Project lazarus: uitgestorven diersoorten tot leven wekken

Door Thalmaray gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Voorwoord

01006be0c25e5f41c680b07d68234341.jpg

Sinds de gestadige opmars van DNA-technologie is het een gedachte die blijft spelen in de geesten van menig wetenschapper en fantasie auteur. Deze ideeën kregen een publieke boost door de filmreeks van Steven Spielberg: Jurrasic Park en het succesvol klonen van het schaap Dolly.

Nu willen wetenschappers van het Lazarus-project een reeks uitgestorven diersoorten terug tot leven brengen. 2013 zal de geschiedenis ingaan als het jaar van de doorbraak. Op 15 maart 2013 werd voor het eerst succesvol een uitgestorven wezen terug tot leven gebracht. Dankzij in vitro fertilisatie bij een aanverwante soort werd de Rheobatrachus silus een sinds 1983 uitgestorven kikkersoort theoretisch terug levend gemaakt. Een klein deel van de ingebrachte eieren brachten het tot een embryonaal stadium.  De mensen van Lazarus geloven dat dit de eerste stap is om volledige uitgestorven dierensoorten succesvol terug te brengen op aarde.

Theoretisch zouden dankzij gevonden DNA heel wat dieren vatbaar zijn voor deze synthetische hergeboorten onder wie de mammoet en de dodo. Het stadium van pure sciencefiction zijn we dus al voorbij en theoretisch is deze techniek perfect haalbaar.

We nemen eerst een kijkje naar de reeks dieren die kandidaat zijn om terug onze groene planeet te bevolken.

Het project

a30909f84b52918979b138995c755c3b_medium.

Laat ons eerst stellen dat wilde speculaties zoals het terugbrengen van dinosauriërs op aarde momenteel nog aardig weinig kans hebben op slagen. Het meeste DNA van die periode is totaal vergaan, hoewel men in bepaalde fossielen onder andere bepaalde muggen heeft gevonden met de aanwezigheid van bloed. Er zijn echter kandidaten genoeg waar er genoeg DNA voor handen is en voldoende soortgenoten die receptief zijn voor draagmoederschap.

Belangrijk is te weten dat de wetenschappers geen fantasten zijn maar echte deskundigen in hun gebied die bovendien gefinancierd worden door National Geographic, een gerespecteerd instituut.   Het team bestaat uit 36 gerenommeerde wetenschappers die gespecialiseerd zijn in genetische technieken en moleculaire biologie.

De kandidatenlijst

170eebe714b8a29a6b85feeec130fb47.jpg

  • De buidelwolf.
  • De Chinese vlagdolfijn.
  • De Dodo
  • De Labrador eend

ae57c13c9474ef66435d0b956095c7f1_medium.

  • De Mastodont
  • De Moa
  • De Moho
  • De Oeros

2099bbcd4788b1c6cb9e24d0c66f4d5f.jpg

  • De Pyreneese steenbok.
  • De Reuze alk.
  • De Wolharige mammoet.
  • De Caribische monniksrob.

08d3c7b2d9ada0e14b32ee00833fd96d.jpg

  • De Carolinaparkiet.
  • De Cubaanse ara.
  • De Huia.
  • De Ivoosnavelspecht.

e1ab93a25c8a167efa3720887233fa20.jpg

  • De Olifantsvogel.
  • De Quagga.
  • De Trek duif.
  • De Smilodon.

 

Doelstellingen van Lazarus

c0c5048ebc0c310cce095e8202b135ad_medium.

  1. De-existentie mogelijk maken.
  2. Er is geen tijdslimiet vastgelegd.
  3. Financiering en academische steun verwerven voor het project.
  4. Raakvlakken zoeken met andere doelgroepen zoals bescherming van bedreigde diersoorten en biotopen.
  5. Het bepalen van realistische targets.
  6. De controverse van het onderwerp opvangen.
  7. Openheid door kennis en betrouwbaarheid.
  8. Communicatie naar belanghebbers en publiek.
  9. Dialoog via media en congressen.
  10. Uitbouw van logistieke, administratieve en wetenschappelijke planning.

 

Een wetenschap in wording

df2f2742f051bbe95ef9ae3ab337bb00_medium.

Wat het grote publiek niet weet is dat er al verschillende (bijna) succesvolle pogingen zijn geweest om uitgestorven soorten terug te brengen. Gezien er in vele gevallen gebruik gemaakt wordt van een kloonmethode is het niet abnormaal dat de “resultaat” dieren niet lang overleven. Het klonen zelf is immers nog volop in ontwikkeling.

De Frozen Zoo, is een ander bijna onbekend project die al 35 jaar actief is met het verzamelen van DNA materiaal van (bijna)uitgestorven diersoorten. Verschillende DNA-houdende objecten zoals eieren, sperma, embryo’s, huis, cellen en bloed worden bewaard door de wetenschap van crypto preservatie (gecontroleerd invriezen). Er zijn nu al stalen van 10.000 verschillende dieren uit 1.000 diersoorten. Sommige materialen zijn succesvol gekloond. Deze organisatie krijgt de medewerking van alle voornaamste internationale wetenschappers. Er wordt momenteel gewerkt aan een prestigieus project “Genome 10k”: het verzamelen en catalogeren van gegevens van 10.000 soorten gewervelde dieren. De stamcelwetenschap speelt eveneens een heel belangrijke rol in de nieuwe wetenschappen van morgen.

Er wordt voorzien dat de toekomst open ligt voor fabelachtige nieuwe technieken en ontdekkingen. Enige voorwaarde is het verkrijgen van leefbaar DNA materiaal.

Het wordt duidelijk na lezing van het laatste Lazarus rapport dat er al tientallen pogingen werden ondernomen om uitgestorven diersoorten terug tot leven te brengen. Succes is tot nog toe uitgebleven omdat de inspanning niet waren gecoördineerd en de technieken letterlijk in hun kinderschoenen stonden. De overtuiging is echter vastberaden dat het Lazarus project uiteindelijk zal leidden tot succes bij verschillende diersoorten. De projectleiders doen dan ook een oproep naar de gevestigde wetenschap om een brug te slaan naar de wetenschappen van de toekomst. Het is uiteraard duidelijk dat gezien dit avontuur niet alleen over klonen gaat maar ook over biologische factoren zoals afstotingsverschijnselen, genetische incompatibiliteit en nog honderden andere parameters dat deze nieuwe wetenschap enorm ingewikkeld is. Het is exact om deze reden dat er hard wordt doorgewerkt doch zonder wilde experimenten noch speculaties zolang de implicatie van de theoretische kennis niet tot in de perfectie kan worden omgezet.

Hoe kan men bruikbaar DNA herkennen?

121dc7586bc7a91f0562b6c8bfc4f4ac_medium.

DNA is eigenlijk een breekbare fragiele molecule welke gemakkelijk kan beschadigd worden door externe factoren zoals hitte, water, zuurstof of radiatie. Vele binnengebrachte stalen zijn dan ook vervuild of beschadigd en soms onbruikbaar. DNA van dinosauriërs is bijvoorbeeld nog nooit gevonden doch er zijn wel proteïnen van de prehistorische reuzen gevonden in beencellen. Dus niets is uit te sluiten. Het is dus niet bepaald dat bruikbaar DNA voor het rapen ligt.

Niet alleen het dier maar ook het ecosysteem moet herhaald worden

8e02dbb022b3c64fb07008f8bd3b23eb.jpg

Wanneer men er in zou slagen om de dieren te recreëren is het imperatief dat de overlevingskansen maximaal zijn. Het zou dus concreet betekenen dat volledige ecosystemen moeten worden nagebouwd met de aangepaste en correcte beplantingen en voedselvoorzieningen. Niet alleen zijn door de jaren de ecosystemen geëvolueerd door bijvoorbeeld klimaat verschillen maar vegetatie, luchtkwaliteit, bodemsamenstelling, water en andere factoren spelen een vitale rol. Het project kan dus niet worden opgevat met beperkte doelstellingen. Het tot leven wekken van de dieren zou een sterk staaltje kunst zijn met een “goddelijk” gevoel doch de implicaties van het project gaan veel verder.

Een andere vraag is of het oerinstinct van deze dieren intact zal zijn? Zullen deze kunstmatig verwekte dieren leven volgens het eeuwenoude principe van natuurlijke overleving en aanpassing, zal de evolutie met andere woorden vatbaar zijn op hen. Om hun reële overlevingskansen te bieden moet men ook denken aan de herintroductie van een natuurlijke voortplanting. De vraag komt meteen in hoeveel exemplaren men één bepaalde diersoort moet creëren om dit alles vlot te laten verlopen.

Een tweede vraag is of de herintroductie van deze diersoorten de huidige diersoorten niet in gevaar zullen brengen, het zou ironisch zijn om diersoorten terug op te wekken zodat andere diersoorten als gevolg ervan zouden verdwijnen.

Waarom?

9f83a5dfcb27e566f35d5a9397ee3106.jpg

Op congressen krijgen de wetenschappers steevast deze vraag naar hun hoofd. Waarom zou men in godsnaam dit willen doen?

Het antwoord is niet verbazend dubbelzijdig eerst is er het uitdagende extase gevoel om “God” te spelen. Het is het onvermijdelijke kunnen terugdraaien. Het defaillisme van de dood.

De meer nuchtere reactie is dat alles wat mogelijk is er hoe dan ook onvermijdelijk komt. Het is dus irrelevant en zelfs onlogisch om er tegen te vechten. Hoe dan ook uit wetenschappelijk standpunt is het ontegensprekelijk dat wanneer het experiment slaagt men eruit zal leren en zelfs ons algemeen begrip over de aarde en onszelf versterken. Volgens Lazarus is het ook vooral om uitsterven van nieuwe soorten tegen te gaan, een soort van verzekering zeg maar dat we de fauna van onze planeet eindelijk kunnen veiligstellen voor de toekomst.

Tegenkanting

1c795ced4283d00880447e3bf09967eb.jpg

Uiteraard zorgt Lazarus voor de nodige controverse en niet verbazend vooral uit religieuze hoek. Tegenstanders kanten zich tegen het project omdat het “onnatuurlijk” zou zijn en in strijd met goddelijke wetten. Doorheen de geschiedenis is het altijd religie geweest die geprobeerd heeft om vooruitgang te nekken, waarschijnlijk omdat deze verwezenlijking een zoveelste bevestiging zou zijn dat het begrip “God” achterhaald is en dat de mens in staat is om zelf leven te creëren.

Hoe dan ook is het een vaststaand feit dat de wetenschap zich nooit heeft laten tegenhouden door kortzichtigheid en zelfs onder de zwaarste persecuties methoden heeft gevonden om vooruitgang te maken in de techniek, in de wetenschap en in het denken.

Men kan stellen dat de tegenstanders van Lazarus dezelfde mensen zijn die tegen het klonen zijn of tegen artificiële intelligentie. Wanneer succesvol zal het niet zo ingrijpend zijn als men wel denkt, maar het zal vooral een nieuwe stap zijn in menselijke evolutie.

Bedenking

ef0e3138ed1ec01daa2305044716208f_medium.

Het Lazarus Project is de verwezenlijking van een oude mensendroom: het vooruit stuwen van het menselijk kunnen, het oplossen van een nieuw mysterie, het opwekken van leven. Lazarus lijkt dan ook veel kans te hebben om te slagen. De mensheid is in staat om voor het eerst humane fouten terug te draaien, want heel wat van deze dieren zijn verdwenen door het toedoen van de meest dominante soort op aarde: de mens. Het is een kans die men met beide handen moet aangrijpen niet alleen om een collectieve verantwoordelijkheid te kweken voor onze nakomelingen, doch ook om respect te tonen aan onze habitat. Indien de diersoorten succesvol herleven, zal men misschien beseffen dat we teveel vernietigen van onze natuurlijke wereld. Vooruitgang en wetenschap hoeven geen vijanden te zijn van de natuur wel integendeel dit project kan bewijzen dat ze bondgenoten kunnen zijn naar een betere intelligentere wereld.

0d4b2d679bdd72c3697ecfc948af22db_medium.

7f30a915b59aef092bbbb834899dc579.jpg

 

 

 

 

14/01/2016 19:33

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert