Laat mijn gedachten gaan.

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik zat me te bedenken, hoe raar het leven soms lopen kan. Al op jonge leeftijd kwam ik achter dat niets is, zo als het lijkt. En dat alles aan verandering onderhevig is. Niets blijft het zelfde! Ik moet zeggen dat ik dat als kind toch wel een hele enge gedachten vond. Juist voor een kind, zijn zekerheden belangrijk. Door mijn gevoeligheid en intelligentie, kreeg ik veel dingen mee wat er in mijn omgeving gebeurde. Ruzies, zorgen, spanningen, gesprekken. Ik ging mijn eigen weg en leerde om niet op te vallen. Ik wist wanneer mijn moeder boos was en dat ik door bepaalde woorden te gebruiken, minder straf zou krijgen. Bijvoorbeeld wanneer mijn moeder zei: "ik weet wel weer hoe laat het is!" (Dan was ze echt heel boos.)

Dan antwoordde ik :"Hoe laat is het dan?"

Mijn moeder dacht dat ik het niet begreep. Maar ik begreep het prima. Juist door zulke antwoordde terug te geven. Zakte bij mijn moeder de woede. Ik voelde bij mensen wat ze van mij verwachten. En wanneer ik er aan kon voldoende paste ik mij aan. Ik kan ook nu nog met de meeste mensen overweg. Simpel weg omdat ik me kan aanpassen, haast een kameleon. Het lijkt nu misschien dat dit dan ook meteen in houd dat ik geen eigen mening heb. Maar ik wil met klem benadrukken dat ik die wel dergelijk heb. Het is niet zo dat ik altijd met mijn mening te koop loop, omdat ik vind dat niet iedereen hoeft te weten wat er nu precies in mijn hoofd afspeelt.

Doordat ik zo gesloten was, en ben. Kom ik op sommige mensen als een mysterie over. Een mysterie die maar weinig mensen echt willen doorgronden. Het is niet zo, dat ik geen contacten met mensen wil. Maar ik hou altijd een aantal slagen om me arm in het contacten met mensen. Want ondanks dat ik dingen aanvoel, misschien is het juist daarom, geef ik mezelf moeilijk. Want op het moment dat ik mezelf geef, ga ik er ook honderd procent voor. En dan wil ik niet constant op mijn hoede moeten zijn. Wil het goede in die persoon blijven zien. Hierdoor kan er dus weer misbruik van me gemaakt worden. En god was is er in het verleden en nu soms ook, misbruik van mij gemaakt. Hierdoor raakte ik afgestompt want wat ik van vriendschappen verwachte en hoopte kwam telkens niet uit. Zo zonderde ik me af van de buitenwereld. Niet dat ik binnen bleef, maar liet mensen niet meer echt toe.

De contacten die ik had waren oppervlakkig. Praten over koetjes en kalfjes. Of liet de ander het gesprek leiden. Hierdoor voelde me vaak wel verloren en had het gevoel dat ik geleefd werd. Ik speelde de rollen die ik moest spelen. Af en toe werd ik overspoeld door het gevoel waar ik nu eigenlijk was? Wie was ik? Dat waren dan moment waarop ik me opgebrand voelde. Zo moe, en moedeloos. Soms komt dat nog even terug maar wel veel minder vaak en het duurt ook niet meer zo lang. Ik noem ze nu dipjes. Een nacht goed slapen en dan ben ik er vaak wel weer.

Maar toch? Ik ontkom er niet aan dat ik me weleens af vraag wat voor zin het allemaal heeft. Ik ben me bewust dat we allemaal hier zijn om iets te betekenen. En er zijn echt momenten bij, dat het heel goed voelt. Ik weet dat mijn leven er toe doet. Met mijn inzichten kan ik zeker een ander helpen. Alleen moeten ze er wel voor openstaan. Een mens heeft een eigen vrije wil en die mag nooit aangetast worden.

Het leven word er niet makkelijker op, door mijn gevoeligheid ervaar ik meer dan de doorsnee mens. En wat er op het moment in de wereld gaande is overspoeld me vaak. Ik probeer me staande te houden, en aan mijn liefde vast te houden. Het is soms moeilijk, want er gebeurd zoveel, dat ik ook meegesleurd word in negatieve gevoelens en gedachten. En dat angsten ook bij mij de kop opsteken. Toch wil ik mijn leven niet laten bepalen door angsten, en doe ik er alles aan om zoveel mogelijk bij mezelf te blijven.

shasja

kijk ook op mijn site

13/01/2016 09:23

Reacties (6) 

1
13/01/2016 14:14
blijf gewoon je zelf
1
13/01/2016 15:51
Dat is wel de beste manier.
1
13/01/2016 12:42
Jij bent een mysterie, omdat je een sterke vrouw bent mijn unieke en eigen inzichten. En ja, veel mensen kunnen zo iemand niet begrijpen en vinden zo'n kind vreemd en dus ondoorgrondelijk. Ik herken mezelf in jouw geschreven woorden. Mooi artikel!xxx
1
13/01/2016 13:01
Dank je wel. ;-)) XXX
1
13/01/2016 12:22
Blijf wie je bent, laat angst nooit overwinnen! Ook al begrijp ik dat heel goed, maar angst is een slechte raadgever en juist in deze tijd hebben we positieve en goede raad nodig. We moeten ons laten zien als sterke vrouwen en nooit toelaten dat het kwade ons eronder krijgt! xxx
13/01/2016 13:00
Wijze krachtige woorden! Waar ik me mee zal verbinden. XXX
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert