Homeopathie: de verschillende soorten geneesmiddelen

Door Oxalis gepubliceerd in Natuurlijke geneeswijzen

Nieuwe homeopathische ontdekkingen

De homeopathie van Samuel Hahnemann heeft door de jaren heen de nodige ontwikkelingen doorgemaakt.

In het begin van de 20e eeuw, vooral tussen de beide wereldoorlogen in, ontstonden in de homeopathische laboratoria een fors aantal nieuwe geneesmiddelen. Men ontdekte bijvoorbeeld de werking en toepassing van enkelvoudige constitutiemiddelen en van complexmiddelen, die waren samengesteld uit verschillende enkelvoudige homeopathische middelen.

483e7c93ca2c8c4ecd6618ee83619a48_1405165

Verkrijgen van homeopathische geneesmiddelen

Homeopathische geneesmiddelen bestaan meestal uit tincturen, tabletten, korrels, poeders, zetpillen, capsules, dragees en siropen. Een aantal ervan is voor zelfmedicatie vrij verkrijgbaar bij drogist en apotheek.

Grondstoffen

De grondstoffen voor homeopathische geneesmiddelen zijn van een plantaardige (circa 80%), dierlijke (circa 5%) of minerale (circa 5%) oorsprong of van een (natuurlijke) chemische verbinding (circa 10%).

Bij de plantaardige grondstoffen wordt nauwlettend gekeken of zij biologisch zijn geteeld, zonder kunstmest, chemische onkruid- of ongediertebestrijdingsmiddelen of andere chemische bewerkingen (bijvoorbeeld genetische manipulatie). Voorbeelden van plantaardige homeopathische middelen zijn: Chamomilla (echte kamille), Berberis vulgaris (zuurbes) en Aconitum napellus (blauwe monnikskap).

cf3230353f380dfe57af4f88982690ed_1405165Bij geneesmiddelen uit dierlijke grondstoffen kunnen we denken aan bijvoorbeeld Cantharis vesicatoria (Spaanse vlieg, het hele insect wordt daarbij gebruikt), Lachesis mutus (gif van bepaalde slangen) of Sepia officinalis (de gedroogde inhoud van inktbuidel van de inktvis).  

Van mineralen en delfstoffen wordt eveneens gebruik gemaakt. Voorbeelden zijn Silicea terra (kiezelzuur), Cuprum metallicum (koper) of Sulphur (zwavel).

Bij chemische verbindingen als basis van het geneesmiddel valt te denken aan bijvoorbeeld Acidum phosphoricum (fosforzuur) of Aether (ether).

Oertinctuur

653240a9d7cf19745d1fc04ed9aafce1_1405166Een oertinctuur is de basisstof voor veel homeopathische geneesmiddelen en wordt samengesteld uit plantaardig materiaal. Gedeelten van de gekozen, gezonde geneeskrachtige planten worden vermalen en vermengd met (meestal) een bepaald mengsel van alcohol. Dit mengsel laat men vervolgens twee weken macereren (trekken) om de plant in de gelegenheid te stellen haar genezende kwaliteiten aan het vocht af te staan.  Daarna wordt het mengsel onder hoge druk geperst en gefilterd. Het hieruit verkregen heilzame vocht wordt oertinctuur genoemd en wordt aangegeven met het teken Ø. Oertinctuur is dus de meest geconcentreerde vloeibare bereiding van een grondstof. Het kan direct als geneesmiddel worden gebruikt, maar meestal zal de oertinctuur op haar beurt weer dienen als grondstof voor het te verkrijgen homeopathische geneesmiddel.

Trituraties (verwrijvingen)

6fb8a5dcc6f037d2136309dc096266fc_1405165Stoffen, die niet of moeilijk in alcohol, water of glycerine zijn op te lossen, worden vaak 'verwreven' of fijngemalen met een andere stof. Meestal zal deze andere stof lactose (melksuiker) zijn. De gebruikte hoeveelheid ervan is echter zo klein, dat dit geen problemen zal opleveren voor bijvoorbeeld diabeten of mensen met een lactose-intolerantie. Bij een lactose-allergie kan worden besloten een ander homeopathisch geneesmiddel te kiezen.

Potentiëren en Dynamiseren

Zoals Samuel Hahnemann dat al deed, wordt voor de geneesmiddelen de oertinctuur trapsgewijs vermengd met een draagstof (meestal zal dit alcohol zijn). Er wordt bijvoorbeeld 1 deel van de oertinctuur vermengd met 9 delen draagstof. Daarna wordt het mengsel krachtig, minstens tien maal geschud (maar meestal vaker en/of langer) zodat de vermenging optimaal is. Wat nu is verkregen is een decimale verdunning (1/10) die wordt aangeduid met D1.  Een hogere potentie, bijvoorbeeld D3, wordt dus verkregen via drie trappen van elk 1 op 10-verdunningen.

23ad8bab679b4f80c915efb0b54eb294_1405165Het mengen en schudden wordt respectievelijk potentiëren en dynamiseren genoemd. In de homeopathie gaat men ervan uit, dat het intensieve contact tijdens het mengen en schudden van het mengsel tot een informatieoverdracht leidt van de genezende kwaliteiten van de plant aan de uiteindelijke vloeistof (potentie = verborgen kracht). Door de verdunning van de oertinctuur worden eventuele giftige (toxische) werkingen van de basisplant uitgeschakeld, terwijl de genezende krachten van de plant in het middel blijven bestaan en door het lichaam worden opgenomen. Overige potenties zijn:

  • C-potenties; in een verhouding van 1 op 100. Dit is de oorspronkelijke potentieermethode van Samuel Hahnemann en wordt daarom ook wel eens aangeduid als CH (C voor Centisimaal en H voor Hahnemann).
  • K-potenties; hiermee wordt de éénglasmethode van Korsakow aangeduid. De verdunning is eveneens 1 op 100, maar voor elke stap in het verdunningsproces wordt dezelfde glazen kolf gebruikt; in het glas achterblijvende vloeistof wordt zo steeds meegebruikt in de volgende stap.
  • LM-potenties; deze worden gepotentieerd in enkele trappen: eenmaal 1:500 en daarna 1:100. De uiteindelijke verdunningsverhouding is dan 1:50.000 (LM). Soms wordt LM vervangen door Q (staat voor quinquagintamilesimaal).

Voor zelfmedicatie zijn de middelen met een D-potentie of de oertinctuur (Ø) zeer geschikt en veelal te verkrijgen bij drogist of apotheek. De overige, hogere potenties zijn vrijwel alleen verkrijgbaar via een homeopathisch deskundige, therapeut of arts.

Verschillende soorten homeopathische geneesmiddelen

In de loop der tijd zijn er diverse enkelvoudige en samengestelde, meervoudige geneesmiddelen in de homeopathie ontstaan. Een overzicht in de verschillende soorten:

Simplexmiddelen (enkelvoudige middelen)

Volgens Samuel Hahnemann paste één enkelvoudig middel altijd exact bij een ziektebeeld van een patiënt. Dat juiste middel vinden was en is echter niet altijd even eenvoudig. Hij onderscheidde de enkelvoudige geneesmiddelen in:

  • a44a0f79ac110900fb7805c1a10f0949_1405165Organotrope middelen (lokale middelen): deze middelen hebben een plaatselijk (lokaal) effect op een bepaald orgaan en zullen dan ook juist dit orgaan activeren. Organotrope middelen hebben meestal een D3 of D6-potentie. Voorbeelden: Chelidonium majus (stinkende gouwe) voor de lever, Crataegus oxyacantha (meidoorn) voor het hart en Solidago virgaurea (guldenroede) voor de nieren.
  • Polychresten: deze middelen hebben een breed werkingsgebied. Het zijn enkelvoudige middelen, die werken op verschillende organen of orgaansystemen, zoals bijvoorbeeld Berberis vulgaris (zuurbes) voor de gal, lever en nieren en Nux vomica (braaknoot) voor het zenuwstelsel, maag-darmkanaal en de longen.

Een voordeel van simplexmiddelen is, dat wanneer het juiste middel is gekozen de klachten snel zullen verdwijnen en de onderliggende aandoening zoveel mogelijk wordt genezen.

Een nadeel van simplexmiddelen is, dat je naast een goede medische en homeopathische kennis ook een patiënt moet hebben, die duidelijk weet en kan verwoorden om welke symptomen het gaat.  Het is niet altijd makkelijk het juiste enkelvoudige middel voor een patiënt te vinden en vaak een kwestie van 'trial and error'.

Complexmiddelen (samengestelde middelen)

807388d1266f13a8c365a7108ec57901_1405166Een complexmiddel bevat een aantal bij elkaar passende enkelvoudige of simplexmiddelen en heeft daardoor een brede werking. Ze zijn meestal laag gepotentieerd, breder inzetbaar, minder specifiek en vooral klachtgericht. Complexmiddelen grijpen de klachten van verschillende kanten tegelijk aan en hebben zo een grotere trefzekerheid. Ingeval niet of heel moeilijk de symptomen van een ziekte of de individuele kenmerken  van een patiënt te onderscheiden zijn, wordt vaak teruggegrepen op een complexmiddel. Een nadeel van complexmiddelen is, dat zij de neiging hebben – net als reguliere geneesmiddelen – om alleen de klachten/symptomen te bestrijden (succes op korte termijn) en niet de onderliggende oorzaak van de ziekte of aandoening aan te pakken.

Constitutiemiddelen

f4c65d2ddd97ef173ef5712e1644fdac_1405167Dit zijn middelen die gericht zijn op de constitutie van de patiënt. Onder een constitutie wordt verstaan de aangeboren en verworven lichamelijke en geestelijke eigenschappen van een mens en de manier waarop hij of zij zich (lichamelijk en geestelijk) kan aanpassen aan veranderende omstandigheden.

Links: Pulsatilla pratensis (Wildemanskruid), een enkelvoudig en een constitutiemiddel.

Uit vele geneesmiddelenproeven bleek, dat bepaalde typen mensen bijzonder gevoelig zijn voor bepaalde homeopathische geneesmiddelen en daarop zeer positief reageerden. In de loop der tijd zijn op deze manier diverse zogenaamde constitutietypen met de daarbij behorende geneesmiddelen onderscheiden. Deze specifieke homeopathische geneesmiddelen worden constitutiemiddelen genoemd; zij werken niet slechts op één orgaan of orgaanstelsel, maar op de hele constitutie van een bepaalde patiënt. Bijzonder is, dat het juiste constitutiemiddel bij een patiënt met een overeenkomende constitutie allerlei verschillende klachten zal verbeteren en niet alleen die waarvoor de patiënt hulp zocht. De gehele constitutie van de patiënt wordt immers ondersteund, waardoor het zelfgenezend vermogen van het lichaam over de hele linie zal worden vergroot.

Kritiek van de reguliere wetenschap

4713b14ff022d8a46ab0c2a0b574e09e_1405166Volgens de huidige scheikundewetenschappers is het vrijwel onmogelijk dat in een potentie, hoger dan D23, nog moleculen van de oorspronkelijke plant te vinden zijn en wordt daarom de werking van homeopathische geneesmiddelen als nihil beschouwd. Dit is wel heel kort door de bocht; dat je iets niet kunt vinden wil niet zeggen dat het er niet is. Zo'n strikte opvatting en dito conclusie is dan ook onwetenschappelijk en fundamenteel onjuist.

Enerzijds is uit langdurige ervaringen en onderzoeken met homeopathische geneesmiddelen en patiënten gebleken, dat zeker ook de hogere potenties een bepaalde genezende werking en kracht hebben. Anderzijds mogen dan misschien geen moleculen meer te onderscheiden zijn, maar er zijn – zoals wij inmiddels weten door bijvoorbeeld het theoretisch bewezen bestaan van het Higgsboson – veel meer soorten kleinere deeltjes dan moleculen in het heelal te vinden, die met de huidige waarnemingstechnieken nog niet te onderscheiden zijn. Waarom zou dat ook niet het geval kunnen zijn in homeopathische geneesmiddelen? Misschien zullen scheikundigen ooit nog nieuwe waarnemingsmethoden ontdekken, waarmee zij wel in staat zijn de werkzame kleine, etherische stoffen in hoog gepotentieerde homeopathische geneesmiddelen te kunnen vinden.

 

Oxalis.

© 2014, foto's: Office.microsoft.com, Wikimedia Commons.

 

988eb01eaf2747c059992b032c40f9fc_medium.Voor meer artikelen van deze schrijfster, zie bijvoorbeeld:

Homeopathie-in-het-kort-theorie-en-praktijk

Homeopathie-de-verschillende-stromingen-binnen-de-leer

Homeopathie-nosoden-isopathie-organotherapie-lithotherapie-biochemie-en-oligo-elementen

Samuel-Hahnemann-en-de-homeopathie

Wilhelm-Schüszler-en-de-leer-van-de-celzouten

Of lees verder op:

https://tallsay.com/oxalis of via

https://oxalisnatuurlijkewegen.wordpress.com/

 

13/01/2016 09:27

Reacties (2) 

1
13/01/2016 10:06
Heldere uitleg van een best ingewikkeld verhaal.
1
13/01/2016 10:03
Mooi artikel. Daar moet je toch eerst aardig wat van afweten, wil je zelf iets met homeopathie doen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert