Wat fibromyalgie aanricht in mijn dagelijks leven

Door Vlindertje73 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Als de fibromyalgie mij weer eens aanvalt en het mijn leven weer erg moeilijk maakt, dan zeg ik altijd; ‘Tja, ik heb weer last van mijn fibertjes.’ Elke dag heb ik pijn, maar met zo’n aanval is het veel heftiger. Zo heb ik daar ooit eens een dag van beschreven:

Zomaar een dag uit mijn leven.

Ja hoor, de ellende is weer begonnen! Dikke shit zeg.

Eerst ga ik door mijn enkel en scheur een spier en verrek mijn enkelbanden. Dan een paar dagen krijg ik in jawel, het andere been in de kuit een aderontsteking. Pijnlijk allemaal. Maar goed we krukkelen gewoon maar door voor zover dat het gaat. Ondertussen ben ik dan ook al wel aardig wat gewend op pijn gebied.

Maar dan….

Op een ochtend sta ik op en AU AU het zal toch niet waar zijn denk ik bij mezelf. Probeer op te staan, maar dit gaat zeer moeilijk, mijn heup schiet van de pijn en er vliegen scheuten door mijn rug. De tranen lopen over mijn wangen, mijn lieve Snoopy slikt ze er af, de schat. Niet normaal, maar ik moet zo nodig naar de wc. Steunend langs de muren kom ik via de deurkrukken op de wc, he he eindelijk ik ben er. Ja en nu..? De hond moet eruit. Gelukkig heb ik aardige mensen om me heen wonen, dus met 1 belletje is dat ook geregeld.

De buurman brengt me ook de krukken, die ik gelukkig in eigen bezit het, bij de wc aan de buitenkant van de deur zodat ik ze zo kan pakken als ik klaar ben met me op te frissen. Hij zet de koffiepot aan en gaat met Snoopy naar buiten. Ik kruk op mijn krukken naar een stoel. He he ik zit…. Heel mijn been tintelt als een gek, net of het een been van een ander is. Ik kan er in ieder geval niet op staan, en het is de rechter, ook dat nog want links heb ik nog problemen met mijn enkel. Dus met 2 krukken kan ik toch nog een beetje vooruit komen.

Dan schenk ik koffie in, maar hoe in hemelsnaam krijg ik die beker op mijn tafel? Tja…..frustrerend! Toch maar even wachten tot de buurman terug is. Ook wil ik even onder de douche, ik heb daar een krukje staan, dus kan er zo onder gaan zitten. De buurman moet maar even een extra bakje koffie nemen, want stel je voor dat ik van dat krukje af kukel, dan kan ik niet meer omhoog komen en moet hij me toch helpen. Oh wat zou de buurman dat leuk vinden.

Ja, een beetje humor hoort er nog steeds bij. Gelukkig verleer ik mijn humor en opgewektheid niet in zo’n pijnperiode.

De buurman zijn hulp was niet nodig bij het douchen, en hij was blij dat het allemaal goed gegaan was.

Hij is namelijk geen sexist. Maar goed ook al zou hij dat wel zijn, ik moet er even niet aan denken nu…..

Wat ben ik nu blij dat ik een paar jaar geleden geluisterd heb naar de wijze raad van mijn papa, die toen ik ook weer eens een zeer langdurige aanval van pijn had, zei: We gaan achter een scootmobiel aan voor je.

Nu kan ik daar dus gebruik van maken en een paar keer per dag met dat ding de hond uitlaten. Zelf even naar de winkels. Het is ook van dat mooie weer momenteel, dus zo kom ik er dan toch nog uit.

Maar ja, je wil ook wel eens wat anders, naar de kroeg bijvoorbeeld, en dat is toch een beetje lastig. Er heen wil wel, maar dan daar zitten op een kruk, met mijn zere rug is weer een ander verhaal, want op een kruk zoals u weet heb je geen steun. Dan kan je wel gaan zitten aan de grote tafel, maar daar is het weer niet zo gezellig als aan de bar. Zo ga ik dus maar niet naar de kroeg.

Winkelen ben ik toch al niet zo dol op, dus dat mis ik niet.

Nu in de zomer, net rond deze periode zijn er vele activiteiten waar ik normaal gezien altijd erg graag heen ga. Zoals het zeilen in Friesland, visserijdagen in Harlingen, autoraces “crazy race” en vooral de muziekfeesten. Nu word dit al voor het 2de jaar door mijn neus geboord, want ook vorig jaar had ik rond deze tijd erg veel klachten. Toen had ik een verslaving wat backgammon heet, en de tijd ook wel door kwam.

Ze zeggen dat de pijn het ook wel komt doordat er zoveel luchtvochtigheid in de lucht hangt. Ik weet niet of het nu daar door komt of door het verplichte aparte lopen vanwege mijn enkel en kuit. Of misschien komt het door beide….

Maar ja, je bent er weer mooi mee in de aap gelogeerd.

Ook dit jaar kom ik deze periode wel weer door, vervelen komt in mijn woordenboek niet voor. Zoals jullie zien schrijf ik vele verhalen en/of artikelen en ben daar wel even mee zoet. En als er visite langs komt dan krijg ik de verhalen over de buitenwereld te horen, gelukkig komt er nogal eens iemand langs bij mij, dus dat is ook geen probleem. En ook komt de backgammon dan wel weer eens op tafel.

Ik wil als laatste nog even zeggen dat ik heel erg trots op de mensen ben die ik om me heen heb, niets is hun teveel. Er word van alles voor me gedaan, ook in huis. Ze komen nu eenmaal graag bij mij langs of ik nu in een rot periode zit of niet. Dat maakt ze allemaal niets uit, en zo maken ze dan mijn binnenshuis leventje toch nog zeer aangenaam.

 

Gaat het niet zoals het moet,

dan moet het maar zoals het gaat.

 

 

© Vlindertje73

 

 

 

14/01/2016 12:58

Reacties (2) 

31/12/2017 15:23
Sterke.
14/01/2016 17:27
Poeh, dat is niet mis. Heel ingrijpend op alle fronten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert