Boismont en delft,84, de koffie in jakarta

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                      JKK.JPG

Een zwoele namiddag met de zware geuren die je alleen in het tropen ruikt, heerste en klampte zich nog vast aan het wegdek rond het winkelcentrum. Alles ademt meer uit in de na warmte van wat een zinderende dag was geweest. Astrid zat achter een kopje koffie, echte koffie. Koffie zoals je die alleen bij starbucks kunt krijgen. Het waren van die kleine dingen waar zij zichzelf af en toe op trakteerde. Buiten liep nu een Javaanse gemeentewerker met een slang, die het grasveldje en de perken er om heen begon nat te sproeien. 'Ach kasian,' zei ze tegen haar vriendin die voorzichtig aan haar koffie nipte en ze wees naar het jongetje wiens ijsbolletje van zijn hoorntje was gevallen. 'Ja zielig, vond ook haar vriendin, die een Chinees uiterlijk had. 'oh nasib buruk apa', voegde zij er aan toe,' wat een pech'. 'ja zei Astrid met haar lijzige stem, 'zó zielig.' Zij tikte op het raam met een muntje van het wisselgeld dat op het schoteltje lag. Het maakte een hard doordringend tikkend geluid en toen het jongetje opkeek, wenkte zij hem.  Zij hield de licht aluminium munt omhoog en wees naar zijn lege hoorntje en op de roepia munt in haar hand

Het jongetje wees met een plakkerig vingertje op zichzelf en de twee vrindinnen lachten hem toe en wenkten hem door het glas. 'Adoeh, wat lief van je, zus,' vond Astrid, dat zal hij nooit meer vergeten. En zo was dat ook want toen het jongetje naar binnen kwam rennen, stopte er een brommertje met twee mannen er op. De passagier had een wit gewaad aan tot over zijn knieën en liep met reuze passen naar de ingang. 'Uit naam van de profeet, vrede zij met hem,' brulde hij en smeet de fragmentatie granaat naar binnen. Samen met de ruiten die uit Starbucks geblazen werden, landde één arm van zus, naast de tuinman die bloedend over de nog spuitende tuinslang lag. Een stuk stalen balk stak als een speer uit zijn rug omhoog als een uitroepteken. Maar toen zat strijder voor de enige echte en barmhartige God, alweer achter op het brommertje dat wegscheurde.

De bezoekers die een paar verdiepingen boven het koffiehuis in de bioscoop zaten hoorden een doffe klap ver weg maar besteden er geen aandacht aan. De reclamefilmpjes waren begonnen en dansende beertjes zongen dat hun afwasmiddel zelfs een Panda sprankelend wit waste. Een laatkomer liep in het halfduister omhoog langs de langgerekte treden, zijn kaartje in de hand. Hij volgde de  blauwe lichtjes die de treden omlijnden. Af en toe keek hij of hij al bij zijn rij was gearriveerd. In het midden van de zaal, vond hij zijn rij en nu moesten mensen half gaan staan om hun knieën in te trekken en hem door te laten. Er is altijd wel iemand, die te laat komt,' dacht een corpulente man die zich geërgerd half omhoog hees. Werkelijk in het midden van de rij, liep de man naar de enige lege wachtend stoel. Hij bleef nog even staan en de hoofdfilm begon. 'Adoeh, man ga zitten, 'klonk een stem. 'wij zien niets man.'

De lange man draaide zich theatraal om en stak zijn hand in zijn witte gewaad. Hij hief zijn hoofd omhoog zoals een wolf dat doet als die de maan aanbidt en de mensen direct boven hem beseften dat er iets vreemds gaande was. 'Uit naam van de profeet, vrede zij met hem,' brulde de man, 'God is groot' en hij trok aan de lus, die het gezellige matinee veranderde in een bloedbad. Er waren nauwelijks overlevenden, de schokgolf in een besloten ruimte had alles aan gort geslagen.  De suppoost die buiten de gesloten deuren stond werd opzij geworpen door de openvliegende deuren. Wankelend kwam hij weer omhoog en besefte wat een enorm geluk hij had gehad.

                             images?q=tbn:ANd9GcTUrodccKZGWibw9UuuS5t

'Het leger is ingezet,' hoorde Marieke op haar autoradio terwijl zij haar oude BMW naar de parkeergarage stuurde. De neutrale stem van de nieuwslezer vervolgde 'dat er in een vuurgevecht met eenheden die de wijk afgegrendeld hadden vier terroristen waren doodgeschoten. President Joko Widodo riep iedereen op kalm te blijven... verder buitenlands nieuws de Koningin van Tonga heeft in een staatsdiner..' maar toen viel de radio weg, want zij stuurde haar auto de betonnen kolos binnen. 'de kooi van Faraday,' wist de jonge biochemica, dat houdt alle signalen tegen. Even later liep ze met gehaaste stappen door oud Delft, zij was laat en haar vader zou waarschijnlijk al op haar wachten. Even later stond zij voor de glazen deur van pizzeria Laif en zag haar vader met zijn vinger een stukje kurk weg piefen. 'Hij verandert nooit,' glimlachte zij en stapte, een vlaag koude wind mee nemend , naar binnen. Hij keek op en zij zag zijn gelukzalige glimlach, het was hun avondje.

                                        .-&-.

 

San Daniel 2016

 

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 85

14/01/2016 08:22

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert