Kan de amerikaanse presidentsverkiezing van 2012 soelaas brengen bij de economische crisis?

Door Thalmaray gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Kan de Amerikaanse Presidentsverkiezing van 2012 soelaas brengen bij de economische crisis?

Voorwoord

c96a6121cbc1a257c8aff224dbe0f05c.jpg

De kans dat 2011 de geschiedenis zal ingaan als het jaar van de identiteitscrisis van het kapitalisme is aannemelijk. Overal ter wereld kan men er niet meer naast kijken, na de val van het communisme, de radicalisering van de islam maakt de wereldeconomie misschien zijn zwaarste crisis door. De heilige huisjes van het kapitalisme wankelen in werking, in ethiek en in het publieke vertrouwen. Is het nu de economische of banken crisis de wereldburgers lijken te zijn verenigd door een gemeenschappelijk probleem. Het economisch systeem waarop alle politieke, sociale en structurele zaken zijn gebaseerd lijkt een virus te hebben opgelopen en zelfs te imploderen. Traditioneel zijn de financiële markten gevoelig voor vooraanstaande politieke gebeurtenissen vooral als deze plaatsvinden in de grootste economie ter wereld. De Presidentsverkiezingen in 2012 zullen belangrijker zijn dan alleen maar nationale politiek. Alle ogen zullen gericht zijn op de voorstellen die de kandidaten zullen verkondigen, is dit een nieuwe wind, die zo broodnodig lijkt?, een afrekening met scheef gegroeide tradities in het bedrijfsleven? Of zal het systeem zichzelf niet toelaten om te regenereren? Hoe dan ook de volgende Amerikaanse President zal een protagonist zijn op het economische slagveld. De financiële markten zullen al gauw hun vertrouwen of ongenoegen laten merken aan de hand van beurs verrichtingen. De ver van mijn bed show?, niet echt meer belangrijk dan je wel zou kunnen denken.

Nieuwe Amerikaanse realiteit

91bfd816d90cf1d6051507b904ba0076bWljaGVs

Het is me opgevallen dat voor het eerst in hun lange traditie de Amerikaanse burgers komaf hebben gemaakt met een aantal zekerheden. Traditioneel werd de President bijna feilloos verkozen uit de twee kampen, de Democratische Partij of de Republikeinse. De Amerikanen hadden ook onmiddellijk na de verkiezingen een buitengewone intelligente en patriottische reflex om allen de verkozene President te steunen door dik en dun. In de States is de President ook letterlijk de bevelhebber, de leider. U hebt waarschijnlijk de verleden tijd opgemerkt in de vorige zin, en dit met goede reden. Twee nieuwe feiten hebben zich voorgedaan.

48bebfce6120da8b5b3c58d21ca50a25OS0xMS0w

9/11 is een mijlpaal in de Amerikaanse politiek. Zo wordt er in de Amerikaanse media gesproken van de era voor 9/11 en die erna. Amerika werd door deze barbaarse en laffe aanval getroffen in zijn ziel. Al Quaida slaagde er niet in om de westerse samenleving op de knieën te krijgen, maar ondanks dat Bin Laden meer dan verdiend een kogel tussen de ogen kreeg, is enkele jaren later het kapitalistisch systeem aan het wankelen, en dat door een soort van implosie van het systeem. De zwakte van onze economie is nooit zo duidelijk geweest of nu. Zelfs natuurlijke rampen in Japan en Thailand hebben ons met de neus gedrukt hoe fragiel het mondiale systeem werkelijk is.

De verkiezingen George Bush jr. tegen Al Gore was een andere mijlpaal. Voor het eerst sinds het ontstaan van de Verenigde Staten was het land letterlijk in twee verdeeld, zo erg dat de verkiezingen letterlijk hebben afgehangen van enkele honderden stemmen en juridisch getouwtrek. Pijnlijk ondanks het onblusbare patriottisme van de yankees werd het duidelijk dat er een conservatief Amerika bestaat, en een meer libertijnse States. Deze verdeeldheid is nog voelbaar tot op heden.

De Obama factor

6c94ce9d249698730bc10d9bffb06dc2aW1hZ2Vz

George Bush jr. was op het einde van zijn tweede ambtstermijn een vergruisde President. De man die de oorlog verkondigde, weliswaar uit zelfverdediging, aan de moslim terreur. Met de nieuwsbeelden gegrift op het collectief geheugen met de lijkkisten die terugkwamen van Afghanistan en Irak, zocht Amerika een nieuwe adem. De vorige verkiezingen Obama vs. John Mc Cain waren in alle opzichten historisch te noemen, niet alleen was er voor het eerst een Afro-Amerikaan die reële slaagkansen had, ook Hillary Clinton probeerde haar kans om de eerste vrouwelijke President te worden. Dankzij een fabelachtig charisma en een zeer intelligente campagne slaagde Obama erin om zijn huidskleur letterlijk naar het tweede plan te schuiven. “Yes we can!” was waarschijnlijk de intelligentste slogan van de laatste honderd jaar…Obama werd verkozen omdat hij erin slaagde het vertrouwen te winnen van het volk en de economische spelers.

70d4e3adcfb3330fc375fed0e96acfb2Y3Jpc2lz

De eerste Afro-Amerikaanse President was de verpersoonlijking van de hoop op verandering, de verwachtingen die werden gegeven aan deze man waren onmenselijk hoog zowel in het binnen- als buitenland. Ondanks alle goede voornemens, nu vier jaar later, zien we een President die constant moet vechten met het establishment en het is nu meer een Obama van “Yes we can, but…”. De ontgoocheling bij de meeste Amerikanen is gigantisch, de politieke tegenstand is hardnekkig en bits, internationale successen zijn miniem met als hoogvlieger de uitschakeling van de massamoordenaar Bin Laden. Amerika’s zonen en dochters sterven nog steeds op het zand van vijandige landen, de economie is aan zijn limiet uitgetrokken onder andere door een gigantische defensie kost. Hier en daar verschijnt een nieuwe slagzin “Nobama!”.

Achtergrond en belang

2dc192469bd8f55fc496b09060a425feaW1hZ2Vz

Deze verkiezingen gaan zich afspelen in een chaotisch en desastreus klimaat. De Amerikaanse economie zal op het hoogtepunt zijn van de recessie dit in tegenstelling tot de economische wereldgroei die 5% stijgt, voornamelijk in China.

De uitslag van deze verkiezing zal afhangen hoe Obama zijn toekomstvisie kan verdedigen naar een status quo of een lichte vooruitgang. De thema’s gaan voornamelijk gaan over het binnenlands beleid, welke de internationale markten niet zullen beïnvloeden in positieve zin.

Het proces hoe deze verkiezingen lopen is in een zekere mate voor ons Europeanen irrelevant, doch dient rekening te worden gehouden dat dit mediacircus in het teken staat van de machtige dollar. Een kandidaat slokt miljoenen dollars op om maar enigszins kans te maken. Uiteraard spelen de lobbyisten en de sponsors een uitermate cruciale rol. Om het cru te zeggen, geen geld, geen nominatie, geen nominatie, vergeet het!...

db3c6feafc257c86f5cf67a4f4b0f194ZmluYW5j

Men kan zich dan ook de vraag stelen in het licht van de protest bewegingen in Amerika “Occupy Wallstreet” in hoeverre de President afstand kan nemen van zijn sponsors en de machtige lobbyisten die hij de facto nodig heeft om te overleven. Kan men bijvoorbeeld een bank cultuur herschrijven als ze de grootste geldschieters zijn voor een campagne?, idem voor milieu en economie.

Kan Obama, de droom nog waarmaken, na een lijst van beloftes die maar half of niet werden ingevuld. Als zittende President zit hij in een relatief comfortabele positie, niet omdat zijn beleid sterk is, ben in de overtuiging dat hij de geschiedenis zal ingaan als een matige president, maar vooral omdat de Republikeinen geen ernstige tegenkandidaat kunnen produceren. Obama heeft nog steeds zijn charisma, en dit zou hem wel eens een tweede termijn kunnen geven.

En Europa?

e079855d533e03a63755187f83af0a3eZXVyb3Bl

Het is duidelijk dat wij niet te vergelijken zijn met de Verenigde Staten. De Europese Unie maakt zijn ergste crisis door, heeft (nog) geen identiteit, geen uitgesproken leider, tientallen belangengroepen die elkaar dwars zitten. De publieke betrokkenheid met Europa is bovendien zo goed als onbestaand. De euro crisis kon voorkomen worden, doch deze crisis is er en zorgt bovendien voor een domino-effect, de vraag is nog maar of de euro dit zal overleven? Europa toont zich zoals het werkelijk is een puzzel van verdeelde landen, zonder visie, zonder doel, en met een misplaatste ambitie. Ook hier ontbreekt sterk het charismatisch effect van een leider die één van aanpakken weet en het vertrouwen kan winnen van de bevolking. Momenteel regeert men onkundig, verkwistend en met minachting voor de opinie van de kiezers. Als het regent in de Verenigde Staten, druppelt het in Europa, en in 2012 zal het niets anders zijn. Het lijkt er meer en meer op dat Europa het niet alleen kan redden en financiële en structurele hulp zal nodig hebben van de Verenigde Staten of bijvoorbeeld Japan.

Zal de Verenigde Staten traditioneel zijn bondgenoten helpen of zullen die noodgedwongen terugvallen op een protectionisme van hun eigen markt en economische middelen? Dit blijkt de vraag te worden.

Mogelijke argumenten positieve invloed

  • Nieuwe kandidaten met vernieuwende ideeën die de politieke moed zullen hebben om te breken met de  oud-kapitalistische cultuur.
  • Een ontstaan van een nieuw-kapitalistische cultuur op basis van vrije markteconomie en een beter sociaal vangnet van de burgers.
  • Annihilatie van de extreme financiële onrechtvaardigheid, de economische (private) spelers mede betrekken in het beleid en hun verantwoordelijkheid verhogen.
  • Een nieuw Marshall plan voor Europa, substantiële financiële hulp voor Europa en het Westen.
  • Het afstemmen van de Amerikaanse economie op de Europese en vice versa.
  • De beëindiging van de Oorlog in Irak en Afghanistan.
  • Maar vooral een duidelijke uitgestippelde visie.

Mogelijke argumenten negatieve invloed

 

  • Het varen van een eigen Europese manier die nu op een ramp koers lijkt.
  • Een Republikeinse President die per definitie meer protectionistisch zal zijn.
  • Het beperken van financiële hulp aan Europa of onderhevig aan sterke voorwaarden en tegen diensten.
  • Een zwakke nieuwe President of een verzwakte Obama.

Prognose

4c6e2485f43fdf2eac8d49bf31726460aW50ZXJu

Deze verkiezingen zijn van cruciaal belang voor het verdere verloop van de verschillende crisissen in de wereld. Ben in de rotsvaste overtuiging dat het kapitalisme zijn grootste identiteitscrisis doormaakt sinds de grote depressie van de jaren 30.

De factoren die een uiteindelijk zullen bepalen wie in de Oval Office zit, en hoe die man (of vrouw) zal handelen zijn te talrijk om op te noemen. Het wordt zeker het moeilijkste presidentschap ooit.
In een positieve voetnoot wil ik er wel aan herinneren dat de Verenigde Staten de intelligentie hebben om te beseffen dat onze doelen en belangen gemeenschappelijk zijn. Dit land alleen is verantwoordelijk om tweemaal de tirannie van beide wereldoorlogen in de wereld te verslaan. Ook de depressie van 1930 zijn ze tenslotte te boven gekomen door wil, moed en hoop. Het ligt dan ook in het nationaal karakter van deze mensen om als een feniks terug te komen ondanks alles.

3ad446c861cb67ed7ad7de23e7f77a88cGF0cmlv


Wat Europa betreft, men mag niet vergeten dat wat men hier zegt en vooral doet ook zijn belang zal hebben op het wereldtoneel. Wanneer de huidige machthebbers eindelijk beseffen dat de mensen schreeuwen naar een nieuw model van maatschappij en een economie zonder excessen het hier uiteindelijk zal gehoor vinden. Momenteel is minachting voor de kiezer koning in gans de wereld, niet alleen de westerse, als men kijkt naar de dictaturen, of de religieuze despoten, en slechts wanneer politici ook hun cultuur vernieuwen kunnen we met een heel pak gezond verstand en veel wilskracht er terug bovenkomen.

0d379c3432de104cea1d5c6c5d5d99bdNEM3OTA3


Twee verkiezingen zullen een heel grote rol spelen de Amerikaanse waar Obama vermoedelijk nipt zal winnen, en de Chinese waar een nieuw partijcongres in dezelfde periode een nieuw toekomstbeeld wereldkundig zal maken. Misschien komen Oost en west elkaar wel tegemoet. Wat er ook van wezen hopelijk beseft iedere politieker dat het nu een kans is om deze tsunami van tegenspoed om te buigen naar een betere toekomst.

6f668057519328e3acb2679a1f63aa48S3VubmVu

 

 

© Thalmaray - 2011.

 

14/01/2016 18:49

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert