. Maar toch, ineens was daar de dood. Het onherroepelijke einde. Dan stopt werkelijk alles en is er alleen maar stilte.

Alleen maar stilte.....

Een kindje twee jaar oud.
Een nieuw huis.
Een jaar geleden nog plannen maken.
En dan, dan komt er een vonnis.
Kanker.
Niet operabel, geen andere mogelijkheid......weten dat je gaat sterven.

Weten dat je gaat sterven.....

Waarom? Hoe vaak zal je je dat hebben afgevraagd. Hoe vaak zullen jullie je dat hebben afgevraagd.

Ik ben verdrietig.

Verdrietig, alles komt samen.
Het verdriet vermengt zich met mijn eigen verdriet.
Ik voel de pijn als mijn eigen pijn.
Ik kan niet helpen, niet helpen dit verdriet te verzachten.
Ik kan er zijn, maar meer ook niet. Ik kan dingen regelen, maar meer ook niet.

Ik moet verder de nacht in......

Ik moet verder de nacht in. Ik ga de nacht in.
De donkere nacht. Met mijn eigen gedachten.
Met mijn eigen verdriet.
Alles komt samen......

cf0195d935598bcc99955f7ac0f28edd_medium.

Ik ben verdrietig…..

Deze overpeinzing schreef ik na een nachtdienst waar een jonge cliënt overleed aan de gevolgen van de verschrikkelijke ziekte kanker. Ik ben verdrietig….werken in de zorg, werken met terminale patiënten. Natuurlijk maak je dan veel mee. Natuurlijk kun je daar mee omgaan ….maar toch.  Het is heel normaal dat je af en toe mee huilt, het zou in mijn ogen niet normaal zijn als dat niet zo was.

 

Zuster in de nacht of Ambulante Nacht Zorg.

Een bijzonder beroep binnen de gezondheidszorg! In de nacht werken in de thuiszorg. Op bezoek gaan bij mensen thuis, mensen die ziek zijn en zorg behoeven

 


© Henie

18/01/2016 21:32

Reacties (8) 

22/01/2016 23:39
Mooie dingen , er zijn voor de mensen die je nodig hebben , natuurlijk maak je je ook heel veel zorgen , en zal het je raken .
Omgaan met zieken en ouderen, afscheid nemen went niet gemakkelijk. misschien wel nooit. en telkens moet je door. Respect.
1
19/01/2016 17:44
mooi verwoord
1
19/01/2016 17:36
Wat vreselijk! In zo'n geval lijkt me het beroep in de zorg extra zwaar. Mijn hart gaat uit naar zijn naasten, familie en vrienden.
1
19/01/2016 10:36
Ik blijf een heel groot respect houden voor jou en iedereen die dit werk doet.
1
19/01/2016 09:31
Woorden schieten na dit ik dit gelezen heb gewoon tekort. Maar ik neem mijn petje af voor het werk wat je doet
1
18/01/2016 22:18
Wat een bewonderenswaardig werk doen jullie. Bij de dood komen meestal veel oneindige vragen.......................waarop we geen antwoord kunnen geven. Ik vind het een bijzonder artikel:-)
1
18/01/2016 21:53
Waarom ???
Dat is een vraag die zo vaak gesteld wordt , een antwoord is er niet.
Maar als iemand zo jong sterft, dan is de vraag nog heftiger en het afscheid weegt zo zwaar.
Jullie werk is bewonderenswaardig!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert